Nie myślała specjalnie długo nad tym, czy Thoran ją zobaczy. Crow znalazł się tutaj przez nią, musiała sprawdzić, czy z nim wszystko w porządku, był w końcu jej znajomym, nie mogła zostawić go na pastwę losu, nigdy nikogo by nie zostawiła, to nie leżało w jej naturze.
Kiedy do niego dobiegła, zobaczyła czerwień na policzkach, czy to była krew? Nie, niemożliwe, oby nie. Nie wybaczyłaby sobie, gdyby stała mu się krzywda przez jej głupie fanaberie. Wydawało jej się, że ciecz nie jest jednak krwią, może to wino? Nie miała pojęcia. Spoglądała na niego przepraszająco, nie spodziewała się, że to się skończy w ten sposób. Ten pomysł był chyba jednak bardzo głupi. Widziała, że zamarł, coś się stało, tylko nie miała jeszcze pojęcia co.
Wtedy pojawił się on. Thoran. Miał jej tutaj nie widzieć, nie powinien wiedzieć, że węszy. Była na siebie zła, że nic nie poszło po jej myśli. On również miał ślad na skroni, tyle, że w tym przypadku to faktycznie musiała być krew. Crow musiał się przed czymś bronić, najwyraźniej nie wystarczyło obiecane zrzyganie się na buty, gdyby coś poszło nie tak.
Nie spodziewała się zupełnie tego, co wydarzyło się później, nie zdążyła zareagować, jedyne, co udało jej się zrobić to wyrwać z płuc głośny pisk. - Nieee. - Było za późno, Thoran przyjebał Edgowi tak mocno, że Ger miała wrażenie iż słyszy dźwięk łamanej kości. Później go puścił, a ten osunął się po ziemi. Gerry zamurowało, nie mogła się ruszyć.
Thoran nie odezwał się do niej słowem, wiedziała, że wie, że się domyślił. Minął ją i zniknął. Dopiero wtedy się ruszyła i podbiegła do Crowa. Nachyliła się nad nim, przysunęła swoje ramię, aby mógł się na niej oprzeć. Nie wyglądał dobrze. To wszystko to jej wina. - Musimy pójść do uzdrowiciela, mam swoją medyczkę, na pewno nam pomoże. - Była mu to winna, szkoda było tej ślicznej buźki. - Przepraszam, że cię w to wmieszałam. - Było jej w tej chwili cholernie głupio za to, co się tutaj wydarzyło.