29.03.2024, 20:32 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 29.03.2024, 21:56 przez Neil Enfer.)
Czemu tak się do niego uśmiechnął, mówiąc o swoich wprawnych dłoniach? To przypadek, na pewno przypadek. Nie ma co zwracać na to uwagi, nie ma co. Tak wyszło i tyle.
Macanie cegieł się rozpoczęło, później czytanie aury... Lub czegoś innego. Tak czy inaczej bardziej i mniej żywe elementy natury zaczęły się świecić, co nie mógł powiedzieć, że go nie zdziwiło.
Zadarł głowę na ptaki nad nimi. Dziwnie było wiedzieć, że coś tam siedzi w taką burzę. Trochę mu się żal zrobiło tych stworzeń. Gdyby mieszkał w takim zamku, na pewno wygospodarowałby piętro w wieży w której całe ptactwo mogłoby się chować, w końcu w zamiast za to miałby stały dostęp do piór, które są składnikiem wielu eliksirów.
Opuścił szybko wzrok, wzdrygając się gdy drzwi zamknięte przeciągiem, trzasnęły. Tylko, nie było tu aż takiego przeciągu przecież, tak mu się wydawało. Gdyby miał mokre ubrania nadal czułby każdy lekki powiew, a teraz? W suchych ciuchach czuł się jak bez ręki!
Popatrzył na Morpheusa, uniósł brew i skinął głową. Otworzyć drzwi? Przecież już przed chwilą je otworzył bez większych problemów, a teraz jak są jeszcze do tego rozruszane, to powinno pójść łatwo. Otóż nie poszło. Chwycił klamkę, pociągnął. Drzwi nie ustąpiły. Zastosował więc dobrze mu znaną technikę ojca, gdy drzwi do łazienki co chwila się zacinały i musieli razem ratować mamę spieszącą się do pracy. Zaprzeć się nogą o ścianę u dołu drzwi, naciśnij na klamkę i szarpnij obiema rękoma. Drzwi zajęczały, jak... po prostu drzwi wydały z siebie dźwięki i otworzyły się trochę, zostawiając szczelinę przez którą można było swobodnie zajrzeć do środka i do szczuplejsza osoba mogłaby się tam przecisnąć.
-Oh...-jojknął, zaglądając za drzwi, które puścił i odsunął się o krok.-Problem muru się rozwiązał.-rzucił, teraz już kompletnie nie mając ochoty tam wchodzić. Co jeśli i ich zamuruje?
Otwarcie drzwi
Macanie cegieł się rozpoczęło, później czytanie aury... Lub czegoś innego. Tak czy inaczej bardziej i mniej żywe elementy natury zaczęły się świecić, co nie mógł powiedzieć, że go nie zdziwiło.
Zadarł głowę na ptaki nad nimi. Dziwnie było wiedzieć, że coś tam siedzi w taką burzę. Trochę mu się żal zrobiło tych stworzeń. Gdyby mieszkał w takim zamku, na pewno wygospodarowałby piętro w wieży w której całe ptactwo mogłoby się chować, w końcu w zamiast za to miałby stały dostęp do piór, które są składnikiem wielu eliksirów.
Opuścił szybko wzrok, wzdrygając się gdy drzwi zamknięte przeciągiem, trzasnęły. Tylko, nie było tu aż takiego przeciągu przecież, tak mu się wydawało. Gdyby miał mokre ubrania nadal czułby każdy lekki powiew, a teraz? W suchych ciuchach czuł się jak bez ręki!
Popatrzył na Morpheusa, uniósł brew i skinął głową. Otworzyć drzwi? Przecież już przed chwilą je otworzył bez większych problemów, a teraz jak są jeszcze do tego rozruszane, to powinno pójść łatwo. Otóż nie poszło. Chwycił klamkę, pociągnął. Drzwi nie ustąpiły. Zastosował więc dobrze mu znaną technikę ojca, gdy drzwi do łazienki co chwila się zacinały i musieli razem ratować mamę spieszącą się do pracy. Zaprzeć się nogą o ścianę u dołu drzwi, naciśnij na klamkę i szarpnij obiema rękoma. Drzwi zajęczały, jak... po prostu drzwi wydały z siebie dźwięki i otworzyły się trochę, zostawiając szczelinę przez którą można było swobodnie zajrzeć do środka i do szczuplejsza osoba mogłaby się tam przecisnąć.
-Oh...-jojknął, zaglądając za drzwi, które puścił i odsunął się o krok.-Problem muru się rozwiązał.-rzucił, teraz już kompletnie nie mając ochoty tam wchodzić. Co jeśli i ich zamuruje?
Otwarcie drzwi
Rzut Z 1d100 - 38
Slaby sukces...
Slaby sukces...