16.03.2024, 15:36 ✶
Jeśli chodzi o walkę słowną to zdecydowanie... ten jeden, właśnie ten wygrywał. Głównie dlatego, jak się puszył oburzony i rozwijał wypowiedzi, jakby w życiu codziennym nie miał do kogo otworzyć ust i teraz wszystko z siebie wylewa skoro ma słuchaczy. Czerpał prawdziwą przyjemność z ich przekomarzania się, debaty, tłumaczeń i emocji zarówno tych dużych, jak i mniejszych. Patrzył na nich z uśmiechem, czując coś paskudnie ciepłego w środku. Miłe było takie towarzystwo, aż żałował, że nie ma takiego na co dzień, nie kiedy go potrzebuje, gdy zapętla się sam w swoich myślach, koniec końców kończąc na szubienicy niespełnionych oczekiwał o których nikomu nie powiedział. A teraz? Myśli płynęły prosto, w całkiem pozytywnym kierunku, na chwilę jedynie schodząc w stronę Morpheusa, gdy mowa była o powodzie przyjścia. Nie padło jednak kolejne niezręczne pytanie pod tytułem ,,Dla kogo tu przyszedłeś?". Chyba nie umiałby na nie odpowiedzieć, choć dla gospodyni zabawy nie było to tajemnicą.
Jakość, nie ilość? Zgadzał się z tym kompletnie, ale ostatnio życie dawało mu szalenie dużo powodów, żbey kwestionować swoje znajomości. O co się opierają? Komu mógł się zwierzyć bez obaw? Lekarzowi, ale tu i tak wiele faktów ukrywał, może dlatego terapia nie do końca działała.
Zerknął z jednego na drugiego gdy rzucił swoje spostrzeżenie i na sekundę zmrużył lekko oczy na pierwszą odpowiedź. Nie był pewien czy są przyjaciółmi? Cóż, sam jakiś czas nie był pewien czy ktoś postrzega go jako obiekt miłosny i się rozczarował. Dobrze było widzieć, że tutaj uczucia są odwzajemnione. Od razu uśmiechnął się poruszony wypowiedzianymi słowami, za którymi zaraz podążyło solidne wytłumaczenie, które nie zawsze jest konieczne. Czasami jest się z kimś przyjacielem, bo nie wiadomo dlaczego, po prostu człowiek czuje, że tak jest dobrze. Szanowanie granic, niezmuszanie do niczego. Czy sam mógłby powiedzieć Morpheusowi, że czegoś nie chce? Nie wiedział i bał się spróbować, bo nie chciał przerywać ich relacji. Może jednak powinien? W końcu kiedyś ich znajomość miała inne zasady. Czy da się do ich wrócić, teraz, kiedy sprawy zaszły już tak daleko? Choć... prawda taka, że tam gdzie zaszły to zaszły i nie ma szans, by poszły dalej. Na lepsze się nie zmienią, mogą jedynie na gorsze, więc co szkodzi spróbować, najwyżej znów zostanie sam, mając jedynie znajomości w postaci lekarzy i średnio świadomych otoczenia klientów klubu.
Zabujał nogami słuchając opowieści, śmiejąc się w głowie, jak dobrze się uzupełniali. Pierwszy mówi zdanie, drugi monolog, równowaga jest zachowana, jedynie nie wiedział na kim wzrok zawiesić.
-Ale chyba nie narzekasz, co? Dużo pracy tam macie? Z resztą co konkretnie egzorcyz...mujesz?-przysiągłby, że inaczej trzeba by to zdanie skonstruować, ale chyba był zrozumiały, szczególnie, że to nie był zwyczajny temat jego rozmów, nie miał wprawy.
Jakość, nie ilość? Zgadzał się z tym kompletnie, ale ostatnio życie dawało mu szalenie dużo powodów, żbey kwestionować swoje znajomości. O co się opierają? Komu mógł się zwierzyć bez obaw? Lekarzowi, ale tu i tak wiele faktów ukrywał, może dlatego terapia nie do końca działała.
Zerknął z jednego na drugiego gdy rzucił swoje spostrzeżenie i na sekundę zmrużył lekko oczy na pierwszą odpowiedź. Nie był pewien czy są przyjaciółmi? Cóż, sam jakiś czas nie był pewien czy ktoś postrzega go jako obiekt miłosny i się rozczarował. Dobrze było widzieć, że tutaj uczucia są odwzajemnione. Od razu uśmiechnął się poruszony wypowiedzianymi słowami, za którymi zaraz podążyło solidne wytłumaczenie, które nie zawsze jest konieczne. Czasami jest się z kimś przyjacielem, bo nie wiadomo dlaczego, po prostu człowiek czuje, że tak jest dobrze. Szanowanie granic, niezmuszanie do niczego. Czy sam mógłby powiedzieć Morpheusowi, że czegoś nie chce? Nie wiedział i bał się spróbować, bo nie chciał przerywać ich relacji. Może jednak powinien? W końcu kiedyś ich znajomość miała inne zasady. Czy da się do ich wrócić, teraz, kiedy sprawy zaszły już tak daleko? Choć... prawda taka, że tam gdzie zaszły to zaszły i nie ma szans, by poszły dalej. Na lepsze się nie zmienią, mogą jedynie na gorsze, więc co szkodzi spróbować, najwyżej znów zostanie sam, mając jedynie znajomości w postaci lekarzy i średnio świadomych otoczenia klientów klubu.
Zabujał nogami słuchając opowieści, śmiejąc się w głowie, jak dobrze się uzupełniali. Pierwszy mówi zdanie, drugi monolog, równowaga jest zachowana, jedynie nie wiedział na kim wzrok zawiesić.
-Ale chyba nie narzekasz, co? Dużo pracy tam macie? Z resztą co konkretnie egzorcyz...mujesz?-przysiągłby, że inaczej trzeba by to zdanie skonstruować, ale chyba był zrozumiały, szczególnie, że to nie był zwyczajny temat jego rozmów, nie miał wprawy.