Duch czmychnął do kabiny, a kiedy dodatkowo Astoria położyła głowę na jego ramieniu, Logan poczuł się podwójnie wygrany. Objął ją luźno ramieniem w sposób, jaki popularni nastolatkowie obejmują swoje ładne koleżanki. Satysfakcja rozlała się przyjemnie po klatce piersiowej, choć zdławił ją dość wcześnie, żeby nie dać szansy klątwie na wyrwanie się z klatki jego żeber.
Ale chwilę później miał się przekonać, że Marta wcale jeszcze nie skończyła. Że dalej drąży ten idiotyczny temat, który Borgin uznał już za zamknięty. Przewrócił teatralnie oczami i przyciągnął Astorię bliżej do siebie, chcąc jej tym samym zakomunikować o swoim znudzeniu tą zabawą i kończącym się asortymentem cierpliwości w stosunku do ducha. Żałował tylko, że już jest martwa i nie można jej zabić ponownie.
— Mógłbym użyć rąk, gdyby tylko nie była tak irytująco martwa — mruknął w odpowiedzi, zerkając po skosie w dół, na twarz Astorii.
Nie przejmując się dłużej obecnością ducha, Logan zgarbił się, żeby ponownie znaleźć jej usta i wrócić do przerwanego zajęcia. Wtedy właśnie przerwano im po raz drugi; tym razem była to istota materialna, bo otworzyła drzwi prowadzące na korytarz z takim hukiem, że o mały włos nie wypadły z zawiasów.
Logan poderwał wściekłe spojrzenie na intruza. Złość zamarła na twarzy, całkiem szybko zmieniła się w niedowierzanie. W drzwiach stał stary, wysuszony woźny o patykowatych kończynach i zgrubiałych nienaturalnie stawach, na którego cienkiej sylwetce luźno wisiały czarodziejskie szaty. Twarz staruszka wyginała wściekłość, policzki miał wyjątkowo zaróżowione na ziemistej zwykle cerze; zapewne od pędu, kiedy pokonywał kolejne stopnie i metry dzielące go od damskiej łazienki.
— Borgin! Trelawney! — zadął, jakby chciał konkurować z duchem, który go tutaj ściągnął. — Co tu się wyprawia, na brodę Merlina? Co to za potępieńcze wrzaski w samym środku nocy? Za bezczelne łamanie regulaminu macie tygodniowy szlaban! U mnie jutro o dziewiątej rano, obydwoje. Będzie na was czekać cała szafa kociołków i podłoga w sali do eliksirów. Przed świętami druga klasa ćwiczyła tam Eliksir Bujnego Owłosienia i kilka kociołków eksplodowało, to były bardzo niefortunne zajęcia. — Woźny uśmiechnął się przebiegle, krzyżując ręce na piersi i nawet nie starając się ukryć, jak wielką satysfakcję przyniosły mu te słowa.
Widok na pracę w pierwszy dzień świąt i resztę czasu wolnego od zajęć bolał tym bardziej, że wszyscy inni uczniowie mieli go poświęcić na słodkie, błogie lenistwo. Logan skrzywił się brzydko i to był oczywisty błąd.
— A ty, Borgin, dwa tygodnie. Za szlajanie się po damskich łazienkach. No, już was tu nie ma!
Sam szlaban był udręką wpisaną w zazwyczaj luźny okres świąteczny, ale dzieląc tyle czasu z sam na sam, zdążyli przynajmniej lepiej się poznać i to niekoniecznie przy szorowaniu podłogi. A pewnego dnia, kiedy już świat wrócił na swoje normalne tory — szkołę zapełnili uczniowie napływający na kolejny semestr nauki i na dobre wystartowały grafiki wypchane po brzegi zajęciami — Logan minął przypadkiem Astorię w bibliotece.
Dałby sobie rękę uciąć, że dziewczyna czytała poradnik pod intrygująco brzmiącym tytułem: ”Jak egzorcyzmować upierdliwe duchy”.
just wanna bury them