15.12.2022, 14:24 ✶
Uśmiechnąłby się ale jego mimika była niewyrazista. Uśmiechał się więc podniesionym ogonem i to musiało wystarczyć jako odpowiedź na barwny głos Brenny. W drugiej kolejności poza Norą właśnie to ją lubił. Ładnie pachniała i emanowała przyjemnymi wibracjami. Nic tylko ułożyć się na jej kolanach, a sny byłyby tym razem przyjemne.
- Jakbyś pracowała w kawiarni to kto byłby najlepszym detektywem w Londynie? Oczywiście poza mną?- zapytał retorycznie kiedy już zrobił to, co miał zrobić. Nie zamierzał się przemęczać. Przygotowanie sali wymagało kilkunastu gestów z czego połowa należała do jego umiejętności. W głównej mierze zajmował się rozmawianiem z gośćmi jeśli takowi wykazywali chęci pogawędki. Doskonale wiedział, że klienci przychodzą częściej jeśli wychodzą stąd uśmiechnięci. Potrafił być słodki i mięciutki gdy tego chciał. A fakt, że chciał non stop sprawiał, że miłośnicy kotowatych zawsze się na niego oglądali, co przyjmował z niewymowną aprobatą.
Usiadł i przeczekał aż małe tornado… znaczy się, aż dziecko Nory postanowi zakończyć gonitwę. Miał nadzieję, że opamięta się gdyby przyszli jacyś goście. Lubił tą małą i stanowiła rzadką jednostkę, która nie przyprawiała Salema o chęć ucieczki.
Z jego gardzieli wymsknęło się nieprzyzwoicie zrelaksowane mruknięcie kiedy dłoń Brenny zanurzyła się w jego sierści. Mmm… to niemal tak przyjemne jak zjedzenie tuńczyka. Uch, zgłodniał.
Kiedy Brenn kończyła przygotowanie sali to on przebiegł się sprawdzić czy w jego misce jest już posiłek. Był. Powąchał aby ocenić świeżość. Hmm… nie jest to najlepsza saszetka na świecie ale ma dobry posmak po piątym kęsie. Zaczął zajadać, a jadł kulturalnie i nawet nie pobrudził wąsa. Wylizał talerz do czysta i choć nie najadł się tak jakby chciał to nie mógł narzekać. Przebiegł między nogami Mabel i usiadł na krześle przy blacie. Zwinął ogon bliżej swoich łap i wyczyścił łapę z drobinki karmy.
- Chciałbym dowiedzieć się dlaczego moja Nora została zmieniona w bobra w trakcie twojego balu?- opuścił łapę i popatrzył uważnie na dziewczynę. Latające bańki go drażniły więc odezwał się do Mabel, aby poszukała w szufladzie nowych kredek i narysowała coś ładnego dla mamy kiedy ta wróci z urlopu.
- Wystarczy, że mnie przy niej nie ma a później wraca do mnie załamana.- tak jest gdy ulegał namowom Nory, aby z nią nie chodzić na te wszystkie przyjęcia. Nie powinien jej słuchać ale miał do niej straszliwą słabość. Chciał dowiedzieć się co tam zaszło od organizatorki bo sama Nora nie była zbyt jasna w wyjaśnieniach. Skupiła się na ojcu Mabel… a to temat na za parę minut.
- Jakbyś pracowała w kawiarni to kto byłby najlepszym detektywem w Londynie? Oczywiście poza mną?- zapytał retorycznie kiedy już zrobił to, co miał zrobić. Nie zamierzał się przemęczać. Przygotowanie sali wymagało kilkunastu gestów z czego połowa należała do jego umiejętności. W głównej mierze zajmował się rozmawianiem z gośćmi jeśli takowi wykazywali chęci pogawędki. Doskonale wiedział, że klienci przychodzą częściej jeśli wychodzą stąd uśmiechnięci. Potrafił być słodki i mięciutki gdy tego chciał. A fakt, że chciał non stop sprawiał, że miłośnicy kotowatych zawsze się na niego oglądali, co przyjmował z niewymowną aprobatą.
Usiadł i przeczekał aż małe tornado… znaczy się, aż dziecko Nory postanowi zakończyć gonitwę. Miał nadzieję, że opamięta się gdyby przyszli jacyś goście. Lubił tą małą i stanowiła rzadką jednostkę, która nie przyprawiała Salema o chęć ucieczki.
Z jego gardzieli wymsknęło się nieprzyzwoicie zrelaksowane mruknięcie kiedy dłoń Brenny zanurzyła się w jego sierści. Mmm… to niemal tak przyjemne jak zjedzenie tuńczyka. Uch, zgłodniał.
Kiedy Brenn kończyła przygotowanie sali to on przebiegł się sprawdzić czy w jego misce jest już posiłek. Był. Powąchał aby ocenić świeżość. Hmm… nie jest to najlepsza saszetka na świecie ale ma dobry posmak po piątym kęsie. Zaczął zajadać, a jadł kulturalnie i nawet nie pobrudził wąsa. Wylizał talerz do czysta i choć nie najadł się tak jakby chciał to nie mógł narzekać. Przebiegł między nogami Mabel i usiadł na krześle przy blacie. Zwinął ogon bliżej swoich łap i wyczyścił łapę z drobinki karmy.
- Chciałbym dowiedzieć się dlaczego moja Nora została zmieniona w bobra w trakcie twojego balu?- opuścił łapę i popatrzył uważnie na dziewczynę. Latające bańki go drażniły więc odezwał się do Mabel, aby poszukała w szufladzie nowych kredek i narysowała coś ładnego dla mamy kiedy ta wróci z urlopu.
- Wystarczy, że mnie przy niej nie ma a później wraca do mnie załamana.- tak jest gdy ulegał namowom Nory, aby z nią nie chodzić na te wszystkie przyjęcia. Nie powinien jej słuchać ale miał do niej straszliwą słabość. Chciał dowiedzieć się co tam zaszło od organizatorki bo sama Nora nie była zbyt jasna w wyjaśnieniach. Skupiła się na ojcu Mabel… a to temat na za parę minut.