Nicholas zajmując wolny fotel, poczekał aż Robert rozleje alkohol, który miał być poczęstunkiem do tej rozmowy. Dopiero po otrzymaniu szklanki wypełnionej trunkiem, mogli przejść spokojnie do rozmowy. Pan domu oznajmił cząstkowo, że niejaki pożar został opanowany, ale to było za mało informacji dla Nicholasa. Travers musiał odnieść się do tych słów, na swój sposób, co nie zostało dobrze odebrane przez jego mistrza. To upomnienie, przypominało dawne czasy. To wtedy Nicholas nauczył się z Robertem odpowiednio rozmawiać. Poznawać granice swojej wiedzy i nie dociekać za daleko. Tylko ile to może trwać?
Słysząc to upomnienie, niewymowny westchnął. Nie przeprosił jednak. Ale zszedł trochę z tonu i zaczął mówić używając odpowiednich słów i zaznaczenia o pamiętaniu swojej granicy, dotyczącej wiedzy. Że nie musi wiedzieć wszystkiego. Ale czy na pewno? Dzisiaj miał czas i liczył na to, że Robert również. Gdyż nie tylko sprawa Rodolphusa mogła zostać podjęta. Ale także inna.
Dobrze było wiedzieć, że Lestrange nie będzie problemem, ale czy można mu tak samo zaufać, jak Robertowi? Najwyraźniej Nicholas będzie musiał sam przejrzeć Rodolphusa po swojemu i sprawdzić, czy faktycznie można mu ufać.
- Rozumiem.Odparł krótko. Patrząc na Roberta. Ale zaraz jego wzrok powędrował na jego szyję. Jakby próbował czegoś się doszukać. Zwrócił też uwagę na jego zegarek. Miał wątpliwości? Pytania? Bardzo możliwe. Nicholas odezwał się po krótkiej chwili milczenia. Jakby myślał, jak zacząć temat.
- Kilka dni temu, byłem na kameralnym spotkaniu teatralnym. Dokonano na nim rytualnego pokazu magii. Zaciekawiła mnie jedna rzecz. Osoba, której tożsamość była ukryta. Wydawała się być mi znajoma. Przeczucie? Miała ten sam zegarek.
Mówił ostrożnie, poważnie, ale i spokojnie. Sprawdzając reakcję Roberta. Czy wiedział, o czym Nicholas mówił? Czy wyłapał, że nawiązywał do kameralnego zebrania śmierciożerców i ukarania kogoś, jako przestroga przez niesubordynację?
Jeżeli jednak Robert nie miałby pojęcia o co chodzi, to by znaczyło, że Nicholas pomylił się. Tym opisem wydarzenia, nie zdradzał nikogo z organizacji. Mógłby nawet skłamać, że chodziło o wstępne próby jakiej grupy przed Lithą. Kto go sprawdzi?
- Powiedz mi… Czy nadal mi ufasz?Zapytał, chcąc znać prawdę. Jakby też to było dla Nicholasa ważne. Czy nadal mogą współpracować? Czy Robert mu nadal ufa? Nicholas odniósł wtedy wrażenie, że w Robercie mogło się coś zmienić. Pytanie tylko, co? Nastawienie do osób, z którymi już od lat współpracuje? To był niepokojący trochę sygnał dla Traversa. Martwił się o swojego mistrza. O ich relację, jaką zbudowali przez lata współpracy.