[02.04.1959] double trouble | Mille & Ger

Mina Mildred zdawała się przez moment nieobecna, ale tak naprawdę kontemplowała sugestię Geraldine rozważając (o dziwo!) wszystkie za i przeciw. To było ryzykowne, brat nigdy by nie pozwolił jej na coś takiego... w sensie, on by po prostu wiedział, że Mills doskonale ma oczy dookoła głowy, jej rozpierzchnięta uwaga na wszystkie strony przydawała się w łapaniu złocistego gówna. Ale teraz go nie było. Teraz to mógł rzeczywiście być nieszczęśliwy wypadek. Ta wizja nagle okazała się nader kusząca i wykrzywiła twarz brunetki w nieprzyjemnym uśmiechu. Ziarno zostało zasiane, a fajnie czasem było pograć brudno. No... brudniej niż zwykle.

Zawsze też pozostawała opcja ustawienia się tak, żeby to pałkarz przeciwników jebał w nią tłuczkiem i przypadkiem kosił swoich. Niestety śliscy mieli całkiem niezłych zawodników na tym stanowisku.

Wdeptała peta w piasek i skinęła głową.

– Twój stary, chociaż suszy Ci tę głowę. Ja dla swojego zaistnieje chyba dopiero w momencie, kiedy jakiś pojeb mnie zaszlachtuje i rozsmaruje flaki na wycieraczce biura. A i tak nie mam gwarancji, może akurat jakaś inna sprawa będzie ciekawsza. – Cóż dzieciaki nigdy nie były na liście priorytetów, która przydarzała się w małżeństwie. Tak przynajmniej interpretowała to nastolatka. Jakby była sierotą, choć formalnie wciąż nie przysługiwała im renta po zmarłym ojcu. Służba go zeżarła, ale wciąż był na liście płac, nie chciał zdechnąć.