08.02.2024, 14:33 ✶
Ciało jak ciało, umysł tutaj był szalony, wymyślał tyle rzeczy, działał w tak dziwne sposoby, lubił to czego lubić nie powinien, nie ufał po zranieniu, a jednak dalej domagał się więcej pomimo porażek. Bez sensu to wszystko.
Mężczyzna podniósł wzrok, a Neilowi od razu zrobiło się sto razy głupiej, jak dziecku, które właśnie zostało przyłapane na wykradaniu cukierków z szafki słodyczy. Wy miał wyrzuty sumienia? Nie bardzo, mógłby tak dalej patrzeć, szczególnie, że jego zainteresowanie wynikało z troski o drugą osobę, co nie wyglądała najlepiej. O jakich jednak zamówieniach on mówił? Siedząc jak siedział wyglądał jak... no jak kto właśnie? Fajka, wiek, oczy... Nie miał pojęcia. Mógłby mu przypisać pracę jako płatny zabójca, choć może... sprzedaje swoją duszę i ciało? Nie, zaraz, nie, to niemożliwe, chociaż już tyle rzeczy w życiu wydawało się niemożliwych. A może właśnie produkuje fajki? Drugi zielarz? Mógłby dopytać, jednak na zwrócenie uwagi potulnie pokiwał głową, szybciej niż zamierzał i wrócił wzrokiem na swój stolik, na swoje dłonie, udając, że w sumie to jest zajęty. Zaraz dla niepoznaki wyjął nawet notes, w którym na nowo od niedawna rysował wszystkie znane mu rośliny lecznicze i trujące, po tym jak poprzedni notes zaginął w odmętach jeziora. Nie był jednak na to zły, bywa, czasami traci się pewne wartościowe rzeczy bez szans na przywrócenie ich. Nie można nad nimi płakać, bo to nic nie zmieni. Można za to szukać rozwiązania, aby ponownie z podobnym przedmiotem się związać lub z zupełnie innym, bo czasami tkwimy w jakiejś części życia z przyzwyczajenia, dopiero po stracie odkrywając, że tak naprawdę od dawna chcemy czegoś innego.
Ołówek zaczął skrobać kartki papieru rysując coraz to kolejne liście, coraz to kolejne kolanka w skrzypie, rozłożyste kwiaty oraz malutkie wycieniowane płatki. Nie było w tym jednak skupienia, bo uszy mugolaka nasłuchiwały tego co mówił Sam, któremu zapomniał się przedstawić. Kompletnie go uwaga o zleceniach zgubiła w świecie, że zapomniał takiej podstawowej rzeczy... No nic, teraz za późno. Czekał więc w poczuciu porażki na część dalszą jego wywodu, co powie? Jaka tajemnica? Czy usłyszy wszystko czy coś mu umknie przez przyciszenie głosu? Nie to, że był wścibski, był ciekawski i zmartwiony. Może też liczył, że usłyszy w czyimś problemie radę na temat swoich kłopotów oraz magiczne rozwiązanie ich.
Mężczyzna podniósł wzrok, a Neilowi od razu zrobiło się sto razy głupiej, jak dziecku, które właśnie zostało przyłapane na wykradaniu cukierków z szafki słodyczy. Wy miał wyrzuty sumienia? Nie bardzo, mógłby tak dalej patrzeć, szczególnie, że jego zainteresowanie wynikało z troski o drugą osobę, co nie wyglądała najlepiej. O jakich jednak zamówieniach on mówił? Siedząc jak siedział wyglądał jak... no jak kto właśnie? Fajka, wiek, oczy... Nie miał pojęcia. Mógłby mu przypisać pracę jako płatny zabójca, choć może... sprzedaje swoją duszę i ciało? Nie, zaraz, nie, to niemożliwe, chociaż już tyle rzeczy w życiu wydawało się niemożliwych. A może właśnie produkuje fajki? Drugi zielarz? Mógłby dopytać, jednak na zwrócenie uwagi potulnie pokiwał głową, szybciej niż zamierzał i wrócił wzrokiem na swój stolik, na swoje dłonie, udając, że w sumie to jest zajęty. Zaraz dla niepoznaki wyjął nawet notes, w którym na nowo od niedawna rysował wszystkie znane mu rośliny lecznicze i trujące, po tym jak poprzedni notes zaginął w odmętach jeziora. Nie był jednak na to zły, bywa, czasami traci się pewne wartościowe rzeczy bez szans na przywrócenie ich. Nie można nad nimi płakać, bo to nic nie zmieni. Można za to szukać rozwiązania, aby ponownie z podobnym przedmiotem się związać lub z zupełnie innym, bo czasami tkwimy w jakiejś części życia z przyzwyczajenia, dopiero po stracie odkrywając, że tak naprawdę od dawna chcemy czegoś innego.
Ołówek zaczął skrobać kartki papieru rysując coraz to kolejne liście, coraz to kolejne kolanka w skrzypie, rozłożyste kwiaty oraz malutkie wycieniowane płatki. Nie było w tym jednak skupienia, bo uszy mugolaka nasłuchiwały tego co mówił Sam, któremu zapomniał się przedstawić. Kompletnie go uwaga o zleceniach zgubiła w świecie, że zapomniał takiej podstawowej rzeczy... No nic, teraz za późno. Czekał więc w poczuciu porażki na część dalszą jego wywodu, co powie? Jaka tajemnica? Czy usłyszy wszystko czy coś mu umknie przez przyciszenie głosu? Nie to, że był wścibski, był ciekawski i zmartwiony. Może też liczył, że usłyszy w czyimś problemie radę na temat swoich kłopotów oraz magiczne rozwiązanie ich.