27.02.2024, 23:25 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 27.02.2024, 23:29 przez Erik Longbottom.)
To nie był komplement. Przynajmniej niezamierzony. Po prostu nie chciał go dodatkowo martwić, a tak zapewne skończyłoby się to, gdyby zaczął dywagować, że z Elizabeth było coś bardzo nie w porządku. A ludzie byli łasi na pochwały. Jeśli parę miłych słów mogło uspokoić młodego Blacka, to kim był Erik, aby wyrywać go z tej ułudy?
Niech zostanie w jej objęciach jeszcze te parę dni, a problemami zajmie się na poważnie, gdy nacieszy się swoją przyszłą żoną. Zapewne i tak czekała go przerwa od ciągłych podróży do Doliny Godryka tuż po weselu. Para musiała spędzić ze sobą trochę czasu, czyż nie?
— Emm... Gratuluję? — Uniósł wymownie brwi, jednak postanowił nie domagać się wyjaśnień. Dziecko Vespery to zdecydowanie nie była jego sprawa. — Panna Rookwood na pewno zrozumie, że... nie wszyscy ludzie... są tak stabilni, jak większość... ludzi.
Stłumił śmiech, zanim ten zatańczył na jego ustach.
— Mam wrażenie, że tylko to pierwsze jest prawdą — Odbicie tej piłeczki nie było zbyt trudne. Jeszcze byłby w stanie uwierzyć w kowen, ale w podatki? W chwili, gdy znał się tak dobrze z obecnym Kanclerzem Skarbu? Na pewno dostawał pokątnie jakieś ulgi. — Ale z uwagi na to, że masz jutro ślub, to nie będę drążył.
Usiadł na ziemi, wodząc palcem po fugach między płytkami. Potem zaczął poklepywać się po kieszeniach, starając się coś zrobić z rękami. Może to ten alkohol? Może magiczne drinki go tak pobudziły? Jego dłonie zatańczyły na guzikach pomarańczowej koszuli, co rusz rozpinając i ponownie zapinając ten położony najwyżej. Dopiero papieros wręczony mu przez Blacka przyniósł ukojenie.
Panu tylko zabawy w głowie, panie Black. Jak zwykle zresztą, pomyślał leniwie, zaciągając się głęboko papierosem. Zwrócił czoło ku sufitowi, wydychając powoli powietrze przez nos. Czyż ich ''zabawa'' na początku czerwca niewystarczająco napsuła im nerwów? To wprawdzie nie był las i nie byli do siebie przywiązani i nikt nie uznawał ich za zakochaną parę... Więc... Chyba mógł zaufać, że nie skończy się to w jakiejś jaskini?
— Jestem pewny, że Percy nigdy by na nas nie zastosował swoich umiejętności wyniesionych z pracy — odezwał się do Neila z lekkim uśmieszkiem. — W końcu jest wzorowym obywatelem. Ale proszę bardzo, panie Black, scena jest pana. Czekamy.
Niech zostanie w jej objęciach jeszcze te parę dni, a problemami zajmie się na poważnie, gdy nacieszy się swoją przyszłą żoną. Zapewne i tak czekała go przerwa od ciągłych podróży do Doliny Godryka tuż po weselu. Para musiała spędzić ze sobą trochę czasu, czyż nie?
— Emm... Gratuluję? — Uniósł wymownie brwi, jednak postanowił nie domagać się wyjaśnień. Dziecko Vespery to zdecydowanie nie była jego sprawa. — Panna Rookwood na pewno zrozumie, że... nie wszyscy ludzie... są tak stabilni, jak większość... ludzi.
Stłumił śmiech, zanim ten zatańczył na jego ustach.
— Mam wrażenie, że tylko to pierwsze jest prawdą — Odbicie tej piłeczki nie było zbyt trudne. Jeszcze byłby w stanie uwierzyć w kowen, ale w podatki? W chwili, gdy znał się tak dobrze z obecnym Kanclerzem Skarbu? Na pewno dostawał pokątnie jakieś ulgi. — Ale z uwagi na to, że masz jutro ślub, to nie będę drążył.
Usiadł na ziemi, wodząc palcem po fugach między płytkami. Potem zaczął poklepywać się po kieszeniach, starając się coś zrobić z rękami. Może to ten alkohol? Może magiczne drinki go tak pobudziły? Jego dłonie zatańczyły na guzikach pomarańczowej koszuli, co rusz rozpinając i ponownie zapinając ten położony najwyżej. Dopiero papieros wręczony mu przez Blacka przyniósł ukojenie.
Panu tylko zabawy w głowie, panie Black. Jak zwykle zresztą, pomyślał leniwie, zaciągając się głęboko papierosem. Zwrócił czoło ku sufitowi, wydychając powoli powietrze przez nos. Czyż ich ''zabawa'' na początku czerwca niewystarczająco napsuła im nerwów? To wprawdzie nie był las i nie byli do siebie przywiązani i nikt nie uznawał ich za zakochaną parę... Więc... Chyba mógł zaufać, że nie skończy się to w jakiejś jaskini?
— Jestem pewny, że Percy nigdy by na nas nie zastosował swoich umiejętności wyniesionych z pracy — odezwał się do Neila z lekkim uśmieszkiem. — W końcu jest wzorowym obywatelem. Ale proszę bardzo, panie Black, scena jest pana. Czekamy.
the he-wolf of godric's hollow
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞