08.03.2024, 03:39 ✶
Wszystko po kolei leciało nie tak jak powinno i nie umiał tego w żaden sposób zatrzymać, spowolnić, mógł jedynie biec i patrzeć, jak los i tak go dogania i robi z nim do chce.Postanowił jednak podjąć się kolejnej próby zmienienia swojego życia może nie tyle na lepsze, co choć odrobinę bardziej komfortowe i prywatne. Bał się, ale rodzice doradzali mu spróbowanie. Doradzali mu też rzucenie pracy i znalezienie czegoś na wsi, tylko skąd wtedy wezmą sensowne pieniądze na leki i rehabilitację, która nie przywróci ojcu zdrowia, a jedynie spowolni lekko postęp choroby, dają mężczyźnie choć odrobinę rozluźnienia, pięć minut bez bólu. Tak jak było, nie było źle, chyba.
Przybył więc do Ministerstwa z delikatną sprawą. Przytulał do piersi teczkę z dokumentami, wszystkie w trzech sztukach, jedna wypełniona, druga pusta gdyby jednak wypełnił coś źle i trzecia gdyby przy poprawianiu popełnił jakiś błąd. Był gotów na kolejną walkę z biurokracją i doskonale wiedział, że sprawa pewnie miesiąc będzie leżeć na czyimś biurku, później może zostanie przyjęta do rozpatrzenia i za kolejny miesiąc zostanie przyjęta, choć bardziej skłaniał się ku odrzuceniu jej. Nie to, że tego chciał, ale poprzedni raz nie wyszło, a teraz nie zmieniło się aż tak wiele. Jego matka nie wiedziała, jak wymienić żarówkę, a co dopiero zamontować solidny zamek w drzwiach piwnicy. Wytycznych jednak ni jak się nie przeskoczy i nawet nie chciał tego robić, bo przeoczenie nawet małej pierdoły mogło poskutkować tym, że w czasie pełni zabije swoją własną rodzinę, jedyne osoby dla których jeszcze funkcjonuje i ma siłę wstawać z łóżka, myć się i iść do pracy robiąc ze sobą coś więcej niż tylko siedzieć w zapachu ziół i owoców.
Przyglądał się tablicy ogłoszeń, szukając może oferty, listu gończego informacji o gangach w Londynie na jakie trzeba uważać. Bycie zaczepionym kompletnie go zaskoczyło, aż wzdrygnął się mocno na usłyszenie swojego imienia, a przecież czekał na wywołanie go, aby mógł podejść do blatu i złożyć swoje podanie.
Odwrócił się szybko w stronę znajomego głosu, ale dopiero gdy zobaczył twarz mężczyzny połączył wspomnienia. No tak.
-To Pan...-wydukał bez zastanowienia się. Uśmiechnął się zraz przepraszająco na pytania. Czy go zmartwił? Co to za troska? Przecież nic się nie działo, a może widać było po nim zdenerwowanie?-Nie, znaczy tak, znaczy...-zaplątał się, bo pytań było dużo.-Wszystko w porządku, po prostu mam sprawę.-zaczął pokracznie, telepiąc teczką, aby podkreślić, że naprawdę ma sprawę i jest do niej przygotowany.-Zwyczajnie rodzice, mama głównie, wyremontowali dom trochę i chcę złożyć prośbę o sprawdzenie go, no... piwnicy.-zaczął opowiadać, ale nie wiedział jak wiele może mu powiedzieć, jak bardzo zrozumie, jak bardzo utrudni, lub ułatwi sprawę, komu rozpowie?-Wie Pan, żebym na czas pełni nie musiał przychodzić tutaj, tylko żebym mógł zostać w domu... Nie musiałbym wtedy planować odwiedzin rodziców pod pełnię... To trochę uciążliwe-uśmiechał się nerwowo, jedynie do jakiś czas zerkając na jego twarz, bo wzrok za uparcie uciekał na jego włosy, ramiona, na otoczenie. Zacisnął mocniej dłonie na teczce. Nie spodziewał się takiej rozmowy, w ogóle nie spodziewał się, że mężczyzna tu będzie, ale nie dziwił się, że do tej pory się nie spotkali, w końcu przychodził tu tylko raz w miesiącu, był zamykany, wypuszczany i tyle go tu widzieli.
Przybył więc do Ministerstwa z delikatną sprawą. Przytulał do piersi teczkę z dokumentami, wszystkie w trzech sztukach, jedna wypełniona, druga pusta gdyby jednak wypełnił coś źle i trzecia gdyby przy poprawianiu popełnił jakiś błąd. Był gotów na kolejną walkę z biurokracją i doskonale wiedział, że sprawa pewnie miesiąc będzie leżeć na czyimś biurku, później może zostanie przyjęta do rozpatrzenia i za kolejny miesiąc zostanie przyjęta, choć bardziej skłaniał się ku odrzuceniu jej. Nie to, że tego chciał, ale poprzedni raz nie wyszło, a teraz nie zmieniło się aż tak wiele. Jego matka nie wiedziała, jak wymienić żarówkę, a co dopiero zamontować solidny zamek w drzwiach piwnicy. Wytycznych jednak ni jak się nie przeskoczy i nawet nie chciał tego robić, bo przeoczenie nawet małej pierdoły mogło poskutkować tym, że w czasie pełni zabije swoją własną rodzinę, jedyne osoby dla których jeszcze funkcjonuje i ma siłę wstawać z łóżka, myć się i iść do pracy robiąc ze sobą coś więcej niż tylko siedzieć w zapachu ziół i owoców.
Przyglądał się tablicy ogłoszeń, szukając może oferty, listu gończego informacji o gangach w Londynie na jakie trzeba uważać. Bycie zaczepionym kompletnie go zaskoczyło, aż wzdrygnął się mocno na usłyszenie swojego imienia, a przecież czekał na wywołanie go, aby mógł podejść do blatu i złożyć swoje podanie.
Odwrócił się szybko w stronę znajomego głosu, ale dopiero gdy zobaczył twarz mężczyzny połączył wspomnienia. No tak.
-To Pan...-wydukał bez zastanowienia się. Uśmiechnął się zraz przepraszająco na pytania. Czy go zmartwił? Co to za troska? Przecież nic się nie działo, a może widać było po nim zdenerwowanie?-Nie, znaczy tak, znaczy...-zaplątał się, bo pytań było dużo.-Wszystko w porządku, po prostu mam sprawę.-zaczął pokracznie, telepiąc teczką, aby podkreślić, że naprawdę ma sprawę i jest do niej przygotowany.-Zwyczajnie rodzice, mama głównie, wyremontowali dom trochę i chcę złożyć prośbę o sprawdzenie go, no... piwnicy.-zaczął opowiadać, ale nie wiedział jak wiele może mu powiedzieć, jak bardzo zrozumie, jak bardzo utrudni, lub ułatwi sprawę, komu rozpowie?-Wie Pan, żebym na czas pełni nie musiał przychodzić tutaj, tylko żebym mógł zostać w domu... Nie musiałbym wtedy planować odwiedzin rodziców pod pełnię... To trochę uciążliwe-uśmiechał się nerwowo, jedynie do jakiś czas zerkając na jego twarz, bo wzrok za uparcie uciekał na jego włosy, ramiona, na otoczenie. Zacisnął mocniej dłonie na teczce. Nie spodziewał się takiej rozmowy, w ogóle nie spodziewał się, że mężczyzna tu będzie, ale nie dziwił się, że do tej pory się nie spotkali, w końcu przychodził tu tylko raz w miesiącu, był zamykany, wypuszczany i tyle go tu widzieli.