W swoim odczuciu nie zbył zaczepki ani samego Laurenta. W dalszym ciągu mówił szczerze, zgodnie z tym co sam czuł i do czego doszedł na przestrzeni ostatnich miesięcy. Od samego Laurenta usłyszał wiele naprawdę mądrych słów i otrzymał od niego wiele dobrych rad, które starał się przyswoić. Popełnione przez niego błędy również odegrały w tym swoją rolę, tym bardziej że po raz pierwszy nie ignorował ich istnienia. Po raz pierwszy od dawna nie starał się zamieść pod dywan wszystkich swoich problemów osobistych. Tylko jeszcze nie znalazł sposobu na właściwe rozwiązanie ich wszystkich. Niektóre faktycznie zostały pogłębione przez ostatnie miesiące, ale z nimi również będzie musiał się zmierzyć samemu lub z bliskimi sobie osobami.
— Przez ostatni tydzień, kiedy musiałem sobie wszystko poukładać, sporo trenowałem wraz z drużyną i podczas jednego z takich meczów treningowych doznałem kontuzji. Została ona już wyleczona, ale nasz uzdrowiciel zalecił mi przyjmować przepisane przez siebie eliksiry, powstrzymać się przez jakiś czas od spożywania alkoholu i ograniczyć wysiłek fizyczny. — Pomimo tego, że nie chciał martwić Laurenta, postanowił być z nim szczerym i nie ukrywać przed tym mężczyzną tego, co było na stałe związane z byciem sportowcem. Nie powinien teraz pić w ogóle, jednak naprawdę zamierzał poprzestać na wypiciu tego jednego kieliszka wina. O ile ta szczera odpowiedź nie sprawi, że Laurent nie wycofa się ze swojej propozycji poczęstowania go alkoholem i napicia się razem z nim odrobiny wina.
Philip nie lubił sobie niczego odmawiać. Teraz dał się skusić na kieliszek wina, ale zamierzał zachowywać przy tym umiar. Jeśli chodzi o seks to potrzebował go uprawiać regularnie i bardzo trudno było mu sobie go odmówić. Odniesiona kontuzja nieznacznie pokrzyżowała jego plany, jeśli chodzi o przygodny seks dla zaspokojenia tego rodzaju potrzeby fizycznej. Nie byłoby w tym żadnej głębi. Starał się poszukiwać w relacjach międzyludzkich czegoś więcej, niż niezobowiązujący seks z przypadkowymi kochankami. Tego rodzaju potrzeby trudno było zignorować i on miał z tym problem. Znajdował się na takim etapie swojego życia, w którym jeszcze nikt nie czekał na niego w mieszkaniu, o jego łóżku już nie wspominając.
Uśmiechnął się kącikami ust, obserwując tego blondyna podczas napełniania kieliszków winem. Otrzymawszy od niego kieliszek, trzymając go w dłoni nieznacznie nim zakołysał i samemu powąchał trunek. Potwierdził swoje przypuszczenia, że Laurent nie poczęstowałby go słabej jakości winem. Poklepał miejsce obok siebie na kanapie, starając się zachęcić Laurenta do tego, aby usiadł obok niego.
— Nie mam z tym problemu. Skoro masz pracę do zrobienia to zachowanie trzeźwości będzie wskazane, abym wrócił do swojego domu w magicznym Londynie. — Nie było tak, że naprawdę chciał tam wracać tego dnia i gdyby mógł to chętnie zostałby tutaj na noc i trochę następnego dnia. Wydawało mu się, że dobrze będzie nie przeciągać struny i zwalać się Laurentowi na głowę. Po pierwsze, sam gospodarz nic o tym nie wspominał. Po drugie, gdyby tutaj pozostał to Laurent raczej nie mógł zająć się swoją pracą. Dodatkowym argumentem za tym, aby wrócił do domu było pozostawienie swoich psów pod opieką skrzata.
— Bardzo chętnie wybiorę się z tobą w ten rejs. — Odpowiedział pod wpływem impulsu, popartego świadomością, ze na razie nie jest w stanie trenować ani wziąć udziału w żadnym meczu. Jeszcze przez jakiś czas powinien wyłącznie odpoczywać. Propozycja złożona mu przez Laurenta wywołała promienny uśmiech na jego ustach, uwydatniający charakterystyczne dla niego wgłębienia w policzkach. Nie zamierzał pytać o charakter jego obecności podczas tego rejsu. Nie zadając tego rodzaju pytań nie mógł nic zepsuć. Za to istniały trzy pytania, które musiał zadać.
— Gdzie płyniemy? Czy to niespodzianka? I na ile dni mam się spakować? — Pierwsze dwa pytania, jakie zadał, wynikało z ciekawości. Trzecie natomiast ze względów praktycznych. Na każdą podróż starał się przygotować jak najlepiej potrafił. Może ten rejs będzie lepszy od poprzedniego. Liczył na to.