20.04.2024, 13:35 ✶
Sophie uśmiechnęła się lekko na całą historię z obrazem. Widziała, że przodkowie potrafili być problematyczni, i zastanawiała się jaka ona będzie w przyszłości. Czy wnuki będą próbowały się jej pozbyć, bo będzie nieprzyjemna i zrzędliwa? Czy może przez wiele pokoleń będzie wisiała w głównym holu i patrzyła, jak jej potomkowie rozwijają alkoholowy biznes który sama rozpoczęła?
-Ciekawe co nasi potomkowie z nami zrobią, jak już zostaną z nas tylko obrazy. - Powiedziała na głos to, co chodziło jej po głowie i usiadła przy stole. Obserwowała swoją macochę, jednak starała się nie robić tego bardzo nachalnie. Nadal kotłowało się w niej sporo emocji na raz, ale powoli przybierała normalnych kolorów na twarzy. Zimne kropelki potu które już od kilku minut gościły na jej czole, zwyczajnie wytarła rękawem sukienki. Jak już usiadła, to bardzo nie chciało jej się wstawać i szukać chusteczki. Miała nadzieję, że Lorien tego nie widziała.
-Oby nikt tutaj nie przyszedł…- Rzuciła zanim pomyślała. Sięgnęła po filiżankę i bardzo się starała, żeby jej ruchy nie były ślamazarne i nieładne, mimo że tak naprawdę była zmęczona i zniechęcona do wszystkiego.
-Dziekuje. Musiałam… posprzątać i schować swoją produkcję bimbru. - Zaczęła swoją opowieść, najwyraźniej nie mając problemu żeby podzielić się nią z macochą. I tak prędzej czy później dowiedziałaby się, co się stało. Zapewne cała rodzina będzie niedługo wiedziała, a biedna Sophie spali się ze wstydu!
-Chciałam zacząć produkować bimber cytrynowy, a że nie mam pieniędzy na lokal, to zaczęłam to robić w pokoju. Powiedziałam skrzatom, że mają już u mnie nie sprzątać, więc pobiegły na skargę do wuja Richarda. - Zacisnęła lekko usta i upiła łyk herbaty. Lorien mogła wyczytać z mimiki jej twarzy, że ciepły napój bardzo jej zamaskował.- Wuj mnie przyłapał, powiedział tacie i zabronili mi produkować cytrynówki w domu. Okazało się też... - Nieco zmieszana, zaszurała butem po podłodze i zgarbiła się lekko.-... trochę źle do tego podeszłam i teraz tata będzie musiał iść ze mną do Ministerstwa i odkręcić kilka rzeczy. Podpisałam umowę na sprzedaż alkoholu, zanim zarejestrowałam firmę. Jakoś... sama nie wiem, jak to wyszło. - Westchnęła i upiła kolejny łyk. Mimo że popełniła po drodze sporo błędów, to i tak miała żal do ojca oraz wuja, że zabronili jej produkcji specyfiku w domu.
-Najpierw mam nazbierać na lokal, a dopiero później mogę wznowić produkcję. Mulciber Moonshine. Tak się nazywa mój alkohol. - Mruknęła. Chciała trzymać fason, jednak zupełnie jej się to nie udało. Wyglądała jak siedem nieszczęść, ale przynajmniej nie była już czerwona ani wściekła.
-A, hmm... dlaczego... co powoduje... jest późno i obie nie śpimy. Ja zazwyczaj śpię. - Była ciekawa, dlaczego Lorien nie może spać, jednak nadal nie wiedziała jak się do niej zwrócić. Nie chciała popełnić gafy. Już i tak wystarczyło, że ojciec na pewno uważa ją za przegrańca. Po chwili jednak zdała sobie sprawę, że to co powiedziała wyglądało jakby nagle dostała jakiegoś wylewu i nie potrafiła się wysłowić. Biedna Sophie...
-Ciekawe co nasi potomkowie z nami zrobią, jak już zostaną z nas tylko obrazy. - Powiedziała na głos to, co chodziło jej po głowie i usiadła przy stole. Obserwowała swoją macochę, jednak starała się nie robić tego bardzo nachalnie. Nadal kotłowało się w niej sporo emocji na raz, ale powoli przybierała normalnych kolorów na twarzy. Zimne kropelki potu które już od kilku minut gościły na jej czole, zwyczajnie wytarła rękawem sukienki. Jak już usiadła, to bardzo nie chciało jej się wstawać i szukać chusteczki. Miała nadzieję, że Lorien tego nie widziała.
-Oby nikt tutaj nie przyszedł…- Rzuciła zanim pomyślała. Sięgnęła po filiżankę i bardzo się starała, żeby jej ruchy nie były ślamazarne i nieładne, mimo że tak naprawdę była zmęczona i zniechęcona do wszystkiego.
-Dziekuje. Musiałam… posprzątać i schować swoją produkcję bimbru. - Zaczęła swoją opowieść, najwyraźniej nie mając problemu żeby podzielić się nią z macochą. I tak prędzej czy później dowiedziałaby się, co się stało. Zapewne cała rodzina będzie niedługo wiedziała, a biedna Sophie spali się ze wstydu!
-Chciałam zacząć produkować bimber cytrynowy, a że nie mam pieniędzy na lokal, to zaczęłam to robić w pokoju. Powiedziałam skrzatom, że mają już u mnie nie sprzątać, więc pobiegły na skargę do wuja Richarda. - Zacisnęła lekko usta i upiła łyk herbaty. Lorien mogła wyczytać z mimiki jej twarzy, że ciepły napój bardzo jej zamaskował.- Wuj mnie przyłapał, powiedział tacie i zabronili mi produkować cytrynówki w domu. Okazało się też... - Nieco zmieszana, zaszurała butem po podłodze i zgarbiła się lekko.-... trochę źle do tego podeszłam i teraz tata będzie musiał iść ze mną do Ministerstwa i odkręcić kilka rzeczy. Podpisałam umowę na sprzedaż alkoholu, zanim zarejestrowałam firmę. Jakoś... sama nie wiem, jak to wyszło. - Westchnęła i upiła kolejny łyk. Mimo że popełniła po drodze sporo błędów, to i tak miała żal do ojca oraz wuja, że zabronili jej produkcji specyfiku w domu.
-Najpierw mam nazbierać na lokal, a dopiero później mogę wznowić produkcję. Mulciber Moonshine. Tak się nazywa mój alkohol. - Mruknęła. Chciała trzymać fason, jednak zupełnie jej się to nie udało. Wyglądała jak siedem nieszczęść, ale przynajmniej nie była już czerwona ani wściekła.
-A, hmm... dlaczego... co powoduje... jest późno i obie nie śpimy. Ja zazwyczaj śpię. - Była ciekawa, dlaczego Lorien nie może spać, jednak nadal nie wiedziała jak się do niej zwrócić. Nie chciała popełnić gafy. Już i tak wystarczyło, że ojciec na pewno uważa ją za przegrańca. Po chwili jednak zdała sobie sprawę, że to co powiedziała wyglądało jakby nagle dostała jakiegoś wylewu i nie potrafiła się wysłowić. Biedna Sophie...