Przed kim niby miał uciekać? Nic takiego miejsca nie miało. Nicholas po postu schował się, aby członek rodziny go nie spotkał. Nie miał dzisiaj ochoty na rodzinne pogaduszki. Do Rodolphusa chyba nic nie docierało, co powiedział Nicholas.
- Nic się nie dzieje. Zaufaj mi.Dodał już bardziej stanowczo. Doceniał to, że kolega się o niego troszczył, ale nie przesadzajmy. Dlatego też Travers zareagował czynami, dotykając jego przedramienia, gdzie pochwycił różdżkę. Było dobrze. Jego rodzina, jego problem. Czyż Rodolphus nie miał podobnej sytuacji? Związanej ze swoją narzeczoną? Choć na Traversie nie nakładano nacisku na ożenek, tak u Lestrange’a było w sumie inaczej. Poważniej. Być może w ostatnich dniach kolega z pracy, zrozumiał, dlaczego Nicholas unikał tematu zakładania własnej rodziny. Niefortunnie ten obowiązek zwalając na brata.
Lestrange odpuścił. Traversowi nieco ulżyło, gdyż znajdowali się w miejscu publicznym, a na pewno żaden z nich nie chciał za bardzo na siebie zwracać uwagi. Pracę skończyli oboje, może w różnych, zbliżonych godzinach. Zdarzało się co prawda, że siedzieli po godzinach. Na zmianę, razem, albo i w ogóle, wracając do domu razem. Aby jednak nie wzbudzać za bardzo podejrzeń, że Lestrange mieszka u niego, aby uniknąć pewnych nieprzyjemnych plotek, wychodzili do pracy i wracali z niej o różnych godzinach.
Nicholas dla potwierdzenia słów, skinął głową. Skończył pracę. A był tutaj między tymi zaułkami, bowiem odbierał od kogoś pewne informacje. Zgodził się także ruszyć dalej, nie chcąc zbyt długo pozostać w jednym miejscu. Zawału nie dostał. Żyje. Mogli iść dalej.
- Przy okazji możemy wstąpić do sklepu i uzupełnić zapasy żywnościowe.Zaproponował przy okazji. Skoro i tak będą w mieszkaniu Rodolphusa porzeczy, to nie problem zrobić od razu po drodze inne zakupy. We dwoje pójdzie nawet sprawnie. Za jedną drogą. Chyba że szanowny kolega, wolałby mieszkanie swoje odwiedzić samodzielnie.