19.04.2024, 18:54 ✶
Gdy tylko wujek Morpheus się zgodził, cały stres z niej zszedł, a zamiast tego na dziecięcej twarzy pojawiła się czysta radość. Karl natomiast taktycznie cofnął łapę udając, że wcale nie planował zrobić szaszłyka z uda Morpheusa, zaczął domagać się dalszych pieszczot.
– Dziękuję! – wykrzyknęła i aż zerwała się z miejsca, by go szybko objąć, co nie spodobało się siedzącemu na jego kolanach kotu, a potem przyjrzała się jego paznokciom. Hm... Nie chciała tego mówić mamie, ale chyba miał on lepsze paznokcie od niej. A przynajmniej lepsze do malowania, bo przy wujkowych paznokciach nie bała się, aż tak że wyjdzie za linię, jak przy tych mamowych. Czemu ona sama nie miała takich szerokich paznokci? Przecież można było zmieścić na nich więcej koloru!
– Eee... No to znaczy ja mam tylko dwa kolory – rzuciła na dalsze pytania. Udało jej się wygrzebać tutaj trzy buteleczki lakierów, nie chciała też za bardzo podbierać ich innym dorosłym, ale jedna, w kolorze bardzo neonowego zielonego, okazała się być zepsuta i cały lakier był dziwnie grudkowaty i stały. – Poczekaj ja ci zaraz pokaże. Są ładne! Spodobają ci się!
Z tymi słowami młoda Figg po prostu wybiegła z pomieszczenia, a Morpheus i Karl mogli słyszeć jak ktoś bardzo szybkie biegnie po schodach, głośno otwiera drzwi, upuszcza coś niechcący na podłogę (krzycząc przy tym nic się nie stało!), a potem jeszcze szybciej zbiega na dół.
– Mam takie! – wykrzyknęła od progu trzymając w ręku dwie buteleczki z lakierami. Jedną zdobiła dźwięczna nazwa hot pink, a drugą wróżkowe lila. W sumie ciężko było jej ocenić, w którym z nich będzie wujkowi lepiej. Coś podpowiadało jej, że fajniejsze będzie to całe hot pink, ale w sumie ten pastelowy odcień fioletu też miał swój urok. A może powinna użyć obu kolorów? To też by wyglądało ładnie. No cóż, decyzją należała do wujka.
– Dziękuję! – wykrzyknęła i aż zerwała się z miejsca, by go szybko objąć, co nie spodobało się siedzącemu na jego kolanach kotu, a potem przyjrzała się jego paznokciom. Hm... Nie chciała tego mówić mamie, ale chyba miał on lepsze paznokcie od niej. A przynajmniej lepsze do malowania, bo przy wujkowych paznokciach nie bała się, aż tak że wyjdzie za linię, jak przy tych mamowych. Czemu ona sama nie miała takich szerokich paznokci? Przecież można było zmieścić na nich więcej koloru!
– Eee... No to znaczy ja mam tylko dwa kolory – rzuciła na dalsze pytania. Udało jej się wygrzebać tutaj trzy buteleczki lakierów, nie chciała też za bardzo podbierać ich innym dorosłym, ale jedna, w kolorze bardzo neonowego zielonego, okazała się być zepsuta i cały lakier był dziwnie grudkowaty i stały. – Poczekaj ja ci zaraz pokaże. Są ładne! Spodobają ci się!
Z tymi słowami młoda Figg po prostu wybiegła z pomieszczenia, a Morpheus i Karl mogli słyszeć jak ktoś bardzo szybkie biegnie po schodach, głośno otwiera drzwi, upuszcza coś niechcący na podłogę (krzycząc przy tym nic się nie stało!), a potem jeszcze szybciej zbiega na dół.
– Mam takie! – wykrzyknęła od progu trzymając w ręku dwie buteleczki z lakierami. Jedną zdobiła dźwięczna nazwa hot pink, a drugą wróżkowe lila. W sumie ciężko było jej ocenić, w którym z nich będzie wujkowi lepiej. Coś podpowiadało jej, że fajniejsze będzie to całe hot pink, ale w sumie ten pastelowy odcień fioletu też miał swój urok. A może powinna użyć obu kolorów? To też by wyglądało ładnie. No cóż, decyzją należała do wujka.