03.04.2024, 22:59 ✶
Ulysses wszedł za Stworkiem po schodach. Swoim zwyczajem, nie rozglądał się na boki, nie patrzył na ściany, nie interesował się obrazami lub kolorem dywanu. Wszystko po to, by chociaż minimalnie zwyciężyć w starciu z własną chorobą trawiącą jego umysł i zapamiętać jak najmniej. Z boku wyglądał na spiętego, nawet jeśli tym razem – w nowym dla siebie miejscu, wcale nie czuł się aż tak spięty jak powinien. Pewnie dlatego, że głowę zaprzątało mu sporo myśli związanych z ostatnią rozmową z ojcem.
Z Bellatrix Black nie łączyła go wielka, długoletnia przyjaźń, ale praca w tym samym miejscu. Nie mógł o niej zbyt wiele powiedzieć, poza tym, że była: młoda (ukończyła Hogwart parę lat po nim), ładna i inteligentna. O czystości jej krwi zaświadczało już samo nazwisko, które nosiła. Miała też właściwe dla czarodziejskiej arystokracji poglądy. I, o ile młody Rookwood się orientował, była również odpowiednio zaręczona i tylko to ostatnie, to że już miała owego narzeczonego, uchroniło ją przed potencjalnym spoglądaniem na nią (przez jego własnego ojca) jak na potencjalną synową.
Przystanął przed drzwiami do pokoju czarownicy, czekając aż skrzat domowy otworzy przed nim drzwi, a potem wszedł do środka. Obrzucił siedzącą w środku dwójkę uważnym spojrzeniem. Black wstała, uściskała go – Ulysses swoim zwyczajem pozostał sztywny, nawet jeśli coś w jego zachowaniu wskazywało na to, że próbował (przynajmniej próbował) tą sztywność jakoś schować do kieszeni. Nawet posłał jej coś na kształt zagubionego uśmiechu, dokładnie takiego jakie musieli rzucać ci, którzy nie wiedzieli, jak to jest naprawdę się uśmiechać.
- Cieszę się, że mnie zaprosiłaś, Bello – odpowiedział a jego, zazwyczaj pozbawionym emocji głosie, pojawiły się nieco miększe tony.
Odruchowo podniósł wzrok do góry i powiódł spojrzeniem w stronę kruka. Zmarszczył brwi najwyraźniej skonsternowany widokiem ptaka. Mierzył go nieco zdziwionym spojrzeniem, a potem jakby przeszedł nad nim do porządku, bo kiwnął głową i skupił pełną uwagę na Rabastanie.
- Och – odpowiedział mało elokwentnie, a potem byleby jednak nie wyjść na zupełnego gbura dodał – Rzeczywiście. Jak Bellatrix kogoś zaprasza to sięga po najlepszych.
I znowu przyszedł mu do głowy jego ojciec, i to że właśnie Lestrange’a próbował wcisnąć w ramiona Vesperze. Ulysses nie miał pojęcia, czy Rabastan wiedział o tym, że całkiem niedawno uniknął aranżowanego związku. A wszystko przez przypadkową ciążę i bohaterskie pojawienie się w gabinecie Chestera Rookwooda odpowiedzialnego przyszłego ojca, Perseusa Blacka.
Naturalnie, jemu jednemu umknęło, że pokój Bellatrix Black zazwyczaj tak nie wyglądał. Posłał jej pytające spojrzenie, jakby oczekiwał, że wskaże mu miejsce, które ma zająć.
Z Bellatrix Black nie łączyła go wielka, długoletnia przyjaźń, ale praca w tym samym miejscu. Nie mógł o niej zbyt wiele powiedzieć, poza tym, że była: młoda (ukończyła Hogwart parę lat po nim), ładna i inteligentna. O czystości jej krwi zaświadczało już samo nazwisko, które nosiła. Miała też właściwe dla czarodziejskiej arystokracji poglądy. I, o ile młody Rookwood się orientował, była również odpowiednio zaręczona i tylko to ostatnie, to że już miała owego narzeczonego, uchroniło ją przed potencjalnym spoglądaniem na nią (przez jego własnego ojca) jak na potencjalną synową.
Przystanął przed drzwiami do pokoju czarownicy, czekając aż skrzat domowy otworzy przed nim drzwi, a potem wszedł do środka. Obrzucił siedzącą w środku dwójkę uważnym spojrzeniem. Black wstała, uściskała go – Ulysses swoim zwyczajem pozostał sztywny, nawet jeśli coś w jego zachowaniu wskazywało na to, że próbował (przynajmniej próbował) tą sztywność jakoś schować do kieszeni. Nawet posłał jej coś na kształt zagubionego uśmiechu, dokładnie takiego jakie musieli rzucać ci, którzy nie wiedzieli, jak to jest naprawdę się uśmiechać.
- Cieszę się, że mnie zaprosiłaś, Bello – odpowiedział a jego, zazwyczaj pozbawionym emocji głosie, pojawiły się nieco miększe tony.
Odruchowo podniósł wzrok do góry i powiódł spojrzeniem w stronę kruka. Zmarszczył brwi najwyraźniej skonsternowany widokiem ptaka. Mierzył go nieco zdziwionym spojrzeniem, a potem jakby przeszedł nad nim do porządku, bo kiwnął głową i skupił pełną uwagę na Rabastanie.
- Och – odpowiedział mało elokwentnie, a potem byleby jednak nie wyjść na zupełnego gbura dodał – Rzeczywiście. Jak Bellatrix kogoś zaprasza to sięga po najlepszych.
I znowu przyszedł mu do głowy jego ojciec, i to że właśnie Lestrange’a próbował wcisnąć w ramiona Vesperze. Ulysses nie miał pojęcia, czy Rabastan wiedział o tym, że całkiem niedawno uniknął aranżowanego związku. A wszystko przez przypadkową ciążę i bohaterskie pojawienie się w gabinecie Chestera Rookwooda odpowiedzialnego przyszłego ojca, Perseusa Blacka.
Naturalnie, jemu jednemu umknęło, że pokój Bellatrix Black zazwyczaj tak nie wyglądał. Posłał jej pytające spojrzenie, jakby oczekiwał, że wskaże mu miejsce, które ma zająć.