27.01.2024, 15:55 ✶
W reakcji na jej słowa brwi uciekły mu nieco ku górze. Rozumiał, że chciała mu dopiec, ale nie do końca wiedział, czemu zdecydowała się na akurat taki pocisk. Zdecydowanie cenił Erika, ale gdy ostatni raz sprawdzał, nie łączyły ich tego typu relacje. Zresztą, mając wybór, prędzej patrzyłby na nią, no ale — to przecież tylko luźne gdybanie i głupie żarty.
— Muszę cię rozczarować, ale patrząc na to, ile galeonów dostaliście za to ostatnim razem — nie byłbym w stanie zakupić kolacji z Twoim bratem — odparł łagodnie, wracając wspomnieniami do tamtego wydarzenia. Oczywiście było to jego prywatne zdanie, ale chyba nikt nie zakładał, że ktoś z Malfoyów wyłoży na to pieniądze w takiej ilości. Nie, żeby miał zamiar na to narzekać. Pomoc to pomoc, niezależnie od tego, od kogo szła. Poza tym fakt, że jedna blondynka o tym nazwisku budziło w nim pewne obiekcje, nie sprawiał, że wszyscy musieli być tacy jak ona. Tak, wciąż miał mieszane odczucia względem Eden, ale może nie warto było się nad tym zastanawiać? Szczególnie teraz, gdy zaraz miał się pojedynkować z Brenną. Oczywiście nie mieli zamiaru zrobić sobie krzywdy, ale siniaki też bywały bolesne. Dobrze byłoby dostarczyć ich sobie w jak najmniejszej ilości.
Fakt, że miał to być ich pierwszy wspólny trening, sprawiał, że czuł pewną dozę ekscytacji. Na tyle dużą, że objawiała się na jego twarzy w postaci uśmiechu i lekkiego błysku w oczach. Niby nic, ale jak na niego — całkiem sporo. Zazwyczaj starał się nie odnosić do tego typu emocji, szczególnie w pracy, ale teraz przecież byli poza nią. Wszystko za sprawą prostego faktu, że nie do końca wiedział, czego się spodziewać. Odkąd zaczął się w to bawić, sparował z dość powtarzalną grupą ludzi. Cenił sobie ich towarzystwo oraz umiejętności, ale po czasie zaczęło się to robić nieco monotonne. Właśnie dlatego zmierzenie się z kimś nowym było ekscytujące. Nie, żeby uważał samego siebie za wielkiego szermierza. Po prawdzie to zakładał, że dostanie solidny łomot. Z tego co się orientował, Brenna ćwiczyła od dziecka, a patrząc na to, że była to niejako tradycja jej rodziny — cóż, z pewnością wiedziała, co robi. Ciekawiło go, jak duża dzieli ich różnica.
— Przypomnę Ci tylko, że jesteś Longbottomem, także nie szalej za bardzo z tymi chwytami — rzucił tylko, patrząc na nią coraz bardziej podejrzliwie. Co takiego miała na myśli?
Nie chciał już dłużej przekładać rozpoczęcia treningu, także ruszył w ślad za nią, ustawiając się w wyznaczonym kręgu. W międzyczasie wysłuchał jej wypowiedzi i mimowolnie parsknął śmiechem. — Proszę o wybaczenie, panno Longbottom. Głupio uwierzyłem w zasłyszane w towarzystwie historie, których jedynym celem było zarysowanie panny reputacji. Powiem więcej, jeśli w przyszłości natknę się na osoby, które takowe plotki rozsiewają, rozprawię się z nim na dobre — odparł, stając naprzeciwko kobiety. Ostatni raz upewnił się, że dobrze zabezpieczył broń, po czym ustawił się w pozycji.
Spodziewał się, że jest dobra, ale finalnie i tak go zaskoczyła, co nieco boleśnie podsumował nagły ból, który poczuł w boku. — Szczęście początkujacego — rzucił zaczepnie, przy okazji nieco się krzywiąc. Następnie ustawił się na nowo w pozycji i gdy dała znak, zaatakował, celując w lewe ramię. Byle tylko nie przegrać do zera.
rzut
— Muszę cię rozczarować, ale patrząc na to, ile galeonów dostaliście za to ostatnim razem — nie byłbym w stanie zakupić kolacji z Twoim bratem — odparł łagodnie, wracając wspomnieniami do tamtego wydarzenia. Oczywiście było to jego prywatne zdanie, ale chyba nikt nie zakładał, że ktoś z Malfoyów wyłoży na to pieniądze w takiej ilości. Nie, żeby miał zamiar na to narzekać. Pomoc to pomoc, niezależnie od tego, od kogo szła. Poza tym fakt, że jedna blondynka o tym nazwisku budziło w nim pewne obiekcje, nie sprawiał, że wszyscy musieli być tacy jak ona. Tak, wciąż miał mieszane odczucia względem Eden, ale może nie warto było się nad tym zastanawiać? Szczególnie teraz, gdy zaraz miał się pojedynkować z Brenną. Oczywiście nie mieli zamiaru zrobić sobie krzywdy, ale siniaki też bywały bolesne. Dobrze byłoby dostarczyć ich sobie w jak najmniejszej ilości.
Fakt, że miał to być ich pierwszy wspólny trening, sprawiał, że czuł pewną dozę ekscytacji. Na tyle dużą, że objawiała się na jego twarzy w postaci uśmiechu i lekkiego błysku w oczach. Niby nic, ale jak na niego — całkiem sporo. Zazwyczaj starał się nie odnosić do tego typu emocji, szczególnie w pracy, ale teraz przecież byli poza nią. Wszystko za sprawą prostego faktu, że nie do końca wiedział, czego się spodziewać. Odkąd zaczął się w to bawić, sparował z dość powtarzalną grupą ludzi. Cenił sobie ich towarzystwo oraz umiejętności, ale po czasie zaczęło się to robić nieco monotonne. Właśnie dlatego zmierzenie się z kimś nowym było ekscytujące. Nie, żeby uważał samego siebie za wielkiego szermierza. Po prawdzie to zakładał, że dostanie solidny łomot. Z tego co się orientował, Brenna ćwiczyła od dziecka, a patrząc na to, że była to niejako tradycja jej rodziny — cóż, z pewnością wiedziała, co robi. Ciekawiło go, jak duża dzieli ich różnica.
— Przypomnę Ci tylko, że jesteś Longbottomem, także nie szalej za bardzo z tymi chwytami — rzucił tylko, patrząc na nią coraz bardziej podejrzliwie. Co takiego miała na myśli?
Nie chciał już dłużej przekładać rozpoczęcia treningu, także ruszył w ślad za nią, ustawiając się w wyznaczonym kręgu. W międzyczasie wysłuchał jej wypowiedzi i mimowolnie parsknął śmiechem. — Proszę o wybaczenie, panno Longbottom. Głupio uwierzyłem w zasłyszane w towarzystwie historie, których jedynym celem było zarysowanie panny reputacji. Powiem więcej, jeśli w przyszłości natknę się na osoby, które takowe plotki rozsiewają, rozprawię się z nim na dobre — odparł, stając naprzeciwko kobiety. Ostatni raz upewnił się, że dobrze zabezpieczył broń, po czym ustawił się w pozycji.
Spodziewał się, że jest dobra, ale finalnie i tak go zaskoczyła, co nieco boleśnie podsumował nagły ból, który poczuł w boku. — Szczęście początkujacego — rzucił zaczepnie, przy okazji nieco się krzywiąc. Następnie ustawił się na nowo w pozycji i gdy dała znak, zaatakował, celując w lewe ramię. Byle tylko nie przegrać do zera.
rzut