13.02.2024, 23:29 ✶
Widział to spojrzenie. Powinien przewidzieć, że Morpheus będąc na swoim terenie coś będzie knuć. Uwielbiał go, uwielbiał jego nieprzewidywalne myśli, choć czasami raniły, to czasami podniecały, nadając życiu zupełnie nowego tempa jakiego nigdy nie doświadczył.
Mężczyzna niespecjalnie przejmował się nagością, co na swój sposób go cieszyło i pozwalało samemu podchodzić do tego z myślą ,,Nic co ludzkie nie jest mi obce". Patrzył tak na niego, chcąc też i jego zobaczyć bez ubrań, jednak całą magię roztrzaskało to pytanie, takie... proste... szybkie... Nie był gotowy na nie odpowiadać. Doszukiwał się konsekwencji w każdej odpowiedzi i jedna była gorsza od drugiej. Widać było niepewność i dyskomfort, może nawet poczucie winy odczuwał gdzieś w środku. Ostatnim razem tak się domagał czarodzieja, a teraz ma powiedzieć jakie ma doświadczenia? Przyznać się jak bardzo nic nie wiedział, no bo skąd? Historie znane ze szkoły, polegające głównie na wyśmiewaniu, dyskusje o paskudnych domniemaniach, tłumaczenie nastolatków którzy o życiu nie wiedzieli nic, luźne teksty propagandy, fantastyki i odpowiedzi pijanych klientów w barach. Jego wiedza była... nie było jej, po prostu jej nie było.
-Chyba...-zaczął w końcu przerywając ciszę, patrząc się w bliżej nieokreślony punkt na szafce.-...można powiedzieć, że będziesz moim pierwszym... Tak... ogólnie...-wymamrotał czerwony na policzkach, nosie, uszach, w końcu zerkając na niego. Nie miał wprawy nie tylko jeśli chodzi o mężczyzn, zawsze kończyło się najdalej na całowaniu, o ile w ogóle do tego dochodziło, choć kiedy to było? Średnio udany romans w Akademii, który zakończył się z niezłym przytupem, pozostawiając po sobie przeraźliwie mocne poczucie niesmaku. Czy to Morpheusa zniechęci? Miał nadzieję, że nie, chociaż... Na swój sposób dopiero teraz docierało do niego, że nie bardzo wie czy wszystko będzie dobrze, w końcu chyba nie bez powodu mówi się o tym tyle złych rzeczy. Sam już nie wiedział...
Uśmiechnął się zaraz na jego zachętę.
-Podglądacz...-zarzucił mu zaczepnie, ale poszedł do kabiny, bo ciepła woda aż za bardzo kusiła. Sprawdził jej temperaturę dłonią i aż zamruczał z aprobatą czując gorąc. Prysznic nie czekał długo, aż gość domu wpakował się pod niego i zaczął z zamkniętymi oczyma delektować się przyjemnością wysokiej temperatury. Dokładnie taką lubił. Opłukał dłonie, przemył twarz i dawał się moczyć z uśmiechem zwracając twarz ku strumieniowi. Obrócił się zaraz, żeby obmyć dokładnie włosy, wypłukać z nich ewentualną rzęsę wodną, zmyć z nich smród jeziora. Przeczesywał kosmki, wplatał palce we włosy o które tak bardzo uwielbiał dbać na wszystkie sposoby. Zaczął przemywać ciało, jeszcze raz twarz, szyję, ramiona, pierś, kilka siniaków zaczynało kiełkować już na jego rękach, na których zaraz pojawiła się czerwona szramka po długich paznokciach wilkołaka, gdy ten rozkojarzył się zerknięciem w stronę Morpheusa. I jak ma się nie krępować gdy miał taką widownię, do tego w takim momencie? Ostatnią osobą, jaka widziała go w takim stanie była chyba jego matka, gdy miał kilka lat i potrzebował jeszcze pomocy w walce z głęboką wanną. Przesunął dłońmi po talii, na biodra, pośladki, sięgnął zaraz znów do wody, dla zabawy łapiąc w palce krople wody, które na jego ciele natychmiast szukały ścieżek aby spłynąć niżej, po podbrzuszu, po udach.
Mężczyzna niespecjalnie przejmował się nagością, co na swój sposób go cieszyło i pozwalało samemu podchodzić do tego z myślą ,,Nic co ludzkie nie jest mi obce". Patrzył tak na niego, chcąc też i jego zobaczyć bez ubrań, jednak całą magię roztrzaskało to pytanie, takie... proste... szybkie... Nie był gotowy na nie odpowiadać. Doszukiwał się konsekwencji w każdej odpowiedzi i jedna była gorsza od drugiej. Widać było niepewność i dyskomfort, może nawet poczucie winy odczuwał gdzieś w środku. Ostatnim razem tak się domagał czarodzieja, a teraz ma powiedzieć jakie ma doświadczenia? Przyznać się jak bardzo nic nie wiedział, no bo skąd? Historie znane ze szkoły, polegające głównie na wyśmiewaniu, dyskusje o paskudnych domniemaniach, tłumaczenie nastolatków którzy o życiu nie wiedzieli nic, luźne teksty propagandy, fantastyki i odpowiedzi pijanych klientów w barach. Jego wiedza była... nie było jej, po prostu jej nie było.
-Chyba...-zaczął w końcu przerywając ciszę, patrząc się w bliżej nieokreślony punkt na szafce.-...można powiedzieć, że będziesz moim pierwszym... Tak... ogólnie...-wymamrotał czerwony na policzkach, nosie, uszach, w końcu zerkając na niego. Nie miał wprawy nie tylko jeśli chodzi o mężczyzn, zawsze kończyło się najdalej na całowaniu, o ile w ogóle do tego dochodziło, choć kiedy to było? Średnio udany romans w Akademii, który zakończył się z niezłym przytupem, pozostawiając po sobie przeraźliwie mocne poczucie niesmaku. Czy to Morpheusa zniechęci? Miał nadzieję, że nie, chociaż... Na swój sposób dopiero teraz docierało do niego, że nie bardzo wie czy wszystko będzie dobrze, w końcu chyba nie bez powodu mówi się o tym tyle złych rzeczy. Sam już nie wiedział...
Uśmiechnął się zaraz na jego zachętę.
-Podglądacz...-zarzucił mu zaczepnie, ale poszedł do kabiny, bo ciepła woda aż za bardzo kusiła. Sprawdził jej temperaturę dłonią i aż zamruczał z aprobatą czując gorąc. Prysznic nie czekał długo, aż gość domu wpakował się pod niego i zaczął z zamkniętymi oczyma delektować się przyjemnością wysokiej temperatury. Dokładnie taką lubił. Opłukał dłonie, przemył twarz i dawał się moczyć z uśmiechem zwracając twarz ku strumieniowi. Obrócił się zaraz, żeby obmyć dokładnie włosy, wypłukać z nich ewentualną rzęsę wodną, zmyć z nich smród jeziora. Przeczesywał kosmki, wplatał palce we włosy o które tak bardzo uwielbiał dbać na wszystkie sposoby. Zaczął przemywać ciało, jeszcze raz twarz, szyję, ramiona, pierś, kilka siniaków zaczynało kiełkować już na jego rękach, na których zaraz pojawiła się czerwona szramka po długich paznokciach wilkołaka, gdy ten rozkojarzył się zerknięciem w stronę Morpheusa. I jak ma się nie krępować gdy miał taką widownię, do tego w takim momencie? Ostatnią osobą, jaka widziała go w takim stanie była chyba jego matka, gdy miał kilka lat i potrzebował jeszcze pomocy w walce z głęboką wanną. Przesunął dłońmi po talii, na biodra, pośladki, sięgnął zaraz znów do wody, dla zabawy łapiąc w palce krople wody, które na jego ciele natychmiast szukały ścieżek aby spłynąć niżej, po podbrzuszu, po udach.