18.12.2022, 19:05 ✶
Ostrożnie zdjęła rękawiczkę i zaczęła oglądać dłoń pani Black, leżącą na jej własnej dłoni. Palce, zgodnie z przewidywaniami, swoją konsystencją przypominały bardzo gęstą galaretkę. Florence ostrożnie zgięła jeden z nich, upewniając się, że sama kość nie uległa przemianie. Gdyby zaklęcie sięgnęło… cóż, dosłownie do szpiku kości, Eunice czekałaby bolesna noc po zażyciu szkiele – wzro. Na szczęście wyglądało na to, że tym razem przekleństwo albo z braku mocy, albo z zamiaru rzucającej, ograniczyło się do mięśni i ścięgien.
- Och – podsumowała Florence, kiedy Eunice poinformowała o uszach. Bulstrode zamarła na moment. Wolą ręką sięgnęła do włosów dziewczyny, odgarniając je dość bezceremonialnie, aby obejrzeć ucho. – Masz szczęście, o ile w tym przypadku można mówić o szczęściu. Uschły tylko zewnętrzne płatki, skoro mnie słyszysz. Gdyby klątwa była mocniejsza, byłabyś głucha, potrzebowałabym na jej zdjęcie paru godzin, a jeszcze jakiś czas miałabyś problemy ze słuchem.
Tak, ktoś bardzo, bardzo Eunice nie lubił. A gdy ta wspomniała, że „lepiej nie”, Florence upewniła się, że była to sprawa rodzinna.
I nie. Nie pomyślała o teściowej.
Zacisnęła na moment usta w bardzo, bardzo wąską linię, rozmyślając o tym, jak rozkosznie byłoby udusić Perseusa Blacka. Była z nim na roku, a konsekwencją tego była pewna ilość wspólnych zajęć, zwłaszcza po SUMAch. Zawsze zdawał się jej jak na Blacka bardzo miękki i kulturalny, ale najwyraźniej tę miękkość odreagowywał w domu, a pod maską kultury krył coś innego.
– Jak zechcesz. Raport zostanie sporządzony i trafi do szpitalnych archiwów. Jeśli tak zdecydujesz, kopia zostanie przekazana do Brygadzistów. Gdybyś potrzebowała pomocy w innej formie, zawsze możesz o nią prosić. A teraz nie ruszaj ręką.
Głos Florence był oschły, ale mówiła absolutnie szczerze. Była gotowa zeznawać, pomóc Eunice umknąć przed sadystycznym mężem albo złożyć mu nawet wizytę osobiście. Chwilowo jednak zajęła się usuwaniem skutków klątwy. To też zajęło trochę czasu: Bulstrode po kolei dotykała różdżką kolejnych palców, za pomocą transmutacji przywracając im prawidłową konsystencję. Uczucie nie było może przyjemne, ale też nie jakoś bolesne, a dłoń odzyskała sprawność. Później cała procedura została powtórzona na drugiej ręce: Florence zdjęła rękawiczkę i odczarowała każdy palec po kolei.
– Jakieś uczulenia? Przeciwwskazania wobec silnym eliksirom? Na te uszy najszybciej i bezboleśnie podziała mikstura, ale ma kilka mocnych składników – poinformowała uzdrowicielka, wracając do oględzin ucha. Zapaliła lumos i zaświeciła do środka, ostrożnie dotknęła jednego i drugiego, nim wydała diagnozę. Mogła także załatwić to za pomocą transmutacji i rozproszenia, ale to było już mało przyjemne dla pacjenta, miało zająć więcej czasu i mogło nie wyjść za pierwszym razem.
- Och – podsumowała Florence, kiedy Eunice poinformowała o uszach. Bulstrode zamarła na moment. Wolą ręką sięgnęła do włosów dziewczyny, odgarniając je dość bezceremonialnie, aby obejrzeć ucho. – Masz szczęście, o ile w tym przypadku można mówić o szczęściu. Uschły tylko zewnętrzne płatki, skoro mnie słyszysz. Gdyby klątwa była mocniejsza, byłabyś głucha, potrzebowałabym na jej zdjęcie paru godzin, a jeszcze jakiś czas miałabyś problemy ze słuchem.
Tak, ktoś bardzo, bardzo Eunice nie lubił. A gdy ta wspomniała, że „lepiej nie”, Florence upewniła się, że była to sprawa rodzinna.
I nie. Nie pomyślała o teściowej.
Zacisnęła na moment usta w bardzo, bardzo wąską linię, rozmyślając o tym, jak rozkosznie byłoby udusić Perseusa Blacka. Była z nim na roku, a konsekwencją tego była pewna ilość wspólnych zajęć, zwłaszcza po SUMAch. Zawsze zdawał się jej jak na Blacka bardzo miękki i kulturalny, ale najwyraźniej tę miękkość odreagowywał w domu, a pod maską kultury krył coś innego.
– Jak zechcesz. Raport zostanie sporządzony i trafi do szpitalnych archiwów. Jeśli tak zdecydujesz, kopia zostanie przekazana do Brygadzistów. Gdybyś potrzebowała pomocy w innej formie, zawsze możesz o nią prosić. A teraz nie ruszaj ręką.
Głos Florence był oschły, ale mówiła absolutnie szczerze. Była gotowa zeznawać, pomóc Eunice umknąć przed sadystycznym mężem albo złożyć mu nawet wizytę osobiście. Chwilowo jednak zajęła się usuwaniem skutków klątwy. To też zajęło trochę czasu: Bulstrode po kolei dotykała różdżką kolejnych palców, za pomocą transmutacji przywracając im prawidłową konsystencję. Uczucie nie było może przyjemne, ale też nie jakoś bolesne, a dłoń odzyskała sprawność. Później cała procedura została powtórzona na drugiej ręce: Florence zdjęła rękawiczkę i odczarowała każdy palec po kolei.
– Jakieś uczulenia? Przeciwwskazania wobec silnym eliksirom? Na te uszy najszybciej i bezboleśnie podziała mikstura, ale ma kilka mocnych składników – poinformowała uzdrowicielka, wracając do oględzin ucha. Zapaliła lumos i zaświeciła do środka, ostrożnie dotknęła jednego i drugiego, nim wydała diagnozę. Mogła także załatwić to za pomocą transmutacji i rozproszenia, ale to było już mało przyjemne dla pacjenta, miało zająć więcej czasu i mogło nie wyjść za pierwszym razem.