[10.08.72] Szaleństwo Windermere. Energia tego miejsca

Pokiwała przecząco głową na pytanie Leona odnośnie odstępstw od zachowania. Mildred czuła zazwyczaj wszystko w swojej ostrości i zaborczym pragnieniu doświadczania. Skrajnie. Miłość i nienawiść, ogień i lód. Nic po środku. Czarne nici nie miały nad nią władzy, albo miały nad nią władzę cały czas, zależy od perspektywy. Podobnie jak dla Alexandra Amrosia, tak dla niej Alastor był wyznacznikiem normy, dopiero różnica zdań między nimi dałaby jej ostateczne potwierdzenie tej tezy. Ale nie było go tutaj.

Zapatrzyła się na twarz Alexandra szarpaną skrajnymi emocjonalnymi stanami. Upajała się jego słabością, marząc o tym by zjeść jego oczy i móc widzieć to samo. Przyjmowała jego słowa, próbując się skupić na zadaniu, znajdując w nich potwierdzenie tego co mówił jej Atreus. Kiwnęła głową na znak, że rozumie i cieszy się z wieści o czarnych niciach, bo to oznaczało jakiś trop, a potem jej uszy skłoniły się ku kłótni bumowca i uzdrowicielki.

Kurwa

Czy Atreus mógł nie przekazać wieści dalej i przysłali tu ekipę bez wiedzy, amuletów, tokenów i innych eliksirów na głowę? Nie zdziwiła się. Brygada uderzeniowa traktowana jak krawężniki do sprzątania magicznych śmieci z ulicy, dowiadywali się o takich anomaliach zazwyczaj wtedy, gdy te spuszczały im sromotny łomot. Jebane armatnie mięso. Wkurwiało ją to bardziej niż chciała przyznać. Na tym etapie była przekonana, że obie kłócące się osoby oblepia czerń, która przebiła się przez fioletową mgiełkę.

Millie sięgnęła pod kant czerwonego swetra i wyciągnęła z obrzydliwie wąskiej kieszeni swój niewielki notes, który obecnie pełnił rolę szkicownika. Jej myśli przypominały bulgoczącą, żarzącą się bezlitośnie lawę, w której pływały błękitne i fioletowe bąble różnych pomysłów. Nieuporządkowane, chaotyczne, hipnotyzujące. Była na urlopie na poratowanie zdrowia, chwilę temu wyszła kurwa ze śpiączki, dwa miesiące trzymali ją w zamknięciu sprawdzając czy się nie zajebie. Ale widocznie i na urlopie trzeba było być w pracy.

"Prowadź nas tak, żebyś ominęli twoich kolegów"

Jebane jasnowidzkie ścierwa.

Zaczęła notować.

drzewa napierdalają trawa świeża brak wydeptania bunt żywiołów? Jest Brenna na miejscu pilny kontakt

– Jak będziecie widzieć zombiaka, to nie palcie mu ciuchów. – rzuciła ignorując krwawiących, każdy miał swój krzyż do niesienia w robocie. Jebać ich, niech się wykrwawią i nakarmią sobą robaki.

czarne atakuje fioletowe chroni nici zagrożone jaki zasieg patrol z miotły? Atreus? Patrick? Czy przysłali tu aurora?

– Nie wiem jaki jest zasięg aurowidzenia, ale też nie wiem czy epicentrum to będzie to, w ogóle nad jeziorem widziałam masę martwych ryb, a rośliny czują się zajebiście. Może fiolet chroni to co należy do ziemi, a czerń atakuje biomasę zwierząt i ludzi wpływa na ich emocje, chęć walki i dominacji, aktywuje atawistyczne instynkty? Ciekawi mnie to, czy to jest to samo źródło, czy ochrona i – myślała głośno dalej notując i energicznie przerzucając zabazgraną ciągiem myśli kartkę.

sprawdzić aure na miotle Brenna będzie wiedzieć kto jest w zasięgu może z góry będzie widać zombiaki może

– Ej a co powiecie na teorię, że te zombiaki to byli ludzie, do których dostała się ta czerń na stałe? Albo osoby, które przyzwały tu tą nieudolną klątwę. Jebać jezioro, chodźmy do lasu gdzie są te trupy do egzorcyzmów. A właśnie... – odwróciła się nagle do podnoszących się z kolan mężczyzn – Coś ciekawego? – zagadnęła z ołówkiem zawieszonym nad kartką, z otwartym zamiarem spisania ich słów.