Samuel McGonagall

Heart of beast

Opłyń mnie, ciem­ny le­sie,
owiń mnie, dżdży­sta mgło:
niech mi się w oczach nie­sie,
co było du­szą mą.

Samuel całe życie mieszkał w sercu Kniei Godryka.

Razem ze swoją szaloną matką dostarczał do Doliny ingrediencje do eliksirów i maści, kozie sery, wyroby z drewna, oraz samo drewno na opał. Był też przewodnikiem dla miastowych spragnionych kontaktu z naturą i badaczy tego miejsca.

Z powodu problemów szarpiących Knieją, rezydował od maja w barze "U Lizzy", gdzie przyjmował odpłatnie różne stolarskie i ogrodnicze prace od miejscowych, czym zaskarbił sobie ich wdzięczność i sympatię. Ostatecznie splotem wydarzeń, został zatrudniony (?) jako ogrodnik (?) w Warowi Longbottomów. Co więcej, na obrzeżach posiadłości, po drugiej stronie muru buduje dla siebie nowy warsztat z częścią mieszkalną na piętrze. Wszystko wskazuje na to, że ukorzenienie w Dolinie Godryka tej dzikiej sadzonki z Kniei przebiega całkiem pomyślnie.

Decyzją rodziców, których połączyła zakazana miłość, chłopak wychowywał się z dala od swoich krewnych, oraz zawiłych koligacji i rodzinnych drzew.

---

Altair Black zaraz po tym, jak został wydziedziczony, opuścił rodzinny dom, opuścił świat i nigdy do niego nie powrócił. Zamieszkał ze swoją ukochaną w leśniczówce, w której znany dziwak i badacz flory i fauny Derwin McGonagall prowadził samotniczy tryb życia z córką Bereniką. Krew Samuela, nazywanego przez ojca uporczywie Sagittae, nie była czarna, a talent transmutacyjny sugerował, że dziedzictwo McGonagallów upomni się o chłopca. Pod czujnym okiem matki Samuel całkiem oficjalnie został animagiem zakładającym skórę niedźwiedzia i absolutnie nieoficjalnie krogulczy frak.

---

Plotka głosi, że Sam jest synem mugola, jednego z miejscowych z Doliny, wspierających Derwina w jego eksploracji Kniei.

Poznajmy się bliżej

♦ W lustrze Ain Eingarp widzę... siebie przed warsztatem obrośniętym bluszczem. Na rękach trzymam roześmianą Mabel, o moją pierś opiera głowę Nora. Szykujemy się do jakiegoś pikniku, ogród jest pięknie udekorowany, stół ugina się od wypieków mojej pięknej żony. Kozy chodzą swobodnie i obgryzają trawę, a lato nigdy się nie kończy.
♦ Bogin przyjmuje przy mnie formę... Nory i Mabel rozszarpanej klątwą żywiołów. Wyrastają z nich pnącza, skóra odbarwia się od toksyn roślin, które przywołałem.
♦ Amortencja pachnie mi... zapachem cynamonu i kakao, oraz wilgotnym mchem i paprocią.
♦ Moje ulubione zaklęcie to... transmutowanie w obie zwierzęce formy. Nie umiałbym powiedzieć, którą preferuję bardziej.
♦ Mój patronus przyjmuje formę... manula, stepowego kota. Było to jedno ze zwierząt, w które przemieniała się moja matka.
♦ Wróżbiarstwo to dla mnie... kuglarska sztuczka, sposób na wyciągnięcie pieniędzy od naiwniaka.
♦ Czarna magia? Cóż... przeraża mnie używanie magii przeciwko ludziom i brzydzę się ingerencją w naturalny wzrost i rozkład.
♦ Za swoje największe osiągnięcie uważam... samodzielne odebranie porodu od mojej kozy Białki. To była ciężka noc.
♦ Stoję po stronie... dobrostanu Kniei i ludzi Doliny Godryka.
♦ Moje serce należy do... Kniei.

Odkryj wiadomość pozafabularną

Pazurkiem na korze wydziarane