Zauważyła jego zmieszanie. Zbyt długo się znali, aby tego nie dostrzegła. Wiedziała, że coś jest nie tak. Nie zachowywał się tak w stosunku do jej osoby, nigdy. Musiał żywić do niej urazę.
Maj był dla niej naprawdę okropny. Walczyła z konsekwencjami Beltane, chciała być w porządku w stosunku do tego ćpuna, który ją zostawił kilka dni później. Była ślepa, czasami. Zastanawiała się, jak to jest możliwe, że aż tak bardzo błądziła. Nie miała pojęcia, może nie wszyscy byli stworzeni do tego, aby być szczęśliwi? Nie spoglądała na Jonathana nigdy w ten sposób, po Beltane coś się zmieniło, bo ta więź była naprawdę silna. Niby Florence udało się ją zerwać, ale coś się zmieniło, już na zawsze będzie pamiętała te dziwne listy, które wymienili, czy była w nich choć odrobina prawdy, czy to wszystko było obłudą? Nie miała pojęcia. Nie znosiła niewiedzy, właśnie dlatego chciała o tym porozmawiać.
- Musimy o tym rozmawiać, bo się przyjaźnimy. - Wciągnęła do płuc ostatnią chmurę dymu, po czym przygasiła papierosa butem. Kolejne słowa, które powiedział... Zabolały, odrobinę. - Wiem, że zjebałam, to nie tak, że go wybrałam, znaczy może trochę tak, zresztą i tak mnie zostawił. Ironia losu, co? Ćpun na zawsze pozostanie ćpunem. Myślałam, że się zmieni, dla mnie, wiesz. - Zachichotała zdenerwowana. Mówiła też coraz szybciej, jak zawsze, kiedy zaczynała się stresować, nasilał się przy tym również jej walijski akcent. - Zresztą, jak miałam to wyjaśnić Giovanniemu? Nie wiem Jo, to dziwne, to było dziwne. - Próbowała wyjaśnić mu swój punkt widzenia.
- Dlaczego zawsze spychasz swoje potrzeby na drugi plan? Przecież ty również mieszkasz w tym ciele. - Nie do końca to rozumiała, znaczy zdawała sobie sprawę, że musieli wypracować jakiś wspólny pomysł na życie, tylko jej zdaniem Jonathan na tym cierpiał. - Zresztą myślałam, że to Beltane namieszało ci w głowie. Czy to nie było tylko to? - Wolała się upewnić, na czym stoją, co się właściwie dzieje, mimo, że przyjaciel niespecjalnie chciał z nią o tym rozmawiać. Yaxley jednak nie odpuszczała, nigdy.