16.01.2024, 14:55 ✶
Udało się! Udało się? Cóż, kwestia szczęście, rozproszenia i możliwe, że niedocenienia mnie, do tego sygnały mugolskiej pomocy zjeżdżającej się na miejsce też nie pomagały. Tak czy inaczej mój sukces nie napełnił mnie pychą, ale na pewno cieszył przez swoja niespodziankową naturę, pokazując, że może nie jestem aż taki zły w magię, jak myślałem za czasów szkoły. Kwestia praktyki być może i zdecydowanie kwestia presji żeby ratować życie czyjeś i swoje.
Sytuacja jak nagle się zaczęła, tak nagle się skończyła. Dwójka zniknęła, pozostał trzeci, który rzucił kolejne zaklęcie w mężczyznę. Serce mi stanęło na chwilę widząc, jak ten upada. Nie żyje? Zostałem sam? Czy ja właśnie byłem świadkiem?... Nie! Żyje. Uśmiechnąłem się na widok, jak się rusza i do tego posyła krzesło w stronę mężczyzny. Ta chwila zapatrzenia na czarodzieja sprawiła, że dodatkowy osobnik biorący udział w walce umknął mojej uwadze. Było ich trzech, więc skąd nagle czwarty, szczególnie, ze pomoc była w drodze? Jak bardzo zaplanowali ten atak, który jakby nie patrzeć poszedł po ich myśli. Mamy ofiary śmiertelne, a oni mają co najwyżej transmutowanego na jakiś czas towarzysza.
Kątem oka wyłapując ruch śmierciożercy, zostałem uderzony masą klienta i runąłem z nim na ziemę za barem, wydając z siebie jęknięcie kiedy jego ciężar spadł na mnie, przyciskając mnie do twardej drewnianej ziemi pokrytej kawałkami drewna i szkła. Czułem, jak ostre krawędzie wbiły mi się w kilku miejscach w plecy i tył głowy. Ręce szczęśliwie zostały oszczędzone, bo odruchowo chwyciłem się lecącego na mnie mężczyzny, trzymając go za fraki, jakby od tego zależało moje życie, bo... poniekąd zależało. Jęknąłem kiedy ból upadku do mnie dotarł w sekundzie względnego spokoju.
-Taa...-kaszlnąłem cicho, bo przewrócenie porządnie wyrzuciło powietrze z moich płuc. Na sali dało się słyszeć odgłosy pękającej porcelany gdy myszy i kruki wracały do swoich pierwotnych form. Obejmując go za ramiona, spojrzałem mu w oczy.-Gdzie nasza pomoc? Zaraz policję zaczną zabijać.-zaszeptałem, byliśmy w średniej formie. Już wystarczająco dużo osób zabili, a skoro teleportacja istnieje, to czemu jeszcze nikt nie przybył tu na miejsce nam pomóc? Do tego zaraz zajrzą za bar i będzie też po nas. Gdzie moja różdżka? Rozejrzałem się, bo musiała mi wypaść w czasie zderzenia z mężczyzną. Nie powiem, jego atak wziął mnie z zaskoczenia.
Sytuacja jak nagle się zaczęła, tak nagle się skończyła. Dwójka zniknęła, pozostał trzeci, który rzucił kolejne zaklęcie w mężczyznę. Serce mi stanęło na chwilę widząc, jak ten upada. Nie żyje? Zostałem sam? Czy ja właśnie byłem świadkiem?... Nie! Żyje. Uśmiechnąłem się na widok, jak się rusza i do tego posyła krzesło w stronę mężczyzny. Ta chwila zapatrzenia na czarodzieja sprawiła, że dodatkowy osobnik biorący udział w walce umknął mojej uwadze. Było ich trzech, więc skąd nagle czwarty, szczególnie, ze pomoc była w drodze? Jak bardzo zaplanowali ten atak, który jakby nie patrzeć poszedł po ich myśli. Mamy ofiary śmiertelne, a oni mają co najwyżej transmutowanego na jakiś czas towarzysza.
Kątem oka wyłapując ruch śmierciożercy, zostałem uderzony masą klienta i runąłem z nim na ziemę za barem, wydając z siebie jęknięcie kiedy jego ciężar spadł na mnie, przyciskając mnie do twardej drewnianej ziemi pokrytej kawałkami drewna i szkła. Czułem, jak ostre krawędzie wbiły mi się w kilku miejscach w plecy i tył głowy. Ręce szczęśliwie zostały oszczędzone, bo odruchowo chwyciłem się lecącego na mnie mężczyzny, trzymając go za fraki, jakby od tego zależało moje życie, bo... poniekąd zależało. Jęknąłem kiedy ból upadku do mnie dotarł w sekundzie względnego spokoju.
-Taa...-kaszlnąłem cicho, bo przewrócenie porządnie wyrzuciło powietrze z moich płuc. Na sali dało się słyszeć odgłosy pękającej porcelany gdy myszy i kruki wracały do swoich pierwotnych form. Obejmując go za ramiona, spojrzałem mu w oczy.-Gdzie nasza pomoc? Zaraz policję zaczną zabijać.-zaszeptałem, byliśmy w średniej formie. Już wystarczająco dużo osób zabili, a skoro teleportacja istnieje, to czemu jeszcze nikt nie przybył tu na miejsce nam pomóc? Do tego zaraz zajrzą za bar i będzie też po nas. Gdzie moja różdżka? Rozejrzałem się, bo musiała mi wypaść w czasie zderzenia z mężczyzną. Nie powiem, jego atak wziął mnie z zaskoczenia.