24.05.2024, 21:55 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 24.05.2024, 22:02 przez Millie Moody.)
Z każdym słowem Caina jej oczy rozbłyskiwały coraz bardziej. To było do zrobienia. To było do ruchnięcia i jeszcze on jej pozwolił. Znaczy pewnie jak opowiadałaby o tym bratu to by dostała absolutny zakaz ruszania tej sprawy, narażania się, ale Cain jej pozwolił, no przecież powiedział jej (wcale nie), że to będzie dobre jak zadziała. Właściwie, widział to w rosnącym napięciu, w tym że siedział jak na szpilkach, że właściwie powiedziałby "go!" i ona by się teleportowała pod same drzwi tego chujka, co obrażał pana bogu ducha winnego ministra. Może i wybielała Leacha, ale kurwa czemu sam fakt, że ktoś pochodzi od mugoli miałby świadczyć, że wykorzystuje magie w mugolskim świecie. W gruncie rzeczy każdy mógł to zrobić, co nie?
I by to zrobiła. By przeskoczyła i zgodnie z instrukcją zadbała by nikt jej nie widział, by został z różdżką, by groźba głęboko zalęgła mu się w głowie. Oczyma wyobraźni widziała już siebie, czuła tę adrenalinę, czuła powiew wiatru, gdy stała z tym parszywym gównem na szczycie bigbena i szeptała wprost do ucha kilka słodkich słów. Widziała to, czuła każdą komórką siebie. To ryzyko. A co jeśli jednak się omsknie? Czy ktoś miałby jej to za złe? Jeden karaluch mniej.
A potem Cain przebił ten balon igłą i to nie tak z wielkim BUM, tylko wsadzając tę igłę w nienapiętą gumę, o tuż przy suple.
pfff
Powietrze uciekło bezgłośnie a ona tak klapła i klapła coraz bardziej na krześle.
– Kurwa, masz racje – powiedziała markotnie. Była smutna, była w chuj smutna bo nie było nic gorszego od bezsilności. Chwilę jeszcze tak potrwała w napięciu, a potem zwiesiła głowę dramatycznie na oparciu krzesła. – Pierdole to, przecież jestem mrówką nic nie możemy zrobić prawda? To jest w chuj niesprawiedliwe, że na nim tak psy wieszają. Nie podoba mi się to po prostu chciałabym nie wiem... zrobić cokolwiek. No ale dobra. Wpadniesz po służbie do nas się napić? Alik ostatnio narzekał, że z tymi babami blablabla nie wytrzyma blablabla. Oczekuje że będziemy mu prać skarpetki i dupę podcierać. Jak ja z własnymi skarpetkami mam problem. Z dupą nie wiesz, dupa czysta, nigdy nie wiadomo, kiedy wpadnie dobry seks. – Mówiła cicho, markotnie, bez iskier i płomienia, jakby zalał dogasające ognisko wodą, i po chwilowym syku nie zostało już absolutnie nic żaru. Nic nadziei. Tylko czarny, mokry, bezużyteczny węgiel. Podniosła się i zgarnęła gazetę, choć jej ruchom brakowało już tej werwy co z początku rozmowy. – Wpadnij i poutyskujemy na czym stoi świat, co? Że nie każą nam polować na tych dupków – powiedziała jeszcze smętnie na odchodnym i wyszła, zdecydowanie ciszej niż weszła. I w sumie, jakby się tak głębiej zastanowić... nie wiadomo która wersja Mildred była gorsza.
I by to zrobiła. By przeskoczyła i zgodnie z instrukcją zadbała by nikt jej nie widział, by został z różdżką, by groźba głęboko zalęgła mu się w głowie. Oczyma wyobraźni widziała już siebie, czuła tę adrenalinę, czuła powiew wiatru, gdy stała z tym parszywym gównem na szczycie bigbena i szeptała wprost do ucha kilka słodkich słów. Widziała to, czuła każdą komórką siebie. To ryzyko. A co jeśli jednak się omsknie? Czy ktoś miałby jej to za złe? Jeden karaluch mniej.
A potem Cain przebił ten balon igłą i to nie tak z wielkim BUM, tylko wsadzając tę igłę w nienapiętą gumę, o tuż przy suple.
pfff
Powietrze uciekło bezgłośnie a ona tak klapła i klapła coraz bardziej na krześle.
– Kurwa, masz racje – powiedziała markotnie. Była smutna, była w chuj smutna bo nie było nic gorszego od bezsilności. Chwilę jeszcze tak potrwała w napięciu, a potem zwiesiła głowę dramatycznie na oparciu krzesła. – Pierdole to, przecież jestem mrówką nic nie możemy zrobić prawda? To jest w chuj niesprawiedliwe, że na nim tak psy wieszają. Nie podoba mi się to po prostu chciałabym nie wiem... zrobić cokolwiek. No ale dobra. Wpadniesz po służbie do nas się napić? Alik ostatnio narzekał, że z tymi babami blablabla nie wytrzyma blablabla. Oczekuje że będziemy mu prać skarpetki i dupę podcierać. Jak ja z własnymi skarpetkami mam problem. Z dupą nie wiesz, dupa czysta, nigdy nie wiadomo, kiedy wpadnie dobry seks. – Mówiła cicho, markotnie, bez iskier i płomienia, jakby zalał dogasające ognisko wodą, i po chwilowym syku nie zostało już absolutnie nic żaru. Nic nadziei. Tylko czarny, mokry, bezużyteczny węgiel. Podniosła się i zgarnęła gazetę, choć jej ruchom brakowało już tej werwy co z początku rozmowy. – Wpadnij i poutyskujemy na czym stoi świat, co? Że nie każą nam polować na tych dupków – powiedziała jeszcze smętnie na odchodnym i wyszła, zdecydowanie ciszej niż weszła. I w sumie, jakby się tak głębiej zastanowić... nie wiadomo która wersja Mildred była gorsza.
Koniec sesji