Bankiety takiego typu, często bywają nudne. Renigald jednak nie narzekał i akurat przyjęcia związane z tematyką mody bardzo mu odpowiadały. Problemem była lokalizacja, że to konkretne musiało odbyć się na dachu mugolskiego wieżowca. Gdyby poświęcił trochę czasu rodzicom i zapytał matkę, dlaczego wybrała takie miejsce, zrozumiałby może powód. A tak, unikał jakichkolwiek rozmów, szczególnie z ojcem, który dostaje białej gorączki na jego widok. Zamiast znaleźć pracę, obija się gdzie popadnie.
- Być może, ale to też głównie zależy od tematyki. Takie nudy rekompensuję sobie wypadamy do klubów, żeby lepiej się rozerwać. Polecam.Odparł na jej stwierdzenie. Im częściej będzie uczestniczyła na takich przyjęciach, sama to odczuje. Choć drogie napoje jak obecnie szampan, wina, whisky czy potrawy, nie wszędzie na oczy zobaczy i posmakuje.
Renigald nie zapomniał o umowie. Ale dopiero co przyszli, to niech nie wymaga od niego natychmiastowych cudów i działań. Nie chciał, aby za bardzo rzucali się w oczy i to razem. Choć, czy byłoby bezpieczniej ją tutaj zostawić? Niech radzi sobie sama? Nie głupie. A nawet byłoby zabawne.
Peleryna niewidka.- Dopiero teraz mi o tym mówisz?
Prychnął z pytaniem w odpowiedzi. Pokręcił głową i zostawił już ten temat. Przynajmniej jakoś wyglądała, to może nie będą na Penny patrzeć jak na kopciuszka, co sam sobie szył suknię.
”Skarbie... Czy ja to wytrzymam...” – przeszło mu przez myśl. Żeby na serio nie wzięli ich za parę. Na jego ojca nie powinni trafić. Liczył, że go tutaj nie będzie. Choć nie jego mieli szukać, a tej całej dziennikarki, to w oddali spostrzegł swoją rodzicielkę. Bystra spostrzegawczość Penny, nie odpuściła zadania mu tego pytania.
- Przed moją matką.
Nie będzie jej kłamał. Jeżeli sama nie chciała mieć kłopotów, albo zacząć panikować, jak zachować przy jego rodzicielce. Kobieta wysoka, szczupła z gracją. Odziana w błyszczącą butelkową zieleń suknię, w długich włosach, odpowiednio ułożonych. Można byłoby założyć się, ile godzin spędziła u swojej fryzjerki. Kobieta biznesu, prowadząca swój butik z odzieżą Rosier.
Odpowiedzi udzielił, jak tylko znaleźli się przy bufecie.
- Jak jesteś głodna, możesz spróbować, czego chcesz. Jest za darmo. Dlatego sknerusy przychodzą na takie przyjęcia.
Gestem głowy wskazał jej pewnego gościa, który naładował sobie na talerz kopiec wszystkiego. A na sobie miał jakiś chyba jeden z nieco lepszych garniturów, jeśli nie jedyny ze swojej szafy. Także człowiek biznesu, ale do przesady oszczędny. Krocie galeonów na koncie, a chodzi jakby go na nic nie było stać.
Wyjątki.
- Obserwuj tych, co umieją się zachować nawet przy posiłku. Szczególnie damy.
Dodał. Jeżeli to miało jej pomóc się tutaj odnaleźć. I wtedy, gdy się rozejrzał ponownie, po znajomych twarzach, a był wyższy od swojej koleżanki, dostrzegł poszukiwaną przez nich osobę.
- Jest. Przyszła.
Spojrzał na Penny, po czym gestem głowy wskazał jej kobietę odzianą w czarną kieckę z fioletowymi elementami. Nawet jak na dziennikarkę, umiała ubrać do otoczenia. Problem w tym, że ów kobieta, zmierzała do jego matki. Tutaj Penny mogła usłyszeć jego głębokie westchnięcie.
- Jak chcesz to idź.
Puszczał ją wolno. Ale czy pójdzie, czy pociągnie go ze sobą?