[01/04/1972] Bar, ul. Pokątna || Erik & Nora

adnotacja moderatora

Rozliczono - Erik Longbottom - osiągnięcie Badacz Tajemnic I
Rozliczono - Nora Figg - osiągnięcie Badacz Tajemnic I

—01/04/1972—
Bar, ulica Pokątna
Erik Longbottom & Nora Figg

Idzie deszcz, pomyślał z zawodem, przyglądając się pochmurnemu nocnemu niebu królującemu nad ulicami Londynu. Osobiście miał cichą nadzieję, że po hucznych obchodach Ostary, Wielka Brytania pójdzie swoim mieszkańcom na rękę i faktycznie doświadczą wiosny w pełnej krasie. Pogoda miała najwyraźniej inne plany, gdyż powszechna szarość stawała się tym bardziej monotonna po zachodzie słońca, kiedy to na zewnątrz robiło się jeszcze ciemniej i przygnębiająco.

— Jeszcze raz dziękuję, że poczekałaś w umówionym miejscu. Miałem do załatwienia pewną sprawę — powiedział z ubolewaniem, uśmiechając się krzywo do swojej towarzyszki. — W ramach zadośćuczynienia opłacę pierwszą kolejką, co ty na to?

Chociaż wiedział, że raczej nie było to najlepsze rozwiązanie, odstawił tego dnia specyfiki przepisane mu przez Castiela. Jak sam wspominał, lepiej nie było mieszać ich z alkoholem, więc zamierzał się stosować do tych zaleceń. Wprawdzie najlepiej by było, gdyby w ogóle trzymał się z daleka od napojów wysokoprocentowych, jednak jak mógł odmówić Norze? Poza tym klątwa kuchenna raczej nie zacznie działać ze zdwojoną siłą, tylko dlatego, że nie połknął paru kropelek eliksiru, prawda? Na najbliższej wizycie kontrolnej najwyżej się wszystkiego wyprze. Niektóre sprawy trzeba było traktować priorytetowo.

— A więc zaczynamy od tego lokalu? — spytał, wracając myślami do ich rozmowy sprzed paru minut, kiedy to dyskutowali, gdzie udać się na początek tego wieczoru. Dziurawy Kocioł dosyć szybko poszedł w odstawkę, gdyż był zbyt popularny i zbyt zapchany różnego rodzaju gośćmi. Nie mówiąc już o tym, że tam była o wiele wyższa szansa na to, aby paść ofiarą jakiegoś durnego dowcipu z okazji 1 kwietnia. — Prawdę mówiąc, gdy wspominałaś, że chcesz się wyszaleć, pomyślałem, że nas zaciągniesz na Nokturn.

Zaśmiał się zdawkowo, po czym poklepał się po swojej kurtce z ciemnobrązowej skóry. Wbrew pozorom odwiedzał na mieście wiele miejscówek, nie tylko wykwintne restauracje i puby, w których rozlewano piwo po pięciokrotnie wyższej cenie, niż dyktowały standardy. Wypady do pubów i barów po służbie nie były dla niego pierwszyzną, toteż wiedział, że przyjście do takowego w garniturze czy szacie służbowej mijało się z celem.

Postawił więc na coś mniej standardowego. W rodzinie Longbottomów to Brenna tkwiła po uszy w mugolskich trendach modowych, jednak Erik także co nieco z nich uszczknął, czego potwierdzeniem był szary t-shirt, dżinsy i wygodne buty. Mogli równie dobrze wybrać się do jakiejś miejscówki w niemagicznej części miasta. Padło jednak na ten bar. A może to był pub? Ciężko było stwierdzić, a różnica raczej była niewielka, tak długo, jak mieli odpowiednią kartę drinków.

— A więc zapraszam — Uśmiechnął się szeroko i otworzył przed panną Figg drzwi.

Wszedł do środka tuż za nią i momentalnie się skrzywił, gdy doszedł do niego dźwięk głośnej muzyki, jednak grymas szybko zniknął z jego twarzy. Przynajmniej nie było to nic podrzędnego, a coś, co po prostu wypełniało tło lokalu. Lawirowali wśród innych gości, starając się namierzyć wolny stolik, a Longbottoma aż zaczęło kręcić w nosie od całej masy alkoholowych nut unoszących się w powietrzu. Ktoś tu miał zakrapianą imprezą, nie ma co.

— Skoro to miał być babski wieczór, to zamierzasz wlewać we mnie kolorowe drinki z parasolką? — spytał, siadając niepewnie na stołku. W takim przypadkach często się martwił, czy przez swój wzrost, nie straci równowagi na siedzisku i nie runie na ziemię, ściągając na siebie uwagę postronnych ludzi.