19.02.2024, 16:57 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 19.02.2024, 18:48 przez Neil Enfer.)
Spojrzał na niego kątem oka gdy wyszedł z łazienki, ubrany, zupełne przeciwieństwo okrytego jedynie ręcznikiem wilkołaka. Wiedział jednak, że zaraz zobaczy więcej.
Przechylił lekko głowę w jego stronę gdy siadł obok, nie opierał się o niego. Każde zmniejszenie dystansu w tak czuły sposób mogło się wiązać z nieprzyjemnościami. Już wystarczająca ilość nadziei została utracona, nie chciał jej odbudowywać, chciał mu dać to co mężczyzna chciał wziąć i przy okazji chciał samemu sobie wmówić, że nie będzie później cierpieć. Do tego słowa jakich używał, jak zapraszał... Będzie płacz, gdy tylko zostanie sam, gdy tylko zda sobie sprawę. Ale to nic, nie raz już dla niego płakał gdy ten nie widział, kolejny raz więcej nie zrobi już różnicy. Z resztą już mówił, że jest gotów zapłacić każdą cenę za przyjemność z Morpheusem. Nie kłamał, w końcu łamane co chwila serce przestanie boleć.
Paznokcie na skórze, usta na ustach, a zaraz ciało przy ciele i chłód drewnianych drzwi na plecach, gdy z jęknięciem został do nich przyszpilony, natychmiast obejmując go rękoma, by poczuć go jeszcze bliżej. Chciał być chciany przez mężczyznę, chciał by go pożądał, nie umiał się powstrzymać, by zrobił z nim co chce i tak jak chce. To uczucie miłości czy jedynie zwierzęca potrzeba ubierana w ładne słowa? Oddychał szybko czując dreszcze wzdłuż kręgosłupa i drżenie nóg gdy wbijał długie paznokcie ramiona czarodzieja.
Gdyby wiedział o wykorzystywaniu jasnowidzenia w tym momencie, na pewno uznałby to za oszustwo, ale za to jakie przyjemne. Możliwe, że przymknąłby na nie oko, tak samo jak przymykał je gdy dłonie i usta czarodzieja wędrowały po jego ciele, gdy sam coraz bardziej nabierał odwagi w dotykaniu partnera.
Chciał coraz więcej, chciał mniej, mocniej i słabiej, szybciej i wolniej, już teraz chciał osiągnąć spełnienie i chciał by droga trwała do niego wieki, by noc nigdy się nie kończyła. Tyle czasu się bał, tyle czasu wierzył w to, że to przeżycie będzie nieprzyjemne, że nigdy nie przyjdzie, że pozostawi po sobie niesmak i strach, a teraz ani sekundę jego myśli nie kierowały się w te rejony.
Wstyd z czasem odpuszczał, śmiech na łaskoczący oddech rozbrzmiewał w pokoju, przeczesywał jego włosy chcąc spojrzeć mu w oczy, przyciągając do kąsających pocałunków, objąć nogą, popchnąć by znaleźć się nad nim. Miał dowiedzieć się co sprawia mu przyjemność, jednak koniec końców w głowie miał kompletną pustkę gdy wymęczone spełnieniem ciała leżały w zmiętoszonej pościeli.
Kolejny czuły dotyk palił jego skórę, jak rozgrzane żelazo w ramach kary. Morhpeus nigdy nie będzie jego, ani on nigdy nie będzie Morpheusa. To minie. Musiało, kiedyś...
Leżał na plecach, z częściowo naciągniętą na siebie kołdrą z czystego powodu zimna jakie miało przyjść, gdy emocje opadną. Przyglądał się czarodziejowi. Nie lubił kiedy palił. Widział ruch jego ust, dalej na nie patrzył stale ich chcąc, ani trochę nimi nieznudzony.
-Mów...-polecił mu spokojnie, choć od razu nastawiał się na coś nieprzyjemnego. ,,Pamiętaj, nie kocham cię" To była tylko jedna z opcji.
Przechylił lekko głowę w jego stronę gdy siadł obok, nie opierał się o niego. Każde zmniejszenie dystansu w tak czuły sposób mogło się wiązać z nieprzyjemnościami. Już wystarczająca ilość nadziei została utracona, nie chciał jej odbudowywać, chciał mu dać to co mężczyzna chciał wziąć i przy okazji chciał samemu sobie wmówić, że nie będzie później cierpieć. Do tego słowa jakich używał, jak zapraszał... Będzie płacz, gdy tylko zostanie sam, gdy tylko zda sobie sprawę. Ale to nic, nie raz już dla niego płakał gdy ten nie widział, kolejny raz więcej nie zrobi już różnicy. Z resztą już mówił, że jest gotów zapłacić każdą cenę za przyjemność z Morpheusem. Nie kłamał, w końcu łamane co chwila serce przestanie boleć.
Paznokcie na skórze, usta na ustach, a zaraz ciało przy ciele i chłód drewnianych drzwi na plecach, gdy z jęknięciem został do nich przyszpilony, natychmiast obejmując go rękoma, by poczuć go jeszcze bliżej. Chciał być chciany przez mężczyznę, chciał by go pożądał, nie umiał się powstrzymać, by zrobił z nim co chce i tak jak chce. To uczucie miłości czy jedynie zwierzęca potrzeba ubierana w ładne słowa? Oddychał szybko czując dreszcze wzdłuż kręgosłupa i drżenie nóg gdy wbijał długie paznokcie ramiona czarodzieja.
Gdyby wiedział o wykorzystywaniu jasnowidzenia w tym momencie, na pewno uznałby to za oszustwo, ale za to jakie przyjemne. Możliwe, że przymknąłby na nie oko, tak samo jak przymykał je gdy dłonie i usta czarodzieja wędrowały po jego ciele, gdy sam coraz bardziej nabierał odwagi w dotykaniu partnera.
Chciał coraz więcej, chciał mniej, mocniej i słabiej, szybciej i wolniej, już teraz chciał osiągnąć spełnienie i chciał by droga trwała do niego wieki, by noc nigdy się nie kończyła. Tyle czasu się bał, tyle czasu wierzył w to, że to przeżycie będzie nieprzyjemne, że nigdy nie przyjdzie, że pozostawi po sobie niesmak i strach, a teraz ani sekundę jego myśli nie kierowały się w te rejony.
Wstyd z czasem odpuszczał, śmiech na łaskoczący oddech rozbrzmiewał w pokoju, przeczesywał jego włosy chcąc spojrzeć mu w oczy, przyciągając do kąsających pocałunków, objąć nogą, popchnąć by znaleźć się nad nim. Miał dowiedzieć się co sprawia mu przyjemność, jednak koniec końców w głowie miał kompletną pustkę gdy wymęczone spełnieniem ciała leżały w zmiętoszonej pościeli.
Kolejny czuły dotyk palił jego skórę, jak rozgrzane żelazo w ramach kary. Morhpeus nigdy nie będzie jego, ani on nigdy nie będzie Morpheusa. To minie. Musiało, kiedyś...
Leżał na plecach, z częściowo naciągniętą na siebie kołdrą z czystego powodu zimna jakie miało przyjść, gdy emocje opadną. Przyglądał się czarodziejowi. Nie lubił kiedy palił. Widział ruch jego ust, dalej na nie patrzył stale ich chcąc, ani trochę nimi nieznudzony.
-Mów...-polecił mu spokojnie, choć od razu nastawiał się na coś nieprzyjemnego. ,,Pamiętaj, nie kocham cię" To była tylko jedna z opcji.