[21.08.72, Ksieżycowy Staw] Jak księżyce wokół planety

Był w rozsypce to dość delikatnie określenie na to co właśnie targało Thomas, wpadł w stan, gdzie ciężko mu było choćby się ruszyć i zrobić cokolwiek więcej niż bezradne patrzenie się na ciało Kapitana Pazura, kiedy łzy bezgłośnie spływały mu po policzkach. Strach i bezradność, ze straty swojego kociego przyjaciela powoli przeradzała się we wściekłość. Co mogło tak urządzić bezbronne zwierzę? Oby wpadło w jego ręce, już on się z nim rozprawi.
Słowa Brenny dochodziły do niego jakby głowę miał pod wodą. Ale nawet w swoim stanie nie przeoczyłby, że ciało dorodnego main cofne'a zmienia się w coś zupełnie innego. Przecież to niemożliwe, żeby ciało kota zmieniło się w zakrwawione kwiaty.
- Co.. - jęknął odsuwając się od miejsca gdzie leżał martwy kot, ale czy na pewno kot. Pociągnięty przez kobietę zaczął wstawać, jednak zajęło mu to dłużej i w następnej chwili zdławiony okrzyk wydarł mu się prosto z ust. Nie był pewien tego co tutaj się dzieje, ale martwa Mabel... To się nie działo, nie było możliwe. Poczuł jak zaczęło mu szumieć w uszach ze wściekłości, pieprzeni poprzedni właściciele, czyżby rzucili klątwę na to biuro?
- Skurwiele, dość tego! - wyszarpnął różdżkę, rzucając najsilniejsze zaklęcie rozpraszające jakie w tej chwili pamiętał.

Rzut Z 1d100 - 67
Sukces!

Rzut Z 1d100 - 19
Akcja nieudana