1969 // The beauty of silence

Kiedy poczuła, że Flynn wcisnął jej do dłoni swoje dzieło skupiła wzrok na małym ptaszku. Trzymając go między palcem wskazującym i kciukiem podniosła go bliżej twarzy, aby móc się mu dokładnie przyjrzeć. Wyglądał zadziwiająco zgrabnie jak na coś co wyszło spod ręki zalanego rękodzielnika, który składał go za pomocą tasaka. Przysunęła go bliżej oka, aby dojrzeć wszystkie szczegół, aż w końcu uśmiechnęła się. Pomimo pomalowanych na czarno warg jej uśmiech wyglądał delikatnie i przyjacielsko. Ostrożnie schowała podarunek do swojej czarnej torby wiedząc, że postawi wróbla na nocnym stoliczku obok łóżka. W przeciwieństwie do brata kochała bibeloty, miała ich mnóstwo w swojej prywatnej przestrzeni. Może kiedyś pomaluje wróbla misternymi wzorkami? Pomimo osobistego zamiłowania do ubrań, których paleta skupiała się tylko na bieli i czerni, jej sypialnia była przytulnym miejscem pełnym kolorowych tkanin, obrazków, kryształów, fiolek z iskrzącymi się płynami, piórek, kwiatów i zdjęć. Lubiła wszystko to co ładne oraz to co niosło za sobą wartość sentymentalną. Jego reakcji na swój prezent nie wzięła personalnie - nie oczekiwała entuzjazmu ani podziękowań. Bransoletka była zwykłą ozdóbką, która najprawdopodobniej zerwie się przy pierwszym nieuważnym zahaczeniu. Sama gubiła je w taki sposób.
Wyczuła jego odruch, kiedy poczęstowała się alkoholem. Dostrzegła jak jego ciało nieco wychyliło się w jej stronę, a w oczach pojawił się błysk, który był ostrzeżeniem. Mimo tego nie spodziewała się, że alkohol będzie aż tak kiepski. Smakował niczym nafta, więc kiedy zdołała go przełknąć wydęła usta i zmarszczyła nos, aby dać upust swojemu rozczarowaniu. Piła alkohol niejednokrotnie, nie było to dla niej nic nowego, ale to było zdecydowanie okropne. Pędziły go jakieś gobliny? Nie spodziewała się kremowego piwa, lecz sposób bycia Flynna kojarzył się jej z piratem i liczyła, że w manierce znajdzie rum. Odłożyła ostrożnie naczynie na ziemię, mimo wszystko blisko siebie, bo choć smak trunku był kiepski, to efekt ciepła i odprężenia, który nastąpił był tym czego szukała.
Wychyliła się do tyłu podpierając ciało na łokciu. Skierowała twarz w stronę nieba i przez dłuższą chwilę nie robiła nic poza podziwianiem widoku. Jej myśli skupione były na jej nowym bracie. Zaczęła zastanawiać się, dlaczego nic nie mówił. Było to całkiem miłą odmianą. Większość jej rodzeństwa swobodnie wylewała potok słów, a ona starała się nadążyć przekazać swój komunikat. Pisanie nieco ją spowolniało w szybkim tempie konwersacji, a nie wszystkie wyrażenia w języku migowym były na tyle oczywiste, aby osoby mniej z nim obyte mogły się domyślić o co jej chodzi. W towarzystwie Flynna jej umysł nie musiał tak pędzić, był czas na wszystko co niewypowiedziane, na wszystkie znaki podprogowe. To sprawiło, że mimowolnie zapałała do niego specjalną sympatią. Delikatnie kopnęła go stopą w stopę, aby przykuć jego uwagę i przystawiła wskazujący palec do ust w geście, który oznaczał ciszę, a następnie wycelowała go w niego ciekawa powodu, dla którego milczał tak jak ona.
@The Edge