To nie byłby pierwszy raz na przestrzeni ostatnich miesięcy kiedy to zadawał sobie pytanie co robił ze swoim życiem i na co pozwalał innym, co było niespotykane dla niego. Zupełnie jakby pozostawało to poza jego kontrolą. Bycie panem sytuacji i rozdawanie kart dla niego stało się znacznie trudniejsze. Ze wszystkimi następstwami podejmowanych w takich momentach jak ten decyzji przyjdzie mu się zmierzyć w niedalekiej przyszłości. Skala tych konsekwencji pozostawała nierozerwalnie związana z wyciągniętymi przez niego wnioskami. Pomimo oczywistego wydźwięku wspólnej kolacji w nawet postaci zwyczajnych tostów, tak zachowywał się dobry gospodarz. Tego nie można mu odmówić. Można było mówić tu o pewnego rodzaju specjalnych względach. Dla większości gości nie przekroczyłby w takim właśnie celu progu swojej kuchni, o wszystkich swoich dotychczasowych kochankach nawet nie wspominając.
— Początki są zawsze trudne, zwłaszcza jeśli chodzi o treningi. Nie jest to aktywność fizyczna dla każdego. Ty musiałbyś zacząć od odpowiedniego odżywiania. Żaden trener nie pozwoliłby ci na jakikolwiek trening. — Powiedział z adekwatną do poruszonej przez niego kwestii powagą w głosie. Poruszenie przez niego tego niewygodnego dla Laurenta tematu mogłoby wskazywać na martwienie się kolejną rzeczą, do czego przyznanie się nie przyszłoby mu z łatwością. Cechująca go szczególna spostrzegawczość, pozwalająca mu na dostrzeżenie czegoś takiego małego i zawrotnie szybkiego jak złoty znicz podczas każdego meczu sprawiała, że miał oko do tego typu szczegółów. Pomimo zmiany charakteru łączonej ich znajomości pewna regularność ich spotkań została zachowana. Przez cały czas trwania ich układu poznał też dobrze ciało tego mężczyzny. W jakimś stopniu prawdą jest stwierdzenie, że w zdrowym ciele zdrowy duch.
— Jestem tego świadom. — Podjął decyzję o nierozgrzebywaniu tego w tym momencie. Ostatnia ich kłótnia stanowiła zaledwie ułamek tego, co się wydarzyło między nimi. Dla niego również to było zbyt świeże. Sprawa tego wywiadu również nie pozostawała bez znaczenia. Postrzegał to jako znacznie poważniejsze, niż typowo plotkarski artykuł. Do tych szło się przyzwyczaić.
— Co to za pytanie? — To nie tak, że nie chciał na nie odpowiedzieć. Po prostu Laurent zadał mu je niespodziewanie, przez co wydawało mu się wyrwane z kontekstu. Rozsądne wydawało mu się podjęcie próby poznania tego, czego właśnie zabrakło - kontekstu. Atrakcyjność fizyczna otwierała wiele drzwi, podobnie jak pieniądze. Mu przez cała lata w połączeniu odrobiną starań, także przez swoją karierę, reputację i niezachwianą pewność siebie gwarantowała mu szczęśliwe zakończenie każdej nocy. Do czasu. Do tegorocznego Beltane, uwydatniającego pęknięcia w fasadzie swojego dotychczasowego życia. Nie zamierzał zrezygnować ze swojej kariery w szczytowym dla siebie momencie. Prawdopodobnie zostało mu jeszcze dziesięć lat w tym zawodzie, o ile wcześniej nie przytrafi mu się poważna kontuzja. Szukający zawsze byli postrzegani jako najgroźniejsi członkowie drużyny, gdyż złapanie przez nich znicza przesądza o wyniku meczu. Przez czas, jaki mu pozostał musiał wycisnąć z tego jak najwięcej. Po oficjalnym zakończeniu kariery sportowej zostanie trenerem Quidditcha. Praca za ministerialnym biurkiem nie była dla niego odpowiednia. Nie brał pod uwagę konieczności zrezygnowania z jednego na rzecz drugiego. Jest jednym z tych ludzi, którzy chcą mieć ciastko i zjeść ciastko, choć jeszcze nie zrobił nic w kierunku osiągnięcia tego stanu.
— Przed czym uciekasz? Tak naprawdę. — Po wysłuchaniu tego wyznania zdecydował się zapytać o prawdziwą przyczynę chęci ucieczki. To, że Laurent przestał się czuć w tak wspaniałym miejscu jak New Forest postrzegał jako objaw, a nie przyczynę. Wszystkie problemy mają to do siebie, że nie znikają przy zmianie miejsca zamieszkania. Gdyby tak było to nawet on, stosujący od lat taktykę ignorowania niewygodnych dla siebie prawd, zakupiłby kolejny dom w dowolnym miejscu na świecie.
— Docenisz mój ukryty talent kucharski zjadając więcej niż jednego tosta. Faktycznie wyszły pyszne, aczkolwiek brakuje mi tutaj jakiegoś sosu. — Stwierdził z uśmiechem po przełknięciu kolejnego kęsa kanapki.