09.05.2024, 09:47 ✶
- Tak. A co, znasz ją? - zapytała zaskoczona, bo w sumie do głowy jej nie przyszło, że Tristan mógł ją kojarzyć. Z reguły rzadko zahaczała tematami o jego przeszłość, wiedząc że jest bolesna. Sama też jakoś niespecjalnie wpadła na to, by pytać go o znajomych z czasów, gdy jeszcze pracował w Ministerstwie Magii. - Nie mogę powiedzieć, że to przyjaciółka, bo jest strasznie zabiegana więc łapiemy się, kiedy możemy. Ale w zasadzie to przyjaciółka Aveliny, a Ave jest moją przyjaciółką, więc jakoś tak na siebie wpadamy. No i Brenna lubi przyciągać kłopoty, ja w sumie też, więc przypadkiem kilka razy zdarzyło nam się na siebie wpaść.
Roześmiała się, bo to, w jaki sposób z Brenną spędzały czas, był dość zabawny. Dobrały się we dwie, to trzeba było przyznać. Dobrze było mieć obok siebie ktoś takiego jak ona, bo przynajmniej wyciągał z kłopotów.
- Chętnie. Wolałabym spokojnie spędzić ten czas, nie robię się młodsza - wygięła usta w podkówkę, ale w jej oczach pojawiły się rozbawione iskierki. W zasadzie to w nosie miała swój wiek. Jej mama zawsze powtarzała, że życie zaczyna się po pięćdziesiątce, a do tej liczby Olivii sporo brakowało. Więc w zasadzie to się tym nie przejmowała jakoś specjalnie. - Ale w zasadzie wystarczy mi coś dobrego do jedzenia i czas spędzony z Tobą. Niczego więcej nie chcę.
W jej uśmiechu pojawiło się jakieś takieś rozczulenie. Wyciągnęła rękę i pogładziła Tristana po dłoni. W zasadzie to lepszych urodzin nie mogła sobie wymarzyć - cokolwiek nie zrobią, będą idealne, bo spędzone z nim.
W zamyśleniu postukała paznokciem w mapkę, na której zaznaczył lokalizacje.
- Opustoszałe? W jakim sensie? Opuszczone czy po prostu... Nikt nie chciał ich wynająć? - ciekawa była, co z nimi było nie tak. Przecież to było niemożliwe, żeby dobre lokalizacje nie były oblegane. Czuła, że coś się święci, ale nie chciała być czarnowidzem. Ludzie z różnych powodów nie chcieli wynajmować lokali - może były za małe? Albo za duże. No różne były powody. Ten stan surowy też przecież mógł być kluczowy dla niektórych. Na ten przykład jakby ona szukała mieszkania nie do kupienia, to nie chciałaby takiego, w którym nic nie ma. Trzeba było myśleć pozytywnie! - To będę po prostu chodzić i sprawdzać, czy nie ma dziur.
Mrugnęła do niego z rozbawieniem, bo w tym była dobra. Mogła chodzić i szukać dziury w całym - a nóż widelec spuszczą z ceny?
- W każdym razie mogę ci obiecać, że zrobię wszystko, żeby wyszło jak najbardziej korzystnie dla ciebie, o! - sięgnęła po sok i upiła mały łyk. - Swoją drogą ładnie tu, nie? A weszliśmy tak po prostu o, z głupia frant.
Roześmiała się, bo to, w jaki sposób z Brenną spędzały czas, był dość zabawny. Dobrały się we dwie, to trzeba było przyznać. Dobrze było mieć obok siebie ktoś takiego jak ona, bo przynajmniej wyciągał z kłopotów.
- Chętnie. Wolałabym spokojnie spędzić ten czas, nie robię się młodsza - wygięła usta w podkówkę, ale w jej oczach pojawiły się rozbawione iskierki. W zasadzie to w nosie miała swój wiek. Jej mama zawsze powtarzała, że życie zaczyna się po pięćdziesiątce, a do tej liczby Olivii sporo brakowało. Więc w zasadzie to się tym nie przejmowała jakoś specjalnie. - Ale w zasadzie wystarczy mi coś dobrego do jedzenia i czas spędzony z Tobą. Niczego więcej nie chcę.
W jej uśmiechu pojawiło się jakieś takieś rozczulenie. Wyciągnęła rękę i pogładziła Tristana po dłoni. W zasadzie to lepszych urodzin nie mogła sobie wymarzyć - cokolwiek nie zrobią, będą idealne, bo spędzone z nim.
W zamyśleniu postukała paznokciem w mapkę, na której zaznaczył lokalizacje.
- Opustoszałe? W jakim sensie? Opuszczone czy po prostu... Nikt nie chciał ich wynająć? - ciekawa była, co z nimi było nie tak. Przecież to było niemożliwe, żeby dobre lokalizacje nie były oblegane. Czuła, że coś się święci, ale nie chciała być czarnowidzem. Ludzie z różnych powodów nie chcieli wynajmować lokali - może były za małe? Albo za duże. No różne były powody. Ten stan surowy też przecież mógł być kluczowy dla niektórych. Na ten przykład jakby ona szukała mieszkania nie do kupienia, to nie chciałaby takiego, w którym nic nie ma. Trzeba było myśleć pozytywnie! - To będę po prostu chodzić i sprawdzać, czy nie ma dziur.
Mrugnęła do niego z rozbawieniem, bo w tym była dobra. Mogła chodzić i szukać dziury w całym - a nóż widelec spuszczą z ceny?
- W każdym razie mogę ci obiecać, że zrobię wszystko, żeby wyszło jak najbardziej korzystnie dla ciebie, o! - sięgnęła po sok i upiła mały łyk. - Swoją drogą ładnie tu, nie? A weszliśmy tak po prostu o, z głupia frant.