Propozycja Brenny może nie powinna go zaskoczyć, a jednak zaskoczyła. Chociaż bardziej zaskoczył go sposób, w jaki został o tej propozycji powiadomiony.
Koło wieczora, po rutynowych oględzinach przydomowej hodowli, miał zamiaru zjeść kolację, zamknąć się w pokoju i gapić się w sufit, dopóki nie zaśnie, żeby rano kontynuować swoją nową rutynę. Plan zepsuł sam Vladimir, który, widząc bratanka, podszedł do niego z szerokim uśmiechem, który nie mógł zwiastować nic dobrego, położył swoje duże ręce na ramionach Nikolaia i powiedział "Przebieraj się. Wychodzisz z Brenną i jej znajomą", jakby Kol był jakimś dzieckiem.
Oczywiście, nie miał nic przeciwko spotkaniu się z Brenną. Była miła, nieraz już mu pomogła, choć sam przysporzył jej kilka problemów, więc nie było powodu, dla którego miałby nie chcieć się z nią spotkać... Trochę jednak obawiał się spotkania tej "znajomej". A jeśli powie coś nie tak? Coś powie, zostanie źle zrozumiany i jeszcze jakaś Celebrytka się na niego obrazi, jak tamtego czerwcowego dnia, kiedy utknął w ministerialnej windzie z jakimś Gwiazdorem Quidditcha? Czy to na pewno był dobry pomysł? No cóż, nie przekona się, dopóki nie spróbuje, prawda? Najwyżej powie, że pomylił słowo, czy coś...
Dwie godziny. Musiał się dobrze zachowywać przez dwie godziny. Da radę... Chyba...
Wciąż go trzymała lekka nostalgia po rozmowie z Samuelem, a i ramię czasami jeszcze przypominało o niedawnej walce, chociaż rany już się pozamykały. Nie wprowadzało to w dobry nastrój na spotkania, ale musiał się postarać.
Na powitanie skinął drugiej dziewczynie głową, przedstawił się i wszedł za nimi do punktu Fiuu, który przeniósł ich do centrum miasteczka, o którym niejedna osoba już wspominała. Hogsmeade, czyli miejsce, które uwielbiał każdy mieszkaniec czarodziejskiego świata w Londynie.
Miodowe Królestwo? Zonko? Trzy Miotły? Wrzeszcząca Chata? Jezioro z widokiem na Hogwart? Wszystko brzmiało dobrze, wszystko brzmiało ciekawie i Nikolai zerknął na drugą dziewczynę, ciekawy, co ona wybierze. Jak dla niego mogliby nawet odwiedzić po kolei wszystkie z tych miejsc, o ile zorganizowaliby się z czasem, ale kobiety miały pierwszeństwo, nie? Niech Panie zdecydują najpierw, a potem się dogadają.
-Naprawdę w tej Chacie straszy? Wchodził tam ktoś kiedyś? Widział ktoś coś?
Jeśli faktycznie coś tam było i straszyło przechodniów, to zdecydowanie było to miejsce, które należało odwiedzić. A jeśli był to tylko straszak na niegrzeczne dzieci i uczniów, to... Ech...