Cały czas ją zaczepiał, nie denerwowało jej to jednak wcale, nie widziała nic złego w tych malutkich szpileczkach, które jej wbijał, żeby trochę się z nią podroczyć.
- Nie wiem jak się odbiję w tej punktacji, najwyraźniej pan Bott ma nade mną ogromną przewagę i muszę się z tym pogodzić. - Wyraz jej twarzy się zmienił, udawała właśnie ogromne rozczarowanie, jakby pogodziła się z przegraną. Wiedziała, że może się to zmienić jedynie wtedy, kiedy stojący przed nią mężczyzna spróbuje tego, co miała do zaoferowania, a było tego naprawdę wiele.
- Właściwie to jest ciekawe podejście, zazwyczaj ludzie kurczowo trzymają się swoich preferencji, mówisz, jakbyś miał zupełnie inaczej. - Czyżby w jego życiu gościło tyle osób, że nie potrafiły zapamiętać tego, co lubi najbardziej, czy po prostu przyjmował to, co mu dawali, nie oczekując niczego konkretnego? Nie miała pojęcia, jak wygląda jego życie, przecież zupełnie go nie znała. Sama zamierzała mu zaparzyć taką kawę o jaką poprosi, i zawsze, gdy będzie się tutaj pojawiał będzie dostawał dokładnie taki napój. Norka na pewno zapamięta, jego upodobania. W jakiś sposób, przez ten zbieg okoliczności, randkę w ciemno na którą trafiła zupełnie przypadkiem splotły się ich drogi chociaż na chwilę, niewątpliwie go nie zapomni, bo takich rzeczy się nie zapomina. Będzie pamiętać twarz Bella i miło się uśmiechać na wspomnienie jej, bo będzie jej się kojarzyć z czymś nowym, nietypowym dla niej samej.
Zniknęła za ladą gotowa przygotować mu najwspanialszą kawę, jaką kiedykolwiek pił. Widziała, że zagaduje Wendy, najwyraźniej taką już miał naturę, przez myśl jej nie przeszło, że jest gejem, po co szukałby sobie baby na randce w ciemno? Miód, mleko, zapamiętała wskazówki. Krzątała się tam dłuższą chwilę, bo kiedy kawa się parzyła zaczęła wybierać dla mężczyzny słodycze, istotne było przecież też to, co będzie towarzyszyło tej kawie. Wybór był ogromny i skłonna była mu dać spróbować dosłownie wszystkiego, chociaż nie wiedziała, czy sobie z tym poradzi, uniosła wzrok znad lady, aby na niego spojrzeć. Uśmiechnęła się do siebie, kiedy zobaczyła go siedzącego na tym różowym tle. Pasował tu, jak pięść do nosa, ale nie było to istotne. Cieszyło ją to, że jej nie odmówił, że postanowił tutaj wstąpić na krótką chwilę.
Przygotowała dla niego spory pólmisek, miała na uwadze to, że preferował słodkie smaki, a przynajmniej tak mówił, więc skupiła się na tym, aby zadowolić jego podniebienie. Ułożyła kilka drobnych bez, miniaturki pavlovej, które były wypełnione słodkim kremem, które miał przełamywać smak truskawek ułożonych na ich czubkach. Dorzuciła do tego malutkie tarteletki wypełnione kremem czekoladowym, który był tak słodki, że sama Nora nie była w stanie ich zjeść, wiedziała jednak, że miały swoich amatorów. Nie zamierzała na tym poprzestać, sięgneła po babeczki, które wydawały się być całkiem proste, jednak wyglądały naprawdę zachwycająco, każda była identyczna, robiona pewną ręką, te miały smak czekoladowy z bitą śmietaną na wierzchu. Dorzuciła do całego zestawu kilka standardowych pozycji jak pączki, wybrała z nadzieniem z białej czekolady i dżemem malinowym, który zrobiła w zeszłym roku. Pólmisek wyglądał całkiem dobrze, nim jednak mu go zaniosła położyła na nim jeszcze kilka małych pączuszków, które mógł zjeść jednym kęsem.
Pojawiła się przed nim z półmiskiem, który zgrabnie położyła na stole. - Częstuj się, już idę po kawę. - Na pewno uderzyła w niego ilość różnych zapachów, mieszały się te bardzo słodkie z owocowymi, do tego niektóre z wypieków musiały być przed chwilą wyciągnięte z pieca, bo też pachniały w charakterystyczny sposób. Odwróciła się na pięcie, aby przynieść resztę zamówienia, bo kawa nie mogła zostać podana zimna. Wróciła po krótkiej chwili trzymając w dłoni wielki kubek, taki naprawdę od serca, postawiła go przed Flynnem, uderzył w niego zapach miodu, kawy, ale czegoś jeszcze, bo Norka dolała mu do tej kawy dosłownie kapkę syropu karmelowego, stwierdziła, że to dobry pomysł, szczególnie, że wspominał iż tak bardzo lubi słodki smak.
Sama usiadła na przeciwko niego, założyła nogę na nogę i spoglądała w jego kierunku bardzo uważnie. Czekała, aż wreszcie zacznie jeść, bardzo, ale to bardzo chciała zobaczyć pierwszą reakcję, gdy tego wszystkiego spróbuje. Czerpała przyjemność z tego, kiedy ktoś jadł w jej towarzystwie to, co przygotowała. - Mam nadzieję, że będzie ci smakować.
@The Edge