Taki współlokator, który nie kręci nosem, jest bezkompromisowy, akceptuje wszystko, dostosowujący się do gospodarza, był niekiedy na wagę złota. Choć Nicholas dawał wolną rękę koledze, ten po prostu... no dostosowywał się. Co było wręcz niespotykane. Ale i szanowane. Dlatego Traversowi mieszkanie z nim nie przeszkadzało, nie sprawiało problemu. Nawet pozwalał mu zostać tak długo, jak tego sam Rodolphus potrzebował.
Travers nie miałby w sumie nic przeciwko temu, jeżeli padłaby jakaś sugestia odnośnie pewnych zmian w mieszkaniu. Nie znał się na odpowiednim urządzaniu, ale sam też widział te pewne niedoskonałości. Nie miał jedynie czasu na razie się tym zająć. Tymi zmianami. Najważniejsze, że zachowywał się ten kolorystyczny klimat surowości i chłodu. Dający poczucie przyjemnego spędzania czasu we własnym wnętrzu, otoczeniu. Bycia sobą.
Przemierzając ulicę, zrobiwszy w jednym miejscu zakupy, znaleźli się przy najbliższym sklepie z eliksirami, który raczej nie był tym, do którego planował zajrzeć Lestrange. Ten znajdował się nieco dalej. A zatem, przeszli kilka metrów dalej. Eliksiry Milly.
- Poczekam.Skoro tylko odbiór, Travers zdecydował się poczekać na zewnątrz. I wtedy, kiedy Lestrange postanowił wejść do środka, otworzył drzwi, poleciała już na wstępnie jedna fiolka. Nawet Nicholas zdążył odsunąć się trochę, podążając wzrokiem za rozbitym przedmiotem na chodniku, z którego płynu uniosła się delikatna fioletowa mgiełka.
Ta kłótnia, która przez otwarte drzwi, wynosiła się na zewnątrz.
- To dlaczego nie działa jak powinno! Wiedźmo?!Przepychanka słowna. Ale widocznie przeszło już do czynów.
Nicholas spojrzał na Rodolphusa, będąc nieco za nim.
- Chyba to nie jest dobry moment na odbiór zamówienia.”A już tym bardziej, zamawiania czegokolwiek w tym miejscu.” – stwierdził Nicholas, dokańczając swoją myśl w głowie. Dobrze że on sam miał prywatnego czarodzieja, co mu przygotuje eliksiry i tylko z im umawia się po odbiór. Co zdecyduje Rodolphus, Nicholas w tym momencie się dostosuje. Mogli nawet odpuścić, udać do innego sklepu po coś tam i wrócić tutaj za paręnaście minut. Może wtedy sytuacja się uspokoi? Jakby się zastanowić, po co mieliby się mieszać w czyjś konflikt?