21.03.2024, 17:54 ✶
Nie tracił nadziei, bo poniekąd jakby nie patrzeć, to jej wcale nie miał. Nie działo się przecież nic co by nadziei wymagało, od utknął w labiryncie, nic wielkiego, kolejny dzień na wycieczce poza dom. Dzieci gubią się cały czas, on też może raz na rok się zaplątać w przypadkowym miejscu bez większego celu. Zatem nadzieja i plany pozornie nie istniały, a jednak ucieszył się gdy między liśćmi dostrzegł prześwit i wyjście z labiryntu, wyjście, które w ułamek sekundy zostało znów zasłonięte przez wredną roślinę bawiącą się jego kosztem.
-Bawi cię to, co?-zamruczał do płotu, ale na twarzy miał uśmiech, który poszerzył się i zmienił w uradowany śmiech. Uwielbiał przeciwności losu tego typu, małe wyzwania wymagające wysiłku, ale możliwe do przejścia bez zbytniego podkopywania własnej samooceny.-Nie odejdziesz od stołu, jak nie zjesz ziemniaków.-dorzucił kolejny komentarz w stronę żywopłotu. Spojrzał na niebo, wybierając charakterystyczną gwiazdę, jaka była nad wyjściem z labiryntu. Oderwał lewą rękę od liści, zmieniając taktykę i teraz polegając na swoich oczach i tym, że nie oszukają go gubiąc migoczący przez wiatr blask małego, białego słońca. Swoją drogą powinien też móc wypatrzeć swój znak zodiaku, chyba... Nie był pewien, w końcu polegał zawsze bardziej na roślinach i zwierzętach niż gwiazdach i przyszłości. Może powinien zacząć zgłębiać te dziedziny nauki? Mógłby sam sobie wróżyć wydarzenia i na tej podstawie podejmować decyzje w tak samo głupi sposób jak do tej pory, ale za to jaka byłaby zabawa. Może i nawet jego mama by się tym zainteresowała jeszcze bardziej tracąc sensowność swojego umysłu. Wtedy to już totalnie kupi te czarne kozy, na które się napala, bo karty jej powiedzą, że powinna to zrobić i zrobi.
Uśmiechnął się pod nosem na te myśli, zauważając, że się rozkojarzył. Zmrużył oczy, odszukał swoją gwiazdę i popatrzył na ścianę żywopłotu przed sobą.
-Tędy to nie przejdę.-mruknął i z westchnięciem skręcił w lewo. Upewnił się gdzie jest gwiazda i odnalazł kolejne przejście, które szło w jej stronę. Czy teraz mu się uda? Czy za zakrętem będzie wyjście? Czy jego rozmyślania zostały zaakceptowane przez rośliny, czy chciały słuchać więcej?
-Bawi cię to, co?-zamruczał do płotu, ale na twarzy miał uśmiech, który poszerzył się i zmienił w uradowany śmiech. Uwielbiał przeciwności losu tego typu, małe wyzwania wymagające wysiłku, ale możliwe do przejścia bez zbytniego podkopywania własnej samooceny.-Nie odejdziesz od stołu, jak nie zjesz ziemniaków.-dorzucił kolejny komentarz w stronę żywopłotu. Spojrzał na niebo, wybierając charakterystyczną gwiazdę, jaka była nad wyjściem z labiryntu. Oderwał lewą rękę od liści, zmieniając taktykę i teraz polegając na swoich oczach i tym, że nie oszukają go gubiąc migoczący przez wiatr blask małego, białego słońca. Swoją drogą powinien też móc wypatrzeć swój znak zodiaku, chyba... Nie był pewien, w końcu polegał zawsze bardziej na roślinach i zwierzętach niż gwiazdach i przyszłości. Może powinien zacząć zgłębiać te dziedziny nauki? Mógłby sam sobie wróżyć wydarzenia i na tej podstawie podejmować decyzje w tak samo głupi sposób jak do tej pory, ale za to jaka byłaby zabawa. Może i nawet jego mama by się tym zainteresowała jeszcze bardziej tracąc sensowność swojego umysłu. Wtedy to już totalnie kupi te czarne kozy, na które się napala, bo karty jej powiedzą, że powinna to zrobić i zrobi.
Uśmiechnął się pod nosem na te myśli, zauważając, że się rozkojarzył. Zmrużył oczy, odszukał swoją gwiazdę i popatrzył na ścianę żywopłotu przed sobą.
-Tędy to nie przejdę.-mruknął i z westchnięciem skręcił w lewo. Upewnił się gdzie jest gwiazda i odnalazł kolejne przejście, które szło w jej stronę. Czy teraz mu się uda? Czy za zakrętem będzie wyjście? Czy jego rozmyślania zostały zaakceptowane przez rośliny, czy chciały słuchać więcej?
Rzut O 1d100 - 7
Akcja nieudana
Akcja nieudana