Philip jak dotąd otaczał się wyłącznie osobami mu podobnymi, światowymi jak on sam. Sławami pojawiającymi się na łamach takich czasopism jak "Czarownica". Ludzie pokroju Samuela zdarzali się znacznie rzadziej. Dostrzegał jednak wyraźny urok w tego rodzaju prostocie. Pod pewnymi względami to coś, czego można było zazdrościć. Cechowała ich prawdziwa wolność wyboru - nikt nie starał się ułożyć im życia od dnia narodzin przez dorosłość. Wybór szkoły, ścieżki kariery oraz zaaranżowanie małżeństwa, przed którym on się starał bronić.
— W chwili obecnej... nie mam nikogo do tego. Możesz zabrać sobie jedną trzecią tego, co uda ci się nazbierać, a resztę przekażesz mojemu skrzatowi domowemu. Błysk z powodzeniem mógłby się zająć tym wszystkim, jednak potrzebuję go w moim drugim domu. — Powiedział nie przestając się uśmiechać do ogrodnika. W jego mniemaniu po zebraniu będzie co najmniej kilka koszy z owocami, dlatego mógł oddać niewielką ich część Samuelowi, a resztę odpowiednio wykorzysta. Przyda mu się paręnaście słoików domowych przetworów i też bardzo chętnie zje upieczony przez skrzata domowego placek ze śliwkami.
— Jakby coś się działo to napisz w pierwszej kolejności do mnie. Resztą zajmę się ja. — Poprosił tego czarodzieja, kierując się zasadą podziału obowiązków. Jako właściciel tych włości musiał umieć sobie radzić z ludźmi, których zatrudniał. — Doskonale. Później zajmiemy się sprawami finansowymi. — Zdaniem Philipa poszło nad wyraz sprawnie nawiązanie ustnej umowy. Nie stanowiło to dla niego zapłacenie komuś z góry za wykonaną usługę. Pieniądze stanowiły dla niego wyłącznie środek płatniczy. Od swoich pracowników jedynie oczekiwał tego, że nie będą naruszać jego prywatności przesiadując w jego domku letniskowym dłużej, niż to konieczne - mogli skorzystać z łazienki dla gości i z kuchni w razie potrzeby, jednak nic więcej. Obowiązywał ich zakaz zapraszania swoich znajomych.
— Przyniosę coś do picia... innego niż sok pomarańczowy. — Zakomunikował ogrodnikowi, pozostawiając go z ogrodzie wraz z dwoma psidwakami. Zwierzęta nie wydawały się być zainteresowane jego towarzystwem, bawiąc się w swoim towarzystwie. Przed domem stały dla nich miski ze świeżą wodą. Skierował się do domu, z którego tak naprawdę wyszedł zaledwie przed chwilą. Ponownie wynurzył się z niego niosąc w dłoniach dwa kufle chłodnego piwa. Jeden z nich wyciągnął w stronę Samuela. — Napij się ze mną. Potraktuj to jako okazję do rozmowy. Lubię wiedzieć więcej o ludziach, którzy dla mnie pracują. — Zachęcił go do tego, także uśmiechem. W tym momencie liczył, że Samuel powie coś ciekawego na swój temat.