Krzyczała. Geraldine dawno nie miała takiego realistycznego snu. Nie wiedziała, co właściwie ją obudziło, czy ból, ale jak właściwie mogła czuć ból we śnie, czy strach, paraliżujący strach, czy może ten wrzask, który wydobył się z jej płuc, rozniósł się przy tym po całej rezydencji. Spanikowała, oddychała bardzo szybko - przerażona tym, co jej się przyśniło. Dawno się tak nie zlękła, to wszystko było takie prawdziwe... Wiele razy martwiła się tym, że ona i Thoran skończą w podobny sposób, że przyjdzie im się kiedyś zmierzyć, nigdy jednak nie wydarzyło się nic podobnego do tego snu.
Nadal towarzyszyło jej to dziwne uczucie, to w jaki sposób jej dotykał, przerażało ją to, że pamiętała to tak wyraźnie. Czy miało to coś wspólnego z zachwianą równowagą po tym nieszczęsnym rytuale? Nie miała pojęcia, nic nie wiedziała.
Podniosła się do pozycji siedzącej, nie musiała długo czekać, nie spodziewała się, że taki tłum pojawi się w jej sypialni. Ten krzyk musiał faktycznie być bardzo głośny. Zdziwiona wpatrywała się we wszystkie osoby, które po kolei zaczęły wbiegać do sypialni. Nie znosiła być w centrum zainteresowania, nie lubiła sprawiać innym kłopotów, przecież mieli swoje obowiązki, którymi powinni się teraz zajmować.
Zauważyła wśród znajomych twarzy tę najbliższą, jej brata bliźniaka. Nie wiedziała, że tej nocy również był w domu. Zimny dreszcz przeszedł jej po plecach. Nie mogła wyprzeć z pamięci jego głosu, który słyszała we śnie. Nie pojawił się jednak ojciec, pewnie był zajęty, może ruszył na polowanie wczesnym rankiem? Zapewne zajmował się jakimiś swoimi ważnymi sprawami.
Do sypialni wbiegł również Astaroth, z toporem w ręku. Faktycznie musiała brzmieć przeraźliwie, skoro pojawił się tutaj uzbrojony.
Młodszy z braci zareagował szybko, wyprosił wszystkich obecnych, może to i lepiej, nie chciała, żeby ktokolwiek oglądał ją w takim stanie. - Dziękuję Ast. - Powiedziała jeszcze do niego. Przenosiła spojrzenie z jednego z braci na drugiego, nie do końca wiedziała, co powinna powiedzieć. - Zajmę się tym, mógłbyś nas zostawić samych, chciałabym porozmawiać chwilę z Thoranem. - Zapytała całkiem lekkim tonem, chociaż nie do końca wiedziała, co przyniesie ta rozmowa. W przeciwieństwie do młodszego brata ona miała sporo cierpliwości do swojego bliźniaka, nadal bardzo mocno go kochała, mimo kilku różnic, które się między nimi pojawiły.
Kiedy Astaroth wyszedł z sypialni i zamknął za sobą drzwi, zachęciła Thorana, żeby usiadł koło niej na łóżku.
!porozmawiajzbratem