W obecnym życiu Philipa brakowało dawnej beztroski. Nie udawało mu się żyć chwilą, jak dawniej. Nie było możliwości powrotu do tego, co było. Po pokonaniu wszystkich bieżących trudności miał szansę rozpocząć nowy etap w swoim życiu. To, co złe również go ukształtowało, jednak po wyciągnięciu z tego odpowiednich wniosków, chciał to pozostawić za sobą. W ich relacji było również wiele rzeczy pozytywnych w postaci wszystkich dobrych chwil, jakie razem spędzili. Mogłyby stanowić bardzo miłą pamiątkę, jednak powracanie do nich byłoby pod wieloma względami niewłaściwe, wręcz szkodliwe. To wszystko wystarczająco na nich odcisnęło swoje piętno.
Gdyby ich drogi miały się rozejść bezpowrotnie to miałby nadzieję, że to odbędzie się bez wzajemnych krzyków i potoków łez wylanych przez Laurenta. I bez tego to byłoby bardzo trudne. Chciałby wyjść z tego z twarzą. Mogłoby to okazać się pobożnym życzeniem - zwykle do głosu dochodzą negatywne emocje i przez nie nie sposób zachować jakąkolwiek godność. Odrzucenie zawsze godziło w dumę, zwłaszcza osoby, która do tego tak naprawdę nie nawykła i która dotąd jedynie oferowała to innym.
W żaden sposób nie powstrzymał Laurenta przed podniesieniem się z jego kolan. Była w tym pewna sprzeczność, jednak w tym momencie bardzo odpowiadało mu trwanie w ten sposób. Nawet jeśli to mogło się nigdy już nie powtórzyć. Laurent miał rację. Wszystko, co nowe, pozostaje ściśle związane z niepewnością. Ona stała się jego wierną towarzyszką, jednak wciąż pozostawała niechciana. Chciałby pozostawić ją za sobą, daleko w tyle. Obserwował poprawiającego włosy Laurenta, oczekując kolejnej wypowiedzi z jego strony. Temat tamtego rejsu i wszystkich jego następstw powracał do nich regularnie.
— Nie mam podstaw, aby cię winić. Skontaktowałeś się, a ja na tym rejsie... nie jestem już pewien, czy podjąłem właściwą decyzję. Z perspektywy czasu ona okazała się zupełnie bezcelowa i nie przyniosła nam nic dobrego. — Stanowiło to dla niego bardzo niewygodny temat, którego podjęcia nie powinien jednak unikać. Wątpliwości wydawały się uzasadnione. Dobrze pamiętał to, co nim motywowało w tamtym momencie - potrzeba ochrony samego siebie przed częstymi następstwami wchodzenia w tego rodzaju układy. Na wiele się to nie zdało, bo właśnie do tego doszło i będzie miało to swoje poważne konsekwencje.
Wydawało mu się, że tylko tyle może zrobić w tym momencie. Może chodziło o to, aby tutaj po prostu był, aczkolwiek sama obecność drugiego człowieka nie zawsze była doskonałym remedium na wszystkie problemy osobiste. Gdyby tak było to poczułby się znacznie lepiej w obecności swojego brata. Ona nie wystarczyła do tego, aby zdjąć z jego barków ciężar tych wszystkich rzeczy, które miały miejsce w jego życiu.
— Masz rację. Jesteś taki mądry. — Powiedział szczerze. Nie dało się temu zaprzeczyć, że Laurent pomimo swojego młodego wieku jest mądry, czasami nawet mądrzejszy od niego. Udowodnił to na przestrzeni ostatnich miesięcy.
— A zamierzasz się napić ze mną? — Zapytał zaskoczony tym nagłym pytaniem. Doskonale pamiętał o tym, że Laurent starał się unikać alkoholu. Starał się zrozumieć, dlaczego teraz zaproponował mu coś mocniejszego do picia. Chciał się z nim napić jakiegoś trunku czy po prostu uznał, że on tego potrzebuje w tym momencie? Tego na razie nie wiedział.