Nie zamierzał próbować podważać tego stwierdzenia, które padło z ust Laurenta, który w tym konkretnym aspekcie miał rację. Chciał aby jego brat nie zmienił do niego swojego stosunku, gdyby postanowił podzielić się z nim wszystkim co działo się w jego życiu na przestrzeni ostatnich kilku miesięcy, a co ostatecznie doprowadziło do obecnej sytuacji pomiędzy nim a Laurentem.
— Wszystko to, na co starałem się sobie nie pozwalać. Chciałbym mieć możliwość zwierzenia się komuś obcemu. Jednak w moim przypadku to istnieje za duże ryzyko, że moje zwierzenia stałyby się sensacją najnowszego numeru Czarownicy. Tak źle i tak niedobrze. — W swoim mniemaniu wstyd towarzyszył mu naprawdę bardzo rzadko. Strach przed odtrąceniem i niezrozumieniem zakorzenił się w nim w następstwie tych wszystkich zmian, jakie w nim zaszły - najbardziej w stosunku do swoich najbliższych. W świetle tego, co dzisiaj wyszło na jaw, musiał brać to pod uwagę. Zdaniem Philipa nie istniało tutaj jedno niezawodne remedium na tego rodzaju problem. Zdobyta przez lata popularność uczyniła go szeroko rozpoznawalnym przez sporą część czarodziejów i czarownic. Musiał uważać na to, co i komu mówi. Ta zasada powinna również obejmować Laurenta, jednak on przez tyle lat nie starał się mu zaszkodzić w ten sposób.
— Zastanowię się. To nie takie proste... zwrócić się do kogoś o pomoc. — Nad tym naprawdę musiał się zastanowić i temu nie zaprzeczał. Potrzebujesz pomocy również było prawdą, jednak przypomniało mu to, że o nią zwrócił się do samego Laurenta i od tego momentu wszystko zaczęło się psuć między nimi przez to, że w ten sposób naruszył twarde reguły łączącego ich układu i wpływając na charakter ich relacji, która została doprowadzona do obecnej formy. Popełnione przez niego błędy nie pozostawały bez znaczenia. Jednocześnie miał wrażenie, że niczego się nie nauczył za sprawą popełnionych przez siebie błędów - po raz kolejny wrócił tutaj, zwracając się znów do Laurenta. Zakrawało to na szaleństwo - robił to samo, oczekując innych rezultatów. Bez ustanku gonił za szczęściem, które wydawało mu się być na wyciągnięcie ręki a jednak, kiedy już starał się je pochwycić, ono wymykało mu się z rąk. Prawdopodobnie dlatego, że szukał go w nieodpowiednim miejscu, u niewłaściwej osoby. — Bardzo chciałbym, aby w końcu było łatwiej... i dlatego muszę spróbować z nim porozmawiać. W ostatnich miesiącach... zdołałeś mi pomóc z niektórymi moimi problemami. — Nawet jeśli to nie było zamiarem Laurenta to pomagał mu w przeprocesowaniu tego, powzięciu tego zamiaru i pokazywał mu dlaczego warto było zaryzykować i wprowadzić go w życie po to aby przekonać się, czy ta rozmowa z Loganem zdejmie z jego barków ten ciężar i pozwoli mu znaleźć dawno utraconą równowagę a może i odwagę do zrobienia tego, czego nie był w stanie, czego nie chciał zrobić. Pozwalał na to aby Laurent trzymał go przy sobie, bez jakiejkolwiek gwarancji na cokolwiek. Może za wyjątkiem rozczarowania, które przyjdzie z czasem, gdy jego oczekiwania nie zostaną zaspokojone.
— Czasem to by nie zaszkodziło. — W tym dniu powinno być miejsce wyłącznie na prawdę. Nawet tę najgorszą. On nie miał tylu rzeczy do ukrycia, czego nie był w stanie powiedzieć o Laurencie. Tak naprawdę wiedział bardzo niewiele o jego przeszłości, która zawsze wpływała na obecne życie. Skoro Laurent nie chciał mu o niej opowiedzieć to nie zamierzał samemu drążyć tego tematu. — Nieszczególnie podoba mi się to, że tak mało o niej wiem, ale nie zamierzam naciskać na ciebie o to, byś mi powiedział. Mogę jedynie zachodzić w głowę, co skłoniło ciebie do tego... poza pieniędzmi, ale nie chcę tego robić. Nie traktowałem cię w ten sposób. — Postanowił być w dalszym ciągu szczerym i podzielić się z nim swoim zapatrywaniem na to, że Laurent zarabiał ciałem. Jednocześnie starając się odepchnąć od siebie te myśli odnośnie charakteru ich nie tak dawnej relacji, w trakcie której nie płacił mu za seks, ale jednak trudno wyzbyć się myśli, że kolejna osoba liczyła na liczne materialne korzyści wynikające ze znajomości z nim i czy nie popełnił tego rodzaju błędu.
— Jestem w stanie pewne rzeczy tolerować, patrząc na nie przez pryzmat okoliczności je poprzedzających, co nie znaczy że w pełni je pochwalam. Ja również mam swoją przeszłość, nawet jak różniła się od twojej. Poza tym... liczy się głównie teraźniejszość. — Starał się wytłumaczyć wciąż leżącemu na jego nogach blondynowi swój tok rozumowania. Były rzeczy, które mógł tolerować, jedne, które mógł akceptować i tych, których nie dało się przyjąć w żaden sposób.