Brenna Longbottom

‎

Long story short?
I survived.

I'm in my "I don't know how, but I will" era

Shaky hands, heavy heart
One breath away from falling apart
It's my best-kept secret
Built a house made of glass
Won't let you close enough to see the cracks
'Cause I can't show weakness

Tablica/Moodboard/Najpiękniejsze wyróżnienie//Najpiękniejsze wyróżnienie 2

I prefer dangerous freedom
over peaceful slavery

♦ W lustrze Ain Eingarp widzę obraz może być różny, ale zawsze oznacza to samo: koniec wojny i zwykłe życie, bez groźby zobaczenia mrocznego znaku na niebie. ♦ Bogin najczęściej objawia się jako dementor - nie tyle dlatego, że dementorów się obawiam, a bo symbolizuje to brak nadziei. ♦ Amortencja pachnie mi Lasem, ciasteczkami i wodą kolońską jednego takiego. ♦ Moje ulubione zaklęcie to Icarcerous - zwykle próbuję spętać przeciwników. ♦ Mój patronus przyjmuje formę wilczycy. ♦ Wróżbiarstwo to dla mnie jedna z wielu dziedzin magii: wolę jednak wierzyć, że przyszłość kształtujemy sami. ♦ Czarna magia? Cóż... to coś, co skaża dusze ♦ Za swoje największe osiągnięcie uważam opanowanie animagii. Czy wiesz, jak ciężko trzymać liść pod językiem przez miesiąc i go nie połknąć, gdy jesteś najbardziej rozgadaną istotą pod słońcem? ♦ Stoję po stronie przeciwnej niż śmierciożercy ♦ Moje serce należy do do pewnego przeklętego aurora: oby nie przegrał go w karty. ♦ Na liście tych, którzy są moimi wrogami numer jeden to Voldemort, numer dwa to Christopher Michael Borgin, a numer trzy - prawdopodobnie na zawsze - Stanley Andrew Borgin.

3 dni lub... 72 godzinu lub... 4320 minut lub... 259 200 sekund... Tyle trwał błogi stan Stanleya spowodowany nieobecnością Brenny w Ministerstwie. To był najpiękniejszy czas w całej jego kilkuletniej karierze. Brak Longbottom w biurze był trochę dziwny, wszak ta była zawsze i według rozpiski urlopowej, Brenna miała jakieś -38 dni wolnego wykorzystanego, co pewnie wynikało to z tych wszystkich nadprogramowych nadgodzin i innych aktywności, które reszta brygady uważała za podejrzane (nikt nie mógł mieć tyle sił i chęci do biegania wszędzie - sprawa dla reportera czy toksykologa aby upewnić się, że nie zażywała żadnych nielegalnych substancji), a ona za obowiązek. Borgin mimo wszystko upewniał się, że to nie jest żaden głupi żart. Pi razy drzwi zapamiętał stan biurka swojej "koleżanki".

By Stanley Andrew Borgin