01/1971
Norka znalazła się w Mungu, aby odwiedzić dziadka, który próbował stworzyć nowy eliksir, miał posłużyć babce przy tworzeniu wypieków. Coś poszło nie tak i wybuchł mu on w twarz. Dosyć szybko został wysłany do szpitala, w którym miał spędzić kilka najbliższych dni. Figg postanowiła go odwiedzić, była bardzo zżyta ze swoją rodziną, a senior na pewno ucieszy się z pączków, które postanowiła mu przynieść.
Nie bywała często w tym miejscu. Może kilka razy w życiu dane jej było odwiedzenie szpitala. Weszła do budynku nieco zagubiona, był on w końcu ogromny, trochę ją przytłaczał. Udało jej się jednak złapać na wejściu jakąś kobietę, która wytłumaczyła jej, gdzie powinna się udać.
Trzecie piętro, lewe skrzydło. Powtarzała sobie w głowie, aby nie zapomnieć, nie chciała się tu zgubić. Szła więc całkiem żwawym tempem przed siebie. W dłoni dzierżyła karton z pączkami, które upiekła tuż przed samym wyjściem, były z truskawkowym dżemem - takie jakie jej dziadek lubił najbardziej. Udało jej się znaleźć piętro, którego poszukiwała. Nie poszło aż tak źle, pierwszy sukces dzisiejszego dnia za nią.
Kiedy tak szła przed siebie, jakoś mimowolnie zaglądała w drzwi, które były otwarte. Może była to ciekawość, rzadko kiedy bywała w takich miejscach. Czuła, że mogą być przepełnione, wszak ostatnio działo się wiele złego. Sama podczas jarmarku z okazji Yule przeżyła atak popleczników Voldemorta, zresztą nie pierwszy raz, coraz częściej odważali się pokazywać. Nie wróżyło to nic dobrego.
Zatrzymała się na moment, bo mignęła jej znajoma twarz, może jej się przywidziało? Postanowiła zaspokoić ciekawość, może nie było to chwalebne zachowanie, każdy potrzebował trochę prywatności, jednak jakoś tak... Weszła do sali, spojrzała na mężczyznę i uzyskała odpowiedź, McGonagall współpracownik jej ojca, chciała zrobić krok w tył i się ewakuować, po co właściwie tu weszła? Było na to chyba jednak zbyt późno. - Dzień dobry...- Od czegoś trzeba zacząć. -Przepraszam, wydawało mi się, że Pana widzę, postanowiłam wejść, sprawdzić, no i - no i sprawdziłaś, co teraz? - i faktycznie to pan.- Widać było, że Eleonora jest nieco skonfundowana. - Może pączka?- W końcu pączki są lekarstwem na wszystko. Nie wypadało by pytała co mu się stało? Przynajmniej jak na razie tak się jej wydawało.