21.04.2024, 16:01 ✶
Była kiedyś taka jedna, która próbowała zatrzymać Mildred przy wejściu do biura aurorów. Była taka jedna, która próbowała ją powstrzymać i och nieliczni widzowie tej sytuacji już byli w połowie zakładów ile pierza poleci, ile włosów zostanie wyrwanych a paznokci złamanych, gdy tymczasem Mi zrobiła najsłodszą minę na świecie, przeprosiła i odeszła. A potem zamieniła życie biedaczki w piekło... Po dwóch tygodniach przeniosła się na drugi koniec kraju.
Teraz ciężko było nie znać panoszącego się co jakiś czas pieruna. On nie podglądał dokumentów, on co prawda pięknie ściemniał przełożonym na różne tematy, ale nikt nie mógł odmówić jej żarliwości w wyłapywaniu magicznego ścierwa z Londyńskich ulic. Tylko jakoś wszyscy z jej roku byli już detektywami, a ona pozostawała krawężnikiem zarzekającym się, że złoży papiery na następny nabór. A potem ups zapomniała, ups błąd w nazwisku no co zrobić z tą biurokracją, ups akurat byłam na wyjeździe z Cutty Stark, no zaplanowany urlop co zrobić.
– Weź przestań pierdolić, bo Ci staw biodrowy zaraz wyskoczy – sarknęła a jej złociste oczy przeturlały się po wnętrzu czaszki. Zaiste, dzień w którym Mildred przestałaby przeklinać byłby zdecydowanie tym zwiastującym koniec czasów. Podobnie jak ten w którym zamiast glanów jej drobne stópki były wbite w ekskluzywne szpilki. Obie sytuacje były mocno surrealistyczne.
– Edgar Winterfell. – rzuciła przez zaciśnięte zęby. – Półkrwi, ale nie odpuszcza. On też nakręcił tą aferę z mistrzostwami. Jego notowania mocno przez to windują, ze szpalty podcierania dupci z pokątnego kółka gospodyń wiejskich wleciał na okładkę. I jeszcze to zdjęcie. Ja na prawdę kurwa nie wiem jak ludzie mogą takie ścieki czytać. – powiedziała Mildred Piję Tylko Swój Bimber i Odpierdol Się Od Skręcanych Fajek Kurwiu Moody. A potem usiadła, a właściwie rozwaliła się na wskazanym krześle jak nadąsana nastolatka, którą w sumie chyba cały czas była, pomimo kolejnej wiosny na karku.
Teraz ciężko było nie znać panoszącego się co jakiś czas pieruna. On nie podglądał dokumentów, on co prawda pięknie ściemniał przełożonym na różne tematy, ale nikt nie mógł odmówić jej żarliwości w wyłapywaniu magicznego ścierwa z Londyńskich ulic. Tylko jakoś wszyscy z jej roku byli już detektywami, a ona pozostawała krawężnikiem zarzekającym się, że złoży papiery na następny nabór. A potem ups zapomniała, ups błąd w nazwisku no co zrobić z tą biurokracją, ups akurat byłam na wyjeździe z Cutty Stark, no zaplanowany urlop co zrobić.
– Weź przestań pierdolić, bo Ci staw biodrowy zaraz wyskoczy – sarknęła a jej złociste oczy przeturlały się po wnętrzu czaszki. Zaiste, dzień w którym Mildred przestałaby przeklinać byłby zdecydowanie tym zwiastującym koniec czasów. Podobnie jak ten w którym zamiast glanów jej drobne stópki były wbite w ekskluzywne szpilki. Obie sytuacje były mocno surrealistyczne.
– Edgar Winterfell. – rzuciła przez zaciśnięte zęby. – Półkrwi, ale nie odpuszcza. On też nakręcił tą aferę z mistrzostwami. Jego notowania mocno przez to windują, ze szpalty podcierania dupci z pokątnego kółka gospodyń wiejskich wleciał na okładkę. I jeszcze to zdjęcie. Ja na prawdę kurwa nie wiem jak ludzie mogą takie ścieki czytać. – powiedziała Mildred Piję Tylko Swój Bimber i Odpierdol Się Od Skręcanych Fajek Kurwiu Moody. A potem usiadła, a właściwie rozwaliła się na wskazanym krześle jak nadąsana nastolatka, którą w sumie chyba cały czas była, pomimo kolejnej wiosny na karku.