O niektórych sprawach nie powinno się mówić wprost. Lepiej było zachować dla siebie to, co się z nimi wiązało. Przynajmniej przez jakiś czas. Dla dobra wszystkich zainteresowanych. Niekiedy wręcz dla ich bezpieczeństwa. Nevan, podobnie jak Nicholas, nie był w żadnym razie zwolennikiem takiego podejścia, ale zarazem miał świadomość, że stanowiło ono najlepszą spośród dostępnych opcji. Nie miał w tym przypadku wielkiego wyboru. Musiał się dostosować do okoliczności. Okłamywanie Tarah, trzymanie jej z daleka od pewnych spraw, nieszczególnie mu odpowiadało. Po prawdzie to nie odpowiadało mu to wcale. Co innego jednak mógł w obecnej sytuacji zrobić? Postawić na szczerość?
Może rzeczywiście byłoby to lepszym wyjściem...
Albo i niekonicznie.
- Im mniej wie, tym jest spokojniejsza. Nie chciałbym kolejny raz widzieć Twojej matki w Mungu. - powiedział, zwracając uwagę na stan zdrowia kobiety. W ostatnich latach problemy z sercem mocniej dały się jej we znaki. Z tego względu porzuciła pracę w Mungu. Wyszło jej to na dobre. Nie była już zmuszona do tego, aby funkcjonować na równie wysokich obrotach, co dawniej. - Powinna ucieszyć się z Twojej wizyty. Zajmuje się ostatnio nowym zleceniem, przydałoby się odciągnąć ją od pracy, może zabrać na krótki spacer? - zasugerował, ale zarazem niczego takiego od Nicholasa nie wymagał. Cokolwiek syn zrobi, będzie to jego wybór. Zdaniem Nevana, przymuszanie do czegokolwiek nie miało większego sensu i nie prowadziło do niczego dobrego.
Nie mogło doprowadzić do niczego dobrego.
- Jeśli będziesz chciał się z nią zobaczyć, jest w swoim gabinecie, w zachodnim skrzydle. - wskazał jeszcze część budynku, w której należało szukać Tarah. I to byłoby z jego strony tyle. O ile wcześniej wygospodarował nieco czasu na spotkanie z Delilah i Nicholasem, tak teraz powinien wracać do swoich zadań. Goniły go terminy, wydawnictwo czekało aż prześle im ostatnie rozdziały książki, nad którą obecnie pracował. Musiał się na tym skupić, nie powinien pozwolić na to, aby inne sprawy za bardzo odciągały od tego jego uwagę. - Ja muszę już niestety wracać do pracy. Możemy zobaczyć się jeszcze podczas obiadu, o ile zdecydujesz się zostać. - na odchodnym wyciągnął w stronę syna rękę, uścisnął jego dłoń. Nie decydował się na żadne przytulanie i temu podobne zagrywki. Nie było to w jego stylu, Nicholas zaś od bardzo dawna nie był kilkuletnim dzieckiem.
Nevan zniknął, Nicholas został sam. Mógł teraz zdecydować na spokojnie co dalej. Odwiedzi matkę? Zostanie na obiedzie? Wróci do Londynu albo może uda się prosto do Little Hangleton? Opcji miał dużo.