Właśnie dlatego, że to wszystko wydawało się na wyciągnięcie ręki, wszystko się komplikowało. Cain za dobrze poznał się na ludzkiej naturze. Za wiele razy widział, jak najczystsza miłość zmieniała się w coś obślizgłego i paskudnego. Jak przyjaźnie obracały się przeciwko sobie i człowiek człowiekowi wydrapywał oczy. Uczucia były zmienne. Myśli były zmienne. Przekonania. Żaden człowiek nie stał w miejscu - wszyscy się przesuwali w czasie i przestrzeni, a wraz z nimi przesuwały się mankamenty dotyczące ludzi wokół i uczucia im towarzyszące. Nie zawsze była to kwestia jednego wydarzenia. Czasem zmiana zajmowała całe lata i łatwiej było ją zaobserwować. Był jeden człowiek, któremu Cain bardzo ufał i... przez to zaufanie został też bardzo skrzywdzony. Bo nic nie wskazywało na to, żeby ten cios miał się pojawić - a jednak był. To dotyczyło wszystkich ludzi wokół. Potem była kwestia tego nieszczęsnego zaufania. Jeśli chcesz komuś okazać zaufanie, to nie chcesz niszczyć całkowicie jego prywatności. Nie chcesz ciągle korzystać z tego, że możesz coś sprawdzić, a może wystarczy znaleźć taką osobę, która będzie ci krzyczeć: no wejdź mi do głowy! Kto szalony by się znalazł? Potem - jeśli nawet by się znalazł, to co dalej? Magia znajomości i obcowania z ludźmi polegała na tym, że można było ich poznawać, doświadczać ich, że mogli cię zaskakiwać, a jeśli możesz wszystko wyczytać, to co ciekawego ta osoba ci zaoferuje? Więc może - oklumenta? Taki jak Victoria? Tak... to musiało być to. Była tak bardzo autentyczna w swoich słowach, swoich czynach, a jednocześnie stanowiła nierozwikłaną zagadkę. Osobę, o której mógł się tyle dowiedzieć, z którą mógł tyle rzeczy nadal przeżyć.
Mieli tutaj pewne zobowiązania. Cain nie podchodził do tego nadmiernie energicznie, bo nic nie wskazywało na razie na obecność takowych - żadnego smrodu, żadnego śladu czarnej magii. Zapewne więc, jak na rozsądnego i poważnego człowieka przystało powinien usunąć swoje zapędy na bok i powinni skupić się na prześledzeniu tego, co się tutaj dzieje. Tylko że przecież nie byli jedynymi osobami wysłanymi tutaj, prawda? W Ministerstwie zrobiło się ogólne poruszenie, wyślą tutaj na pewno jakichś brygadzistów... Tylko co się w zasadzie stało? Skąd te emocje? Taki napływ, mocny, coraz mocniejszy. Tutaj. Tak nieodpowiedzialnie, tak niepasująco do niego... a może właśnie pasująco bardzo. Za bardzo jak na to, ile brudów chował w swojej głowie.
Spojrzał na domek, jedno szybkie zerknięcie i pociągnął Victorię tylko po to, żeby porwać ją na tył budynku, przyprzeć do ściany i skraść pocałunek z jej zimnych ust. Prawie jakby całował trupa. A jednak Victoria była bardzo żywa.