Często bywa tak, że uczeń bardzo dużo uczy się od mistrza. Nie tylko nowych umiejętności, rozwijania swoich zdolności, ale także zachowania, postrzegania pewnych rzeczy. Współpracując z Robertem, bardzo dużo lekcji wyniósł i przestrzegał narzuconych zasad. Ustalonych między nimi. Wiedział, kiedy nie pytać, kiedy się hamować. Nie dociekać, kiedy Robert milczał nie udzielając odpowiedzi. Jakim tonem rozmawiać. Budowanie zaufania trwało latami. To był trudny okres, ale jak widać, opłacalny. Teraz trochę zachwiany. Z Mulciberem nie było przez ponad miesiąc kontaktu. Do czasu, aż był na tym, ostatnim zebraniu. Jako ten, ukarany.
Mając zapewnienie i odpowiedź od Roberta, w sprawie Rodolphusa, nie drążył tematu. Sam go zatem sprawdzi, skoro można mu ufać, dowie się jak bardzo. Nawet, jeżeli współpracowali razem, w obu miejscach. Ostrożności nigdy za wiele.
Robert postanowił odpowiedzieć na pytanie w sprawie zaufania. Przypominając to, co znane było Traversowi. Niewymowny kiwnął nieznacznie głową w zgodzie, że tak to i on odbierał. Rozumiał. Może i odpowiedź była mało konkretna, ale dla Nicholasa, musiała być wystarczająca. Jak zawsze.
- Dobrze to słyszeć.Odparł niemal uspokojony, czego po sobie nie ukrywał, czując coś w rodzaju ulgi. Zależało mu na tym. Nawet jeżeli Robert nie ufał mu bezgranicznie. Ale tak samo, jak do tej pory. To mu wystarczało. Mogłoby to znaczyć, że mógł ufać mu w takim samym zakresie. Ale czy na pewno? Czekał na dalsze udzielenie odpowiedzi. Wyczekująco. Potwierdzi? Zaprzeczy? Wie, o czym mówił?
Potwierdził.
”…odpowiedź brzmi twierdząca.” - gdy usłyszał te słowa potwierdzenia, opuścił wzrok jakby w niedowierzaniu. Wolną ręką przetarł twarz. To chyba było dla niego za dużo na tę chwilę. Potrzebował zebrać myśli. Robert potwierdził mu zaś jedno. Był śmierciożercą. Tak jak on.- Więc dlaczego Cię ukarał?
Gwarantował. Ale coś było na rzeczy, że Czarny Pan podjął taką decyzję. Co sprawiło, że Mulciber go zawiódł? Nicholas zadał to pytanie z chęcią poznania tej przyczyny. Zawiódł. W jakiej sprawie? Nie wykonał zadania? Chodziło o to Beltame, gdzie omal nie stracił brata?
W tym wzajemnym spojrzeniu, jednego na drugiego, Nicholas rozumiał jedno, że Robert przez wzgląd na sytuację, potrzebował chyba i jego odpowiedzi. Zapewnienia? Czy on teraz może ufać, swojemu byłemu mentorowi?
Pozwolił na tę chwilę Robertowi udzielić odpowiedzi. Albo pozostawić swoje pytania bez odpowiedzi. Jak to Robert miał w zwyczaju, nie udzielać ich.
Czy zaufanie zostało naruszone? Nicholas znał Roberta na tyle długo, jak sam zaczął pracę w Departamencie Tajemnic. Nie zdarzyło się jeszcze, aby poczuł się w jakimś stopniu przez Mulcibera oszukany, zdradzony. Choć zaufanie było budowane latami, to jednak Robert nauczył go bardzo wiele. Choćby tej oklumencji. Która nawet w chwili obecnej, chroniła umysł Traversa. Przyzwyczajenie, przebywając w jakimkolwiek towarzystwie.
Nicholas w swoim zachowaniu był spokojny, ale nie ma co ukrywać, że zaskoczony. Nie było można dostrzec u niego jakiejkolwiek agresji, niezadowolenia, pogardy czy coś w tym stylu. Szanował Roberta. Niezależnie od sytuacji, jaka go spotkała, mógł nadal liczyć na wsparcie swojego dawnego ucznia.
Zwykle to uczniowie swoich mistrzów, popełniają tak duże błędy, że ich mentorzy muszą im pomagać, wyciągając z kłopotów. Tutaj, sytuacja wyglądała nieco odwrotnie?