07.03.2024, 21:01 ✶
Dora co prawda nie musiała się jakoś bardzo martwić, że ktoś ją rozpozna, bo ani nie była tak popularna jak Heather (nawet blisko tego nie stała), ani też nie myślała, że Borginowie posiadają szczegółowy jej rysopis, ale po zeszłorocznym spotkaniu Stanleya na korytarzu Munga, zwyczajnie pozostawała ostrożna. Nie na tyle, by pozwolić Brennie trwale zmienić swoją twarz, bo chyba w pewien sposób była zbyt dumna, by dać tego typu satysfakcję rodzinie swojej matki, ale wystarczająco by przy każdym wyjściu poza granice Doliny poprawiać rysy, kolor oczu czy włosów. Dlatego teraz piwne spojrzenie zerkało dookoła, co chwila wracając do dyndających w oddali wisielców, a blond włosy zostały związane w kitkę. Nawet wymieniła spódnicę na wygodniejsze odzienie, wybierając nieco spracowane ogrodniczki.
Fakt, że musiały zagościć w domu kogoś, kto nazywał się Burke, kładł się na niej niezdecydowaniem, przynajmniej kiedy tak szły chodnikiem. Słyszała, bo chyba nigdy nie dane jej było się o prawdziwości tego faktycznie przekonać, że członkowie tej rodziny byli naprawdę blisko z Borginami. Od wielu lat prowadzili przecież wspólne biznesy, a Borgin&Burkes stał niezmiennie na Nokturnie, ciesząc się stałą klientelą i odpowiednią reputacją. I jakaś część Crawley chyba obawiała się, że te konotacje, nawet jeśli odległe dzisiejszego dnia, mogły prowadzić do jakichś nieprzyjemnych sytuacji.
- W ten sam sposób? - zainteresowała się, chociaż mimo tego dało się w jej głosie wyczuć pewną rezerwę, a zadając to pytanie nie była też nachalna, bo jeśli tylko Wood nie chciała tematu rozwijać, to Dora była gotowa bez mrugnięcia okiem go pominąć.
- No tak - wydukała praktycznie, łapiąc się z pewnym zażenowaniem na tym, że Heather miała jak najbardziej rację. Spojrzała na wznoszący się obok budynek, jakby przez moment nie mierzyła się z nim, a już z tym co miało ją spotkać w środku, a potem odetchnęła. - No dobrze, czyli ty odwrócisz uwagę, a ja spróbuję rozbroić tylne drzwi. Może potrzebny nam jakieś słowo alarmowe? Jeśli masz narobić szumu, to może gdyby coś poszło nie tak, albo Atlas po wyjściu miał wrócić do środka, to mogłabyś coś takiego krzyknąć? - zasugerowała, na moment zastanawiając się. - Coś łatwego, ale też nie nazbyt oczywistego, żeby nie rzucić tego od tak? Może gumochłony?
Fakt, że musiały zagościć w domu kogoś, kto nazywał się Burke, kładł się na niej niezdecydowaniem, przynajmniej kiedy tak szły chodnikiem. Słyszała, bo chyba nigdy nie dane jej było się o prawdziwości tego faktycznie przekonać, że członkowie tej rodziny byli naprawdę blisko z Borginami. Od wielu lat prowadzili przecież wspólne biznesy, a Borgin&Burkes stał niezmiennie na Nokturnie, ciesząc się stałą klientelą i odpowiednią reputacją. I jakaś część Crawley chyba obawiała się, że te konotacje, nawet jeśli odległe dzisiejszego dnia, mogły prowadzić do jakichś nieprzyjemnych sytuacji.
- W ten sam sposób? - zainteresowała się, chociaż mimo tego dało się w jej głosie wyczuć pewną rezerwę, a zadając to pytanie nie była też nachalna, bo jeśli tylko Wood nie chciała tematu rozwijać, to Dora była gotowa bez mrugnięcia okiem go pominąć.
- No tak - wydukała praktycznie, łapiąc się z pewnym zażenowaniem na tym, że Heather miała jak najbardziej rację. Spojrzała na wznoszący się obok budynek, jakby przez moment nie mierzyła się z nim, a już z tym co miało ją spotkać w środku, a potem odetchnęła. - No dobrze, czyli ty odwrócisz uwagę, a ja spróbuję rozbroić tylne drzwi. Może potrzebny nam jakieś słowo alarmowe? Jeśli masz narobić szumu, to może gdyby coś poszło nie tak, albo Atlas po wyjściu miał wrócić do środka, to mogłabyś coś takiego krzyknąć? - zasugerowała, na moment zastanawiając się. - Coś łatwego, ale też nie nazbyt oczywistego, żeby nie rzucić tego od tak? Może gumochłony?
The woods are lovely, dark and deep,
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep.
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep.