Przychodząc tutaj po tak długim czasie niedawania jakiegokolwiek znaku życia i zamierzając poruszyć tak wiele trudnych tematów zastanawiał się nad tym, czy na to się decydując spali wszystkie mosty między nimi czy zdoła osiągnąć efekt, którego nie potrafił przewidzieć i nie brał go pod uwagę w swoich przewidywaniach. Jedyną rzeczą, której był całkowicie pewien, było to, czego chciał od życia i poszukiwał sposobu na osiągnięcie tego choć tak naprawdę nie wiedział, czy obrana przez niego droga była to właściwą. Nie wiedział również tego, czy po raz kolejny nie zboczy z niej pod wpływem pod wpływem impulsu, przyzwyczajeń i własnej słabości. Jeśli znowu polegnie to pozostanie mu po wszystkim kolejny bagaż doświadczeń, który będzie musiał udźwignąć, odczuwana przez niego maskująca wszystko inne frustracja. Starał się uciekać od tego wszystkiego... w puste podboje, w wymagające treningi. Jedno i drugie nie było zdrowe i dobre dla niego.
Potrzebował tego wyjazdu po to aby móc utrzymać się na powierzchni, zachować upragnioną stabilność choć to jeszcze nie ten moment, w którym mógł poczuć się kompletny. Przez ten czas nie obyło się bez małych potknięć z jego strony, kiedy chciał sięgnąć po wieczne pióro i pergamin aby odpisać oraz rozważał powrót - sama ta myśl pokazywała jak ogromny wpływ na jego dotychczasowe życie miał Laurent i jak bardzo lubił te spotkania, do których okazji nigdy im nie brakowało. Jednocześnie to nie było dla nich dobre - nie tylko on nie mógł ruszyć naprzód, ale również sam Laurent. Młodszy mężczyzna podążał praktycznie jego śladami, zdawał się popełniać te same błędy, co on jeśli chodzi życiowe wybory. Na własnym przykładzie widział do czego one mogą doprowadzić i przez własne doświadczenia mógł komuś odradzać postępowanie w ten sposób. Pomimo tego, że tego potrzebował to nie czuł się z tym dobrze. Nie było to przyzwoite zachowanie z jego strony, nawet jak za tym stało coś więcej, niż tylko jego egoistyczna decyzja.
Dostrzeżenie jarczuka sprawiło, że poczuł na karku pierwsze krople zimnego potu. Ta bestia z piekła rodem mogłaby wydawać się najpotulniejszym psem świata, ale wolał trzymać się od niego z daleka. Nasłuchiwał znajomych kroków gospodarza albo skrzata.
— Dzień dobry, Laurencie. — Przywitał się z tym czarodziejem, którego obdarzył swoim delikatnym uśmiechem. — Nie spodziewałeś się, ponieważ to nie była spodziewana wizyta. Rozważałem napisanie do ciebie listu, ostatecznie po prostu ruszyłem na najbliższy świstoklik po swoim powrocie. — Wytłumaczył mu swoją obecność na progu należącego do niego domu bez poprzedzającego ją jakiekolwiek listu. Stojąc tutaj nie miał pewności co do tego, czy Laurent otworzy mu drzwi i zaprosi go do środka.
— Dziękuję. — Przekraczając próg domu Laurenta i znajdując się w jego przedsionku zdecydował się zsunąć z ramion marynarkę, czemu towarzyszyło lekkie skrzywienie się - gojące się w swoim czasie stłuczenie na wysokości prawego łuku żebrowego było dla niego przyczyną tego rodzaju dyskomfortu. Odetchnął nieco głębiej dobrze znanym mu i bardzo lubianym zapachem. Tym razem starał się nie skrzywić. — Poproszę lemoniadę albo sok pomarańczowy, jeśli nie masz. — W innych okolicznościach poprosiłby o piwo, jednak uzdrowiciel zasugerował mu unikanie alkoholu na czas wyleczenia tego urazu. Skierował się do salonu. Zasiadł tam na swoim ulubionym miejscu czyli na kanapie.