01.04.2024, 22:36 ✶
Czuł się obserwowany i to paskudnie mocno, chociaż wiedział, że nie było tak źle, chyba, a może było? Mieli powód na niego patrzeć, w końcu pojawił się bez powodu w ich domu, pijany, poszedł spać, a teraz był tu gdzie był i siedział cicho. Powinien był coś powiedzieć, ale nie powiedział, jak miękka buła, jaką był. Z resztą sam też obserwował ich, byli... Dziwni, na pewno nie w jego typie, nie było to złe, po prostu nie żył z ludźmi, jak oni, przyzwyczaił się do czegoś innego, jego standardy polegały bardziej na... Wegetowaniu przy biurku z dala od ludzi i jedynie fantazjowaniu o spotkaniach z nimi. Na kacu nie umiał się odnaleźć, szczególnie w ich... Kim oni dla siebie co cholery byli? A kim on był dla Morpheusa? Nikim, to była dobra odpowiedź, zabawką można by powiedzieć, do wyżywania się kiedy inny kochaś jest w pracy. Za dużo goryczy w sobie ma i musiał się pilnować, żeby przypadkiem nie ulało się jej trochę na ziemię. Chciał do domu, wyfukać się w poduszkę, połamać jakieś świece, żeby przetopić je jeszcze raz, dodając róży, żeby się płomieniem zadusić gdy jego mieszkanie będzie płonąć. Nie, nie mógł się zabić, pogrzeb jest za drogi, a rodzice na pewno chcieliby mu zrobić. Do tego z emocji ojciec może umrzeć, a matki na dwa pogrzeby nie stać.
Obserwując zachowanie Samuela zrobiło mu się niedobrze, ale nie z obrzydzenia, a zazdrości i no dobra, było w tym obrzydzenie, ale do samego siebie i swoich standardów, które leżały na ziemi, zakopując się w niej jak wąż pustynny w piach.
Spojrzał spanikowany na dziewczynę, która nie dosyć, że na niego patrzyła, to jeszcze do niego zagadała. Czy oni mają łazienkę? Mają w niej okno przez które się przeciśnie? Mógłby tak uciec. Jasne, jeszcze by utknął tyłkiem i musieliby go wyciągać, a to by było żenujące. Więcej by nogi w tym lesie nie postawił, a chciał stawiać, bo dobre były tu zioła.
Spojrzał spanikowany na Samuela, na dziewczynę i pokiwał jej głową żywo na jej słowa. To był moment na przedstawienie się, ale świadomość tego przyszła o kilka dobrych, tłustych sekund za późno i teraz było niezręcznie mówić cokolwiek. Może ta ucieczka przez łazienkę nie była takim złym pomysłem?
No i pojawił się kolejny temat. Co wolał robić? Wolał wrócić do domu. Do tego atmosfera zrobiła się dziwna. Aż znów głupio było mu odpowiedzieć widząc stan Samuela. Może sobie tylko dopowiadał pewne rzeczy?
-Mi też.-rzucił tylko, patrząc to na niego, to na dziewczynę. Może powinien wyciągnąć z kieszeni kartę pod tytułem ,,Mój ojciec umiera, muszę jechać". Pokiwał Samowi głową na pytanie, nie wiedząc co ma robić i co obędzie robić. Jakby nie patrzeć, to naprawdę powinien wrócić do domu, w końcu mówił rodzicom, że jedzie nazbierać ziół. Taki właśnie jest z niego odpowiedzialny człowiek. pasem po dupie dostanie, ot co, szmatą przez pusty łeb. Nie dziwi się, sam by się sklepał za takie rzucanie słów na wiatr. Na pewno się o niego martwią.
Obserwując zachowanie Samuela zrobiło mu się niedobrze, ale nie z obrzydzenia, a zazdrości i no dobra, było w tym obrzydzenie, ale do samego siebie i swoich standardów, które leżały na ziemi, zakopując się w niej jak wąż pustynny w piach.
Spojrzał spanikowany na dziewczynę, która nie dosyć, że na niego patrzyła, to jeszcze do niego zagadała. Czy oni mają łazienkę? Mają w niej okno przez które się przeciśnie? Mógłby tak uciec. Jasne, jeszcze by utknął tyłkiem i musieliby go wyciągać, a to by było żenujące. Więcej by nogi w tym lesie nie postawił, a chciał stawiać, bo dobre były tu zioła.
Spojrzał spanikowany na Samuela, na dziewczynę i pokiwał jej głową żywo na jej słowa. To był moment na przedstawienie się, ale świadomość tego przyszła o kilka dobrych, tłustych sekund za późno i teraz było niezręcznie mówić cokolwiek. Może ta ucieczka przez łazienkę nie była takim złym pomysłem?
No i pojawił się kolejny temat. Co wolał robić? Wolał wrócić do domu. Do tego atmosfera zrobiła się dziwna. Aż znów głupio było mu odpowiedzieć widząc stan Samuela. Może sobie tylko dopowiadał pewne rzeczy?
-Mi też.-rzucił tylko, patrząc to na niego, to na dziewczynę. Może powinien wyciągnąć z kieszeni kartę pod tytułem ,,Mój ojciec umiera, muszę jechać". Pokiwał Samowi głową na pytanie, nie wiedząc co ma robić i co obędzie robić. Jakby nie patrzeć, to naprawdę powinien wrócić do domu, w końcu mówił rodzicom, że jedzie nazbierać ziół. Taki właśnie jest z niego odpowiedzialny człowiek. pasem po dupie dostanie, ot co, szmatą przez pusty łeb. Nie dziwi się, sam by się sklepał za takie rzucanie słów na wiatr. Na pewno się o niego martwią.