[30/06/1967] Park, Dolina Godryka || Erik, Brenna & Nora

— Dobrze przeczuwasz — przyznasz bez bicia. — Jak już pójdzie do szkoły, to pewnie wystarczy jeden list z drobną sugestią udzielenia jej pomocy, a rzucę wszystko, żeby załatwić czego jej potrzeba. I nie martw się, zwierzaka jej nie przyślę... Sowy miałyby problem z udźwignięciem jakieś wielkiej klatki.

Co tu dużo mówić, Mabel była skazana na zostanie oczkiem w głowie swoich chrzestnych jeszcze zanim pojawiła się na tym świecie. Ot, zasługa odpowiednich decyzji podjętych przez jej matkę, która zadbała o to, aby otoczyć dziecko opieką swoich najbliższych. W sumie to nie mógł się doczekać, kiedy dziewczynka faktycznie zacznie uczęszczać do szkoły. Odkąd został absolwentem, musiało się sporo zmienić w szkolnych murach, a konfrontowanie tych przemian z własnymi wspomnieniami mogło być nad wyraz ciekawe. Nie mówiąc już o tym, że młoda pewnie spędzi tam świetne kilka lat.

— O nie! — przyłożył teatralnie dłoń do ust, wybałuszając oczy. — Teraz będziesz mogła to wykorzystać przeciwko mnie. Teraz to już w ogóle nie będę miał własnego zdania, skoro będziesz wiedziała, że możesz na mnie łatwo wpłynąć.

Zerknął kontrolnie na chrześnicę bawiącą się z Brenną i uśmiechnął się pod nosem. Chwilę później siostra postanowiła rozszerzyć swoją myśl, przez co mina mu nieco zrzedła. W sumie czyż nie powinien się tego spodziewać? W końcu dzielili tę samą krew, więc nic dziwnego, że pewne oznaki krytycznego myślenia i oceniania otaczającego ich świata były obecne zarówno u niego, jak i u niej.

— Wystarczyłoby, żebyś zmieniła nieco ton wypowiedzi i lepiej dobrała słownictwo, a brzmiałoby to, jak poparcie do tego, aby po dostaniu listu z Hogwartu odseparowywać dziecko od rodziców niemagicznego pochodzenia — skrzywił się z niesmakiem. Z jednej strony świadczyło to o tym, że Brenna poniekąd była świadoma tego, jak łatwo można manipulować ludźmi w kwestiach tego typu, ale z drugiej to jak łatwo przychodziło jej formułowanie podobnych wniosków, było nieco straszne. Gdyby nie wiedział z kim ma do czynienia, to podałby w wątpliwość jej moralność. — Chociaż wnioski wyciągasz logiczne. Pewnie dlatego prasa nie ma problemów z tym, żeby atakować Nobby'ego w taki sposób. Wyjaśnienie jego zaangażowania w oszustwo jest jednocześnie mało prawdopodobne, ale przy tym sensowne, jeśli odpowiednio je przedstawisz. Sprytny pismak nawet zwykły sentyment może przedstawić jako wielki dramat.

Przewrócił lekko oczami na słowa Nory, jednak, zamiast utrzymać z nią kontakt wzrokowy, zaczął się rozglądać na boki, jak gdyby nagle zainteresowały go poczynania spacerowiczów, którzy postanowili odwiedzić Dolinę Godryka. W gruncie rzeczy wykorzystał po prostu ten czas, aby ułożyć swoje myśli w logiczną całość, którą mógłby się podzielić ze swoimi towarzyszkami.

— Świat ma wystarczająco dużo problemów. Nie potrzebuje dobrodusznego Ericzka u steru, który próbowałby zbawić każdą grupę społeczną, nie poprawiając w ogólnym rozrachunku niczego. A Brenna Czarnowidząca mogłaby wywołać ogólnokrajową panikę — dorzucił, starając się nie zastanawiać głębiej nad tym pomysłem.

Ludzie zbyt często sięgali po władzę, tylko po to, aby nie miał jej ktoś inny. Prywatne uprzedzenia oraz konflikty interesów sprawiali, że ludzie nie czuli się bezpiecznie, oddając swój los czy interesy w czyjeś ręce. Na samą myśl o tym, jak wyglądałyby w jego wykonaniu negocjacje mające na celu zabezpieczenie interesów rodów czystej krwi, półkrwi i mugolaków, robiło mu się słabo. Każde pójście na rękę jednej grupie sprawiłoby, że druga zaraz zaczęłaby mieć pretensje lub żądać zadośćuczynienia. Do takiej pracy trzeba było mieć stalowe nerwy i ogromne wsparcie od współpracowników.

— Pozostaję się liczyć, że jego ewentualni następcy zdołają wprowadzić zmiany efektywniej. Takie na dobre znaczy się — stwierdził z nadzieją. Skoro Leach nie był w stanie wpłynąć na społeczeństwo w taki sposób, aby uczynić je trwalszym i silniejszym, nie poświęcając przy tym przychylności żadnego z ugrupowań, to musieli czekać, aż nadejdzie ktoś zdolny do tego, aby to zrobić.