Pocałunek sprawił, że drętwiała; skóra jej cierpła. Nie poczuła jednak tych motyli w brzuchu, o których tak dużo słyszała, były to bardziej płomyki, które paliły jej całe ciało, dochodziły nawet do czubków palców, bardzo podobało jej się to uczucie. Nie sądziła nigdy, że będzie to takie przyjemne. Musiała się jeszcze wiele nauczyć, chociaż czy to nie przychodziło samo? Wystarczył idealny moment i odpowiednia osoba, a Sam wydawał się dziewczynie być w tej chwili całym jej światem. Gotowy towarzyszyć jej w tym zupełnie nowym dla niej doświadczeniu.
Ona również się bała; tych myśli które zaczęły mącić jej w głowie, bo co jeśli okazałoby się, że nie mają sensu, że jest to jednostronne. Z tym by sobie nie poradziła. Wątpliwości zostały jednak bardzo szybko rozwiane, potwierdzały to szukające siebie łapczywie usta, ciała lgnące do siebie bez żadnego zawahania. Byli w tym razem, a ona sama przestała myśleć o nich jako o osobnych razem, tworzyli teraz jedność.
Jego usta zostawiały palące ślady na jej jasnej skórze, czuła, że ogarnia ją wszechobecne ciepło, jeszcze chwila, a spali się zupełnie.
Jej dłonie błądziły po jego ciele, chciała poznać je całe, chciała, żeby stał się jej, tej nocy, a może i na zawsze, chociaż nie śmiała nawet zakładać, że będzie tego chciał. Nie walczyła też z tym uczuciem, które się pojawiło, zamierzała mu się oddać, dać mu całą siebie, bo na to zasługiwał.
Wszystko mówiło jej teraz, że muszą być razem, było w tym coś pierwotnego, nie miała nad tym kontroli, ale też nie chciała mieć, miała zamiar dać ponieść się tej krótkiej chwili. Nie była to tylko miłość, nie było to też przyziemne pożądanie, tylko coś więcej, konieczność, niepohamowana potrzeba, która ją opętała.