Wszystko wskazywało na to, że ten dzień zakończy sie dobrze, a wręcz idealnie. W końcu, Stanleyowi pozostało tylko 15 minut do tego, aby zakończyć swoją dzisiejszą służbę i czym prędzej udać się do doku. Jak to sobie lubił mawiać w takich momentach - "tu raporcik, krzyżóweczka i do domu na drineczka", bo też tyle zdążyłby maksymalnie zrobić. Ważniejszy był jednak fakt, że udało mi się zwinnie wymijać Brennę Longbottom, wchodząc na wyżyny swoich umiejętności planowania tras, aby nie wchodzić jej w paradę albo na nią nie trafić. Na całe szczęście było to całkiem proste zadanie - ów pani detektyw nie potrafiła siedzieć w jednym miejscu zbyt długo, więc pozostawało nie ruszać się za bardzo ze swojego biurka i strefy bezpiecznej.
Borgin powrócił z kubkiem lury i już chciał odpalić papierosa ku swojej ucieszy i wygranej w jednostronnym pojedynku ze swoją koleżanką, kiedy to usłyszał od jednego z brygadzistów, że musi się zbierać bo jest gdzieś potrzebny - w jakiejś szklarni... I że w zasadzie to zostali tam przypisani do zabezpieczenia terenu jako pomoc.
Stanley nie dowierzał. Czy Sprout zamienił się z paprotką na głowy? Przecież on już kończył swoją zmianę i miał iść wreszcie do domu, a nie teraz biegać, skakać, świat ratować... od tego byli inni, jak na przykład Brenna Longbottom... która... No właśnie... Ona tu się zbliża... Nosz do kurwy nędzy. Ze wszystkoch możliwości, akurat ona?! Przewrócił oczami, przecierając zmęczona twarz i ruszył. Nie miał wyboru - służba nie drużba, a teraz to wręcz kara.
Rozglądał się po tym jakże ciekawym miejscu, pełnym nieznanych mu rzeczy, zastanawiając się dlaczego ja? Dlaczego z tylu osób w Ministerstwie, musieli wysłać akurat jego i to wraz z... nią? Czy już naprawdę były takie braki kadrowe, że dobieranie do zgłoszeń odbywało się na zasadzie gry w bierki? To musiało być wybierane w ten sposób, ponieważ Stanley nie widział innej możliwości, niż ta. W końcu gdyby ten dobór był wybrany na podstawie jakichkolwiek zasad i reguł to w życiu nie trafiłby na Brennę.
- Zrozumiałem - odparł na słowa Longbottom. Chcąc, a raczej nie chcąc, musiał się tutaj powstrzymywać - była jednak wyższa stopniem, więc należała jej się odrobina szacunku ale tylko i wyłącznie z faktu noszenia munduru - W takim razie rozejrzę się po tych storczykach - pokiwał głową na zgodę, rozglądając się wokół siebie. Co to jest kurwa storczyk? podrapał się po brodzie, próbując sobie przypomnieć jak to mogło wyglądać. Nie przyniosło to zamierzonego efektu, ponieważ Borgin nie miał zielonego pojęcia o tej jakże ciężkiej sztuce. Niestety 'storczyk' nie miał nic wspólnego z ogórkami, ani daliami. Te pierwsze przecież nauczył się jakoś rozpoznawać dzięki Saurielowi i Victorii, a te drugie dzięki Stelli.
Stanley musiał jednak działać, aby przypadkiem nikt nie zorientował się, że on to w zasadzie nie wie o co chodzi Longbottom - A no tak... - rzucił pod nosem i ruszył. Przed siebie. Bez celu. Storczyk.... storczyk... wyliczał, mijając kolejne rośliny. Próbował jakoś przypasować którąś z nich do tej jakże dziwnej nazwy. Nic mu nie pasowało, a i ogólny harmider na podłodze niczego nie ułatwiał. To było horrendalnie trudne zadanie.
Jego uwagę przykuła tentakula, która wydawała się być całkiem przyjaznym kwiatkiem... chociaż nie pasowała mu do tej dziwnej nazwy, która padła z ust Brenny. Borgin skupił się w pełni na niej, mrużąc oczy, aby spróbować odnaleźć jakieś znaki wskazujące, że jego teoria może być prawdziwa. Niestety nic takiego nie zauważył, więc zbliżył się nieco w jej kierunku, aby dokonać tego samego z bliska.
@Brenna Longbottom
"Riddikulus!"
- Danielle Longbottom na widok Stanleya Bo[r]gina
"Jestem dumna, że pomagałeś podczas zamachu."
- Stella Avery na wieści o udziale Stanley w walkach podczas Beltane 1972